Blog Przewoźnika

Współpraca z kierowcą prowadzącym własną firmę – dokumenty

2011-08-29T06:47:00.000-07:00

Przewoźnik drogowy, wykonujący przewozy na podstawie licencji na transport, może zawierać z kierowcami zarówno umowy o pracę, jak i umowy cywilnoprawne. Ma również prawo korzystać ze świadczenia na jego rzecz usług kierowania pojazdami przez innych przedsiębiorców.

Zapowiedź
Kierowca, którego właśnie przyjąłeś do pracy, podobnie jaki inni Twoi pracownicy, musi okazywać podczas kontroli ITD zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu. Jeśli wcześniej nie pracował, sprawa jest prosta - wypisujesz je na podstawie oświadczenia kierowcy. Co jednak powinieneś zrobić, gdy kierowca pracował wcześniej w innej firmie? Tego dowiesz się z rubryki „Pytania i odpowiedzi" w aktualizacji 75 „Poradnika Przewoźnika" .

Forma zatrudnienia czy nawiązania współpracy nie wpływa jednak w żaden sposób na obowiązki przewoźnika w zakresie wyposażenia kierowcy w wymagane dokumenty . Różnice występują tylko, jeśli chodzi o kwestie podatkowe i ubezpieczeniowe, nie są związane z przepisami transportowymi.

Dokumenty dla kierowcy
Artykuł 87 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym nakłada na Ciebie obowiązek wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty. Jeżeli kierowca przedsiębiorca wykonuje w Twoim imieniu i na podstawie Twojej licencji usługę przewozową, należy uznać, że w dalszym ciągu Ty jesteś przewoźnikiem, a on kierowcą. Trzeba więc wyposażyć go w te same dokumenty, w które wyposażasz swoich pracowników, tj.:
• wypis z licencji,
• dokument przewozowy,
• prawo jazdy,
• dowód rejestracyjny pojazdu,
• dowód opłacenia składki ubezpieczeniowej,
• wykresówki lub dane cyfrowe z poprzednich 28 dni.

Kwalifikacja wstępna
Może się zdarzyć, że kierowca, z uwagi na termin uzyskania uprawnień do kierowania pojazdami, nie ma jeszcze wpisu do prawa jazdy. W tej sytuacji powinieneś skierować go na badania lekarskie i psychologiczne oraz wystawić mu zaświadczenie potwierdzające spełnianie wymogów ustawy. Przewiduje to art. 5 ust. 1 ustawy z 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym .

Wykresówki i zaświadczenie
Za dni, w których kierowca nie kierował ciężarówką, powinieneś wystawić mu zaświadczenie o nieprowadzeniu pojazdu. Obowiązek ten ciąży na Twojej firmie, nawet w przypadku gdy zawierasz z kierowcą umowę o współpracy na zasadzie świadczenia przez niego usług kierowania pojazdem. Jeśli Twoja współpraca z nim dopiero się rozpoczyna, należy poprosić go o pisemne oświadczenie dotyczące jego aktywności w poprzednich 28 dniach i na tej podstawie wystawić zaświadczenie.

Więcej tego typu porad znajdziesz w rubryce „Pytania i odpowiedzi" w aktualizacji 74 „Poradnika Przewoźnika " .

Podstawa prawna
• Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym.
• Decyzja Komisji nr 2007/ /230/WE z 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym (Dz.Urz. UE L 99 z 14 kwietnia 2007 r., str. 14 ze zm. z 2009 r.).
• Ustawa z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz.U. z 2007 r. nr 125, poz. 874 ze zm.). l Ustawa z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity: Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.).

Piotr Kowalski
specjalista z zakresu
transportu drogowego

Suma ubezpieczenia – o co zadbać, gdy wykupujesz OC przewoźnika

2011-08-22T06:48:00.000-07:00

Suma ubezpieczenia, inaczej suma gwarancyjna, to górna granica odpowiedzialności . Jest wyrażona jako kwota pieniędzy, do której zakład ubezpieczeń odpowiada za szkody spowodowane przez przewoźnika w przewożonym towarze.

Zapowiedź
Bywa, że kierowca nie trzyma się rozkładu czasu pracy ani nie przestrzega doby pracowniczej, ponieważ nie można przewidzieć, kiedy będzie musiał wyjechać i dokąd. Jak firma transportowa może zabezpieczyć się przed prawnymi konsekwencjami takiej sytuacji? Tego dowiesz się z rubryki „Pytania i odpowiedzi" w aktualizacji 75 „Poradnika Przewoźnika" .

Co sprawdzić przed wykupieniem polisy?
Suma gwarancyjna powinna być co najmniej taka, jak najdroższy ładunek, który będziesz przewoził. Koniecznie sprawdź ponadto w ogólnych warunkach ubezpieczenia, czy suma ubezpieczenia jest pomniejszana po szkodzie o wysokość tej szkody, czy pozostaje stała bez względu na liczbę i wielkość szkód.

Dlaczego to takie ważne?
Ubezpieczenie z sumą gwarancyjną na każde zdarzenie daje pewność, że suma ubezpieczenia zapisana w polisie i faktycznie zastosowana będą zawsze takie same. Jest tak, ponieważ w tym przypadku suma ubezpieczenia nie ulega pomniejszeniu o wypłacone odszkodowania. Natomiast suma ubezpieczenia „na jedno i wszystkie zdarzenia" po wypłacie odszkodowania jest każdorazowo pomniejszana o jego wartość. Z czasem może się więc zdarzyć, że po kolejnej szkodzie rzeczywista suma ubezpieczenia okaże się bliska zeru bądź nawet niższa. Zmniejszanie się sumy gwarancyjnej po wypłacie odszkodowania może ostatecznie spowodować wygaśnięcie polisy po wykorzystaniu całej jej wartości, a to, zwłaszcza przy dużej liczbie transportów, będzie zazwyczaj zgubne dla przewoźnika .

Przy stałej sumie gwarancyjnej nie musisz się martwić tym, że w pewnym momencie zostaniesz bez ważnej ochrony ubezpieczeniowej. Odpowiedzialność za szkodę w ładunku w ruchu zagranicznym jest ograniczona do 8,33 SDR (obecnie równowartość ok. 45 zł) za każdy kilogram utraconego lub uszkodzonego ładunku.

Jak ustalić sumę gwarancyjną?
Ubezpieczenie OC przewoźnika należy dobrać tak, aby maksymalna ładowność największego posiadanego przez firmę środka transportu, pomnożona przez 8,33 SDR, dawała sumę ubezpieczenia. Oznacza to, że np. dla zestawu: ciągnik siodłowy plus naczepa o długości 13,60 m suma ubezpieczenia powinna wynosić ok. 300.000 dolarów.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule „Ubezpieczenia dla przewoźników towarowych - co warto ubezpieczyć" w aktualizacji 74 „Poradnika Przewoźnika" .

Robert Jać
specjalista ds. szkód komunikacyjnych

Zmiany w przepisach o kontroli Państwowej Inspekcji Pracy

2011-08-17T00:33:00.000-07:00

W najbliższym czasie możemy się spodziewać istotnych zmian w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy.

Zmodyfikowane zostaną zasady przeprowadzania kontroli i karania za wykryte naruszenia. M.in. inspektorzy zyskają dodatkowe środki prawne do stosowania wobec pracodawców –polecenia. Będą mogli też odstąpić od nałożenia mandatu.

Zapowiedź
Każdy, kto zatrudnia kierowców, ma obowiązek pro¬wadzenia ewidencji ich czasu pracy. W przepisach przewidzia¬no, że ewidencja może być sporządzana w jednej z kilku form, a więc masz prawo wybrać taką postać, jaka jest dla Ciebie najkorzystniejsza. Która forma będzie najodpowiedniejsza dla Ciebie i jak ją stosować? Tego dowiesz się z artykułu „Ewidencja czasu pracy kierowców – wybierz najkorzystniejsze rozwiązania”. Opublikujemy go w aktualizacji 74 „Poradnika Przewoźnika”.

Inspektor będzie mógł Ci wydać polecenia
Do katalogu środków prawnych, których może użyć inspektor pracy, gdy wykryje w Twojej firmie narusze¬nia przepisów, zostało dodane polecenie. Można je będzie stosować tylko w sytuacjach, w których dotychczas były używane wystąpienia, a więc w razie stwierdzenia naruszeń dotyczących prawnej ochrony pracy, które nie uzasadniają skierowania do pracodawcy nakazu.

Polecenia, w przeciwieństwie do wystąpień, mają być wydawane ustnie. Inspektor będzie je stosował w przypad¬ku wykrycia drobnych nieprawidłowości z zakresu prawa pracy, które mogą zostać przez pracodawcę usunięte w cza¬sie trwania kontroli lub niezwłocznie po jej zakończeniu. Natomiast pisemne wystąpienia będą nadal stosowane, ale tylko w sprawach wyższej wagi.

Wprowadzenie poleceń ma uprościć pracę inspektora i zmniejszyć ilość gromadzonej przez niego dokumenta¬cji. Inspektor będzie miał obowiązek odnotować wydane polecenia jedynie w treści protokołu z kontroli. Nie będzie musiał, jak dotychczas, tworzyć w tym celu dodatkowych dokumentów.

Możesz się uchronić przed mandatem
Zmiany w ustawie o Państwowej Inspekcji Pracy mają nie tylko przyspieszyć przeprowadzane kontrole, ale też dać efekt prewencyjny. Dlatego nowelizacja przewiduje również moż¬liwość odstąpienia przez inspektora od ukarania pracodawcy.

Będzie to możliwe jedynie w uzasadnionych przypad¬kach, gdy:
• pracodawca dopiero rozpoczął działalność;
• nie stwierdzono:
– bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia pracowni¬ków albo innych osób wykonujących pracę, w przypadku wykroczeń przeciwko przepisom lub zasadom bhp, bądź
– popełnienia wykroczenia z winy umyślnej – w pozosta¬łych sprawach.

Oznacza to, że jeśli popełniłeś wykroczenie przeciw prawom pracowniczym nie ze swojej winy lub naruszyłeś przepisy bhp, ale nie doszło do bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia załogi, to możesz wystąpić do inspektora o odstąpienie od wymierzenia mandatu.

Wówczas inspektor poucza pracodawcę o tym, jak zorga¬nizować pracę zgodnie z wymogami prawa, i odbiera od niego oświadczenie o terminie usunięcia uchybień ujawnionych w toku kontroli. Co istotne – sposób, w jaki sformułowano ten przepis, wskazuje, że pracodawca dopiero rozpoczynający działalność może o to wnosić również w przypadku naruszeń bhp powodujących zagrożenie dla życia i zdrowia załogi oraz zawinionych wykroczeń przeciw prawom pracowników.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule „Zmiany w przepisach o kontroli Państwowej Inspekcji Pracy” w aktualizacji 73 „Poradnika Przewoźnika”.

Agata Lankamer-Prasołek
prawnik specjalizujący się w zagad¬nieniach
z zakresu prawa pracy i czasu pracy kierowców,
były pracownik PIP,
wspólnik w firmie doradczo-szkoleniowej
„Pogotowie Kadrowe – Lankamer – Prasołek” sp. j.

Karol Lankamer
prawnik specjalizujący się
w zagadnieniach z zakre¬su bhp i czasu pracy kierowców,
były pracownik PIP,
wspólnik w firmie doradczo-szkoleniowej
„Pogotowie Kadrowe – Lankamer – Prasołek” sp. j.

Międzynarodowe przewozy regularne osób na trasie nieprzekraczającej 50 km

2011-05-30T03:11:00.000-07:00

Inspekcja Transportu Drogowego oraz analogiczne służby kontrolne innych krajów UE nie obejmują kontrolą drogową czasu pracy kierowcy, jeżeli z dokumentów (przede wszystkim z zezwolenia na daną linię regularną) wynika, że jest to krajowy bądź międzynarodowy transport drogowy osób na linii regularnej do 50 km. Przedsiębiorca taki może natomiast zostać w tym zakresie skontrolowany w swojej siedzibie, ponieważ ustawa o czasie pracy kierowców wymaga, aby ewidencjonował czas pracy kierowców.

Odpoczynek dzienny kierowcy, który jeździ i sam, i w załodze Zdarza się, że kierowca jeździ raz sam, raz w załodze. Odpoczynek dzienny w załodze może wynosić 9 godzin. Odpoczynek skrócony pojedynczego kierowcy też 9 godzin, ale tylko 3 razy w tygodniu. Czy jeśli kierowca 2 razy w tygodniu ma 9-godzinny odpoczynek, gdyż jedzie w załodze, a potem 3 razy znowu ma 9-godzinny odpoczynek skrócony, gdy jedzie sam, to z punktu widzenia ITD wszystko jest w porządku? Tego dowiesz się z artykułu w aktualizacji 72 „Poradnika Przewoźnika" .

Zgodnie z art. 3 lit. a rozp-orządzenia (WE) nr 561/2006 przepisy odnośnie do czasu jazdy, obowiązkowych przerw i odpoczynków nie mają zastosowania m.in. do przejazdów wykonywanych pojazdami używanymi do przewozu osób w ramach przewozów regularnych, których trasa nie przekracza 50 km.

Czy są jakieś inne przepisy?
Jeśli chodzi o przewoźników krajowych, to tę lukę uzupełnia ustawa o czasie pracy kierowców (art. 31a-31e). Nie ma jednak przepisów, na podstawie których kierowcy wykonujący tego typu przewozy byliby zobowiązani przedstawiać dokumenty poświadczające ich czas pracy podczas kontroli drogowych.

Uwaga!
Ten aspekt może zostać objęty kontrolą wyłącznie podczas wizyty ITD czy PIP w siedzibie przedsiębiorcy.

W ustawodawstwie wspólnotowym również istnieją akty prawne regulujące kwestię czasu pracy pracowników (w tym kierowców) wyłączonych z rozporządzenia nr 561/2006. Unormowania w tym zakresie zawiera dyrektywa Rady 93/104/WE.

Te przepisy wprowadzono do naszego krajowego Kodeksu pracy - obowiązują również kierowców. Kwestia dokumentowania czasu pracy kierowcy w międzynarodowych przewozach regularnych osób do 50 km na terytorium Wspólnoty wygląda podobnie jak w Polsce. Czas pracy takich osób nie podlega kontroli drogowej. Brak przepisu, który nakazywałby mieć przy sobie i okazywać do kontroli jakikolwiek dokument świadczący o czasie pracy takiego kierowcy.

Więcej na ten temat znajdziesz w rubryce „Pytania i odpowiedzi" w aktualizacji 71 „Poradnika Przewoźnika" .

Podstawa prawna:
• Artykuł 8 ust. 6, 7 i 8 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.Urz. UE l.102 z 11 kwietnia 2006 r.).
• Artykuły 31a-31e oraz art. 25 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.U. nr 92, poz. 879 ze zm.).
• Dyrektywa Rady 93/104/WE z 23 listopada 1993 r. dotycząca niektórych aspektów organizacji czasu pracy.
• Dyrektywa 2000/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 22 czerwca 2000 r. zmieniająca dyrektywę Rady 93/104/ WE dotyczącą niektórych aspektów organizacji czasu pracy w celu objęcia sektorów i działalności wyłączeniem z tej dyrektywy.

Karolina Płaczek
specjalista do spraw
transportu drogowego

Odpoczynki kierowcy – jak często mogą wypadać poza bazą

2011-05-23T02:57:00.000-07:00

Odpoczynki tygodniowe kierowcy mogą być odbierane w dowolnej liczbie poza bazą lub miejscem zamieszkania. Przepisy rozporządzenia WE nr 561/2006 regulują jedynie ich długość, milczą natomiast w kwestii miejsca, w którym powinny być odebrane. Nie istnieje więc obowiązek planowania pracy kierowcy w ten sposób, aby określone odpoczynki miał odbierać w miejscu zamieszkania. Jest to wyłącznie kwestia organizacji pracy w przedsiębiorstwie transportowym oraz umowy między kierowcą a jego pracodawcą.

Od 1 stycznia 2011 r. używanie faktur w formie elektronicznej stało się dużo łatwiejsze niż dotąd. Jeśli więc ich nie stosowałeś, zastanów się, czy tego nie zmienić. Co zyskasz?

Nie będziesz musiał drukować ani przechowywać faktur papierowych. Jeśli wysyłałeś je pocztą, oszczędzisz czas przeznaczony na adresowanie kopert oraz chodzenie na pocztę i pieniądze wydawane na opłaty pocztowe. Poprawisz też wizerunek swojej firmy - prezentując ją jako nowoczesną i ekologiczną. Chcesz spróbować? Z tekstu w aktualizacji 72 „Poradnika Przewoźnika" dowiesz się, jak to zrobić.

Jeżeli kierowca dokona takiego wyboru, dzienne okresy odpoczynku i skrócone tygodniowe okresy odpoczynku poza bazą może wykorzystywać w pojeździe. Jednak tylko wtedy, gdy pojazd ma odpowiednie miejsce do spania dla każdego kierowcy i znajduje się na postoju. Ten wymóg jest jedynym w rozporządzeniu WE nr 561/2006, w którym mowa o miejscu odbierania odpoczynku. Jednak pozostawia kierowcy wybór: czy spać w prawdziwym łóżku, czy też w samochodzie, a nie: w domu czy poza nim.

Umowa AETR
Jeśli chodzi o umowę AETR , to należy jedynie pamiętać o tym, że okres odpoczynku tygodniowego może być skrócony do minimum:

36 kolejnych godzin, jeśli będzie odbierany w miejscu normalnej bazy pojazdu lub w miejscu zamieszkania kierowcy albo
24 kolejnych godzin, jeśli jest odbierany gdzie indziej.

Każde skrócenie musi być zrekompensowane równoważnym okresem odpoczynku odbieranym łącznie przed upływem 3. tygodnia następującego po tygodniu, gdy wystąpiło skrócenie.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule „Odpoczynki kierowców w praktyce". Opublikowaliśmy go w aktualizacji 71 „Poradnika Przewoźnika" .

Podstawa prawna :

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.Urz. UE l.102 z 11 kwietnia 2006 r.).
Umowa Europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzona w Genewie 1 lipca 1970 r. (Dz.U. z 1999 r. nr 94, poz. 1086).

Karolina Płaczek
specjalista do spraw transportu drogowego

O co warto spytać klientów w ankiecie?

2011-05-17T02:53:00.000-07:00

Wbrew pozorom podstawowe pytanie nie brzmi „O co konkretnie chcę zapytać naszych klientów?". Podstawowe pytanie to: „W jakiej sprawie będę podejmował decyzję?", czyli jaki jest problem decyzyjny.

Postępowanie przed WITD prędzej czy później spotyka każdego przewoźnika. Jest to bowiem następstwo kontroli, podczas której inspektor ITD znalazł naruszenia przepisów związanych z transportem drogowym. Jakie są Twoje prawa i obowiązki podczas takiego postępowania? Czego powinieneś unikać, jeśli nie chcesz narobić sobie jeszcze większych kłopotów? Tego dowiesz się z aktualizacji 72 „Poradnika Przewoźnika" .

Problem decyzyjny to kwestia, którą chcesz rozstrzygnąć w sposób zapewniający Twojej firmie najkorzystniejsze efekty ekonomiczne i pozycję konkurencyjną na przyszłość. A zatem - którą chcesz rozstrzygnąć zgodnie z oczekiwaniami i potrzebami klientów. Oto powód, dla którego zasięgasz ich opinii.

Oczywiście problem decyzyjny to nie tylko plany. Również swoje dotychczasowe działania możesz i powinieneś poddać ocenie klientów. Liczby (np. wskaźnik zwrotu z inwestycji czy dynamika sprzedaży) nie zawsze powiedzą Ci wszystko o skuteczności podjętych akcji marketingowych. A ocena dotychczasowego działania umożliwia wyciągnięcie trafnych wniosków na przyszłość. To drugi z powodów, dla których warto zająć się przeprowadzeniem ankiety. Jeżeli natomiast powtórzysz ankietę na tej samej próbie w większych odstępach czasu, zaobserwujesz, jak ewoluują opinie klientów. Uzyskane dane będziesz mógł porównywać w ujęciu dynamicznym.

Jakich informacji potrzebujesz, aby rozstrzygnąć tę kwestię?
Dopiero gdy sformułujesz swój problem decyzyjny, możesz przełożyć go na problem badawczy. Trzeba zadać sobie pytanie „Jakich informacji potrzebuję, aby rozstrzygnąć tę kwestię?". Ważne, aby wypunktować wszystkie zagadnienia badawcze, wręcz postawić hipotezy, jakie czynniki mogą wpływać na daną sprawę - od tego już tylko krok do sformułowania dobrego, wyczerpującego zestawu pytań.

PRZYKŁAD
Badanie skuteczności reklamy
Firma „Abex" zamieściła całostronicową reklamę w miesięczniku poświęconym tematyce transportowo-logistycznej. Reklamę przygotował nowy grafik. Przekonał prezesa, aby usługi transportowe oferowane przez firmę prezentowała w reklamie piękna, młoda kobieta.

Teraz firma „Abex" chce stwierdzić, jaka jest skuteczność dotarcia do potencjalnych klientów poprzez wykupienie całej strony w tym czasopiśmie, a także jak klienci odebrali nowy wzór graficzny reklamy. Przygotowuje bowiem budżet marketingowy na najbliższy rok i chce zarezerwować odpowiednie kwoty na reklamy w prasie branżowej.

Problem decyzyjny:
• Jaka jest skuteczność zastosowanego nośnika reklamy (wybranego czasopisma)?
• Czy opłaca się stosować ponownie ten nośnik reklamy?
• Czy nowa reklama wpłynęła pozytywnie na skuteczność reklamy i wizerunek marki?

Problem badawczy:
• Jaka była zauważalność naszej reklamy?
• Czy reklama została zapamiętana?
• Jakie wzbudziła odczucia, czy się podobała?
• Jakie wzbudziła skojarzenia?
• Jak na podstawie tej reklamy postrzegana jest nasza firma?

Więcej na temat przygotowywania ankiet w firmach transportowych dowiesz się z artykułu „Ankieta dla klienta - dobry sposób na zwiększenie sprzedaży usług transportowych" w aktualizacji 71 „Poradnika Przewoźnika" .

Magdalena Jarzewska
kierownik projektów marketingowych

Jak przyspieszyć wypłatę odszkodowania?

2011-05-10T02:52:00.000-07:00

Cały proces uzyskiwania odszkodowania zaczyna się od tego, że powiadamiasz swojego ubezpieczyciela o zaistnieniu zdarzenia ubezpieczeniowego, czyli wypadku.

Twoim obowiązkiem jest uczynić to niezwłocznie - telefonicznie, faksem lub e-mailem. To oczywiście nie zwalnia Cię z obowiązku zgłoszenia szkody na piśmie. Od tej chwili ubezpieczyciel rozpoczyna procedurę zmierzającą do zlikwidowania szkody. Zaczyna od tego, że wysyła do Ciebie likwidatora, który opisuje i ocenia straty.

Przewozy regularne w praktyce. Jeśli wykonujesz takie przewozy albo zamierzasz je wprowadzić do swojej oferty, z pewnością wiesz, że rządzą nimi inne przepisy niż w przypadku pozostałych rodzajów transportu. Jak uzyskać zezwolenie na przewozy regularne? Jakie kary grożą za niezgodne z prawem wykonywanie przewozów regularnych? Jakie normy czasu jazdy obowiązują w przypadku takiego transportu? Jak radzić sobie w sytuacjach nietypowych? Tego dowiesz się z następnej aktualizacji "Poradnika Przewoźnika" .

Jak przyspieszyć oględziny?

Żeby zmobilizować firmę ubezpieczeniową do szybszych oględzin, powinieneś powiadomić ją, że samochód, o który chodzi, jest pojazdem zarobkowym i będziesz występował o wypłatę tzw. postojowego.

W przedsiębiorstwie transportowym bezproduktywny przestój pojazdu przynosi same straty. Brak możliwości użytkowania samochodu powoduje, że nie jesteś w stanie wywiązać się z zawartych umów, a musisz ponosić różne opłaty związane z prowadzeniem działalności (raty leasingu, winiety, podatki i inne). Za każdy dzień postoju pojazdu z winy innego użytkownika należy się więc odszkodowanie, gdyż pojazd, który stoi, nie zarabia. Możesz podkreślić, że zwracając uwagę ubezpieczyciela na specyfikę Twojej działalności, wykazujesz chęć zminimalizowania odszkodowania (to należy do obowiązków poszkodowanego).

Żądaj wyjaśnień, dlaczego termin się przedłuża

W sytuacji gdy zakład ubezpieczeń przedłuża likwidację szkody ponad umówiony termin, należy żądać przedstawienia na piśmie powodów, które uniemożliwiają mu terminowe spełnienie roszczenia.

W przypadku sporu sądowego , zgodnie z art. 6 kc, ciężar udowodnienia faktu, o który toczy się spór, spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. A zatem to towarzystwo ubezpieczeniowe będzie stroną zobowiązaną do wykazania, że zachowanie ustawowego terminu likwidacji szkody nie było możliwe. Jeśli ubezpieczyciel będzie się powoływał na to, że zaistniały okoliczności, w których miał prawo nie dotrzymać terminu, musi znaleźć podstawę ku temu w obowiązujących przepisach, w tym w ogólnych warunkach ubezpieczeń.

Więcej na ten temat dowiesz się z artykułu "Co zrobić, gdy ubezpieczyciel zwleka z wypłatą odszkodowania?" z aktualizacji 71 "Poradnika Przewoźnika" .

Robert Jać
specjalista ds. szkód komunikacyjnych

Czas pracy kierowców i dokumenty przy przewozach żywności

2011-05-04T02:44:00.000-07:00

Jakie dokumenty i jakie reguły związane z czasem pracy kierowców obowiązują Cię, w przypadku gdy przewozisz artykuły spożywcze?

Jeśli wykonujesz transport drogowy rzeczy, czyli zarobkowy przewóz towarów, pojazdem lub zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t, musisz, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym , posiadać licencję. W krajowym transporcie drogowym jest to uprawnienie uzyskiwane we właściwym miejscowo starostwie. Gdy będziesz wykonywał przewozy, musisz zawsze mieć w pojeździe wypis z posiadanej licencji.

Jakie przepisy regulują czas pracy kierowcy oraz obowiązek posiadania dokumentacji przewozowej podczas międzynarodowych przewozów regularnych osób na trasie nieprzekraczającej 50 km? Na przykład w jaki sposób BAG skontroluje polskiego przewoźnika lub ITD niemieckiego przewoźnika? Tego dowiesz się z artykułu "Międzynarodowe przewozy regularne osób na trasie nieprzekraczającej 50 km", który opublikujemy w aktualizacji 71 "Poradnika Przewoźnika " .

Czas pracy kierowców

Dla kierowców wykonujących przewozy artykułów spożywczych pojazdami o DMC ponad 3,5 t nie ma żadnych szczególnych przepisów o czasie pracy w odniesieniu do długości trasy. Oznacza to, że transport tych artykułów nawet na krótkich, nieprzekraczających 50 km odcinkach podlega wszystkim ograniczeniom wynikającym z przepisów rozporządzenia WE nr 561/2006 .

Najistotniejsze z tych norm stanowią, że:

dzienny okres prowadzenia pojazdu, czyli czas prowadzenia od zakończenia poprzedniego odpoczynku dziennego lub tygodniowego do rozpoczęcia kolejnego takiego odpoczynku, może wynosić do 9 godzin. Nie więcej niż 2-krotnie w każdym tygodniu wolno go przedłużyć do maksymalnie 10 godzin;

tygodniowy czas prowadzenia pojazdu nie może przekroczyć 56 godzin, natomiast łączny czas prowadzenia pojazdu w ciągu dwóch kolejnych tygodni nie powinien wynosić więcej niż 90 godzin;

po okresie prowadzenia pojazdu trwającym 4,5 godziny kierowca musi odebrać przerwę w wymiarze co najmniej 45 minut. Można ją podzielić na dwie części: przerwę o długości co najmniej 15 minut, po której nastąpi przerwa minimum 30-minutowa;

w ciągu 24 godzin od rozpoczęcia jazdy kierowca musi mieć 11 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Trzy razy w każdym tygodniu odpoczynek ten można skrócić do 9 godzin. Skrócenie nie wymaga rekompensaty. W dniu, kiedy odpoczynek nie został skrócony, może być podzielony na 2 części: pierwszą w wymiarze co najmniej 3 godzin i drugą - minimum 9 godzin (czyli w sumie 12 godzin). Taki podzielony odpoczynek jest traktowany na równi z odpoczynkiem 11-godzinnym;

w ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca musi wykorzystać co najmniej: dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku (po 45 kolejnych godzin) lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku (45 godzin) i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku (24 godziny). Skrócenie to należy jednak skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem trzeciego tygodnia następującego po danym tygodniu. Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu 24-godzinnych okresów, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku.

Na przewozy wykonywane pojazdami lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t nie trzeba uzyskiwać licencji. Są one również wyłączone z obowiązku instalacji tachografu oraz przestrzegania norm w zakresie czasu jazdy oraz obowiązkowych przerw i odpoczynków.

Podstawa prawna

Artykuł 3 ust. 1 pkt 2 oraz art. 5 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz.U. z 2007 r. nr 125, poz. 874 ze zm.).
Artykuł 2 ust. 1 lit. a oraz art. 6, 7 i 8 rozporządzenia WE nr 561/2006 z 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz.Urz. UE l.102 z 11 kwietnia 2006 r.).

Piotr Kowalski
specjalista z zakresu transportu drogowego

Język korzyści - sposób, dzięki któremu sprzedasz więcej usług transportowych

2011-04-26T02:42:00.000-07:00

Klient podejmuje decyzję o zakupie usług transportowych przede wszystkim przez pryzmat oczekiwanych korzyści. Jak to wykorzystać?

Masz szansę skłonić klienta do zakupu tylko wtedy, gdy wejdziesz w świat jego oczekiwań i będziesz prawdziwym doradcą w jego wyborach. Zanim przejdę do tego, jaki opis oferty usatysfakcjonuje klienta, zobaczmy, jaki sposób prezentacji oferty raczej do niego nie przemówi.

Przykład
Czego zabrakło?

Klient chce Ci zlecić przewóz swojego stoiska na ważne dla niego targi. Pyta, czy transport zostanie zrealizowany na pewno na czas i w odpowiedni sposób.

Odpowiadasz: "Oczywiście, nasze samochody są serwisowane w ASO, a kierowcy mają duże doświadczenie i wszystkie niezbędne uprawnienia".

Chwila konsternacji, w końcu klient pyta: "Czyli co, nawet jeśli zdarzy się coś nieprzewidzianego, poradzą sobie?".

Odpowiadasz: "To świetni kierowcy i doskonałe samochody, naprawdę".

Klient dopytuje: "Ale czy dojadą na czas?".

W tym przykładzie przewoźnik właściwie przywoływał cechy i zalety swoich usług, nie wspomniał jednak nic o korzyściach dla klienta. A klient nie był ani przekonany, ani usatysfakcjonowany. Dlaczego?

Przepisy o odpoczynkach kierowców nie są jasne ani przejrzyste. Zawarto je w kilku aktach prawnych, a na dodatek różne grupy kierowców podlegają odmiennym przepisom.

Biorąc jeszcze pod uwagę, że w działalności firmy transportowej nie brak sytuacji zaskakujących, planowanie i rozliczanie odpoczynków kierowców nie jest łatwą sprawą. Chcesz się dowiedzieć, jak postępować, żeby nie popełnić błędu? Przeczytaj artykuł "Odpoczynki kierowców w praktyce" w aktualizacji 71 "Poradnika Przewoźnika" .

Klienta interesują korzyści, czyli po prostu - co z tego będzie miał. Przecież nie chodziło mu o kupno usługi wykonanej przez doskonałych kierowców doskonałymi samochodami. Chciał mieć pewność, że jego stoisko zostanie przewiezione na targi na czas i nie będzie się musiał tym zajmować. Wszystko mu jedno, gdzie są serwisowane Twoje samochody i jakie uprawnienia mają kierowcy. Chodzi o to, żeby usługa zaspokoiła jego potrzebę - mieć w odpowiednim dniu stoisko w danym miejscu.

A zatem do cechy i zalety dodajemy korzyść klienta. Niektórzy są tak dumni ze swoich firm, że potrafią mówić tylko o świetnych parametrach samochodów, osiągach, uprawnieniach, licencjach itd. Ale Ty będziesz naprawdę skuteczny, jeżeli dodasz do tego korzyść oczekiwaną przez klienta.

Korzyść to efekt z punktu widzenia klienta. Odpowiada na pytanie klienta: A co ja z tego będę miał? A teraz małe doświadczenie... Jeżeli musiałbyś wybrać tylko jedną opcję:

przeczytać tekst liczący 10 stron (cecha) czy
przeczytać krótki tekst (zaleta), dzięki któremu będziesz skuteczniej przekonywał klientów i realizował wyższy obrót (korzyść),

to który tekst byś wybrał?

Chyba ten, który na coś Ci się przyda, z którego coś skorzystasz, prawda? Sama cecha (10 stron) nie jest istotna, nawet w parze z zaletą (że jest krótki) nie wydaje się przekonująca. Dopiero korzyść dopełnia tę triadę.

Używając słów określających korzyści klienta, wejdziesz w świat jego potrzeb, pokażesz mu, jak Twoja oferta spełnia jego oczekiwania, dlatego będziesz bardziej skutecznym przedsiębiorcą. Ile razy słyszy się takie dialogi:

- Spóźniliście się z przesyłką o 4 godziny!

- Proszę pana, my naprawdę mamy sporo kurierów (zaleta), bo aż 20 (cecha)...

- Mnie nie obchodzi, ilu macie kurierów, możecie mieć nawet jednego, byle mi dowoził przesyłkę na czas! (korzyść).

Jeżeli chcesz szybko i łatwo przekonać potencjalnego nabywcę do Twojej oferty, do cechy lub zalety zawsze dodawaj korzyść klienta.

Więcej na temat formułowania ofert usług transportowych znajdziesz w artykule: "Oferta - jak ją przedstawiać, aby przekonać klienta do zakupu" w aktualizacji 70 "Poradnika Przewoźnika" .

Magdalena Jarzewska
kierownik projektów marketingowych

Jakie druki zaświadczeń stosować w Polsce, a jakie za granicą?

2011-04-11T09:14:00.000-07:00

W transporcie krajowym obowiązują inne zasady dotyczące zaświadczeń niż w transporcie międzynarodowym.

Za dni, gdy kierowca:
• przebywał na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby,
• był na urlopie wypoczynkowym lub
• prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006,
zaświadczenie zawsze wystawia się na formularzu unijnym, który został zamieszczony w decyzji Komisji nr 2009/959 WE.

Za te okresy nie wolno Ci wystawiać zaświadczeń w innej formie, nawet jeśli kierowca jeździ tylko w transporcie krajowym.

Pamiętaj!
Najczęstszy błąd popełniany przez przewoźników w związku z zaświadczeniami to wystawianie żółtych tarczek, w sytuacji gdy wymagane są zaświadczenia o wzorze unijnym.

Co zrobić, gdy ubezpieczyciel zwleka z wypłatą odszkodowania? Kiedy dochodzi do wypadku, chciałbyś odzyskać utracone dobra możliwie szybko. Tymczasem zdarza się, że towarzystwo ubezpieczeniowe odwleka wypłatę odszkodowania. Co można zrobić w tej sytuacji? Jakie prawa ma ubezpieczony? Kiedy warto z nich skorzystać? Tego dowiesz się z aktualizacji 71 „Poradnika Przewoźnika" .

Za pozostałe okresy pracy kierowcy , który jeździ na terenie kraju, możesz wystawić zaświadczenie na dowolnym formularzu, byleby tylko zawierał wymagane dane. Takimi formularzami są np. druki popularnie nazywane żółtymi tarczkami. Kierowca, który jeździ za granicę, zawsze musi mieć zaświadczenie na druku unijnym.

W 2009 r. została wydana decyzja Komisji, w której zastąpiono poprzedni wzór formularza zaświadczenia nowym. Zawsze stosuj nowy wzór zaświadczenia (załącznik do decyzji Komisji nr 2009/959/WE). Co prawda ITD honoruje też poprzednie formularze zaświadczeń, ale właśnie trwają prace nad nowelizacją ustawy o czasie pracy kierowców w tym zakresie, więc w każdej chwili może się to zmienić.

Żółte tarczki
Gdy kierowca miał wolny weekend albo wykonywał pracę w warsztacie, a więc gdy brak wykresówek nie jest spowodowany przyczynami, które wymieniliśmy wcześniej, możesz mu wystawić zaświadczenie w dowolnej formie. Oczywiście jeśli chodzi o transport krajowy.

Polska ustawa o czasie pracy kierowców nie przewiduje wówczas obowiązku stosowania konkretnego wzoru zaświadczenia. Musisz tylko pamiętać, żeby Twoje zaświadczenie zawierało wymagane w ustawie elementy, czyli:
• imię i nazwisko kierowcy,
• okres, którego dotyczy zaświadczenie,
• wskazanie przyczyny nieposiadania wykresówek lub nieużytkowania karty kierowcy,
• miejsce i datę wystawienia,
• podpis pracodawcy lub podmiotu, na którego rzecz kierowca wykonywał przewóz.

Jak widzisz, nie ma przeszkód, aby w każdej sytuacji, gdy kierowca nie prowadził pojazdu, stosować unijny wzór zaświadczenia. Spełnia on bowiem wszystkie powyższe wymagania.

Tak zwane żółte tarczki, czyli druki w kształcie wykresówek, które są czytelne i łatwe do przechowywania, również z reguły zawierają wszystkie te rubryki. A zatem w sytuacjach gdy kierowca miał np. odpoczynek weekendowy czy też wykonywał inne prace na Twoją rzecz, wolno je stosować. Możesz też stworzyć na potrzeby takich sytuacji własny, najdogodniejszy dla Ciebie wzór. Ważne, żeby zawierał wszystkie elementy przewidziane w ustawie.

Dokumenty wymagane w krajach Unii Europejskiej
Przepisy ustawy o czasie pracy kierowców obowiązują Cię tylko na terytorium Polski. Jeżeli wykonujesz przewozy międzynarodowe po Unii Europejskiej, zawsze stosuj wzór europejskiego formularza, załączony do decyzji Komisji nr 2009/959/WE. Formularz ten jest stosowany, zrozumiały i akceptowany we wszystkich krajach Unii.

Dokumenty wymagane w krajach AETR
Wzór formularza załączony do decyzji Komisji nr 2009/959/WE jest akceptowany również przez kraje niebędące członkami Wspólnoty, takie jak Rosja czy Ukraina. Przewoźnicy z tych krajów także wystawiają kierowcom jadącym do państw UE zaświadczenia o nieprowadzeniu pojazdu na tym druku. Zresztą w nazwie dokumentu powołano się m.in. na umowę AETR.

Więcej na ten temat dowiesz się z artykułu „Zaświadczenie o nieprowadzeniu
pojazdu - jak je wystawiać według najnowszych przepisów" w aktualizacji 70 „Poradnika Przewoźnika" .

Piotr Kowalski
specjalista z zakresu transportu drogowego

Odszkodowanie od kierowcy, który spowodował wypadek

2011-04-05T08:49:00.000-07:00

Może się zdarzyć, że kierowca spowoduje wypadek, po czym odejdzie z pracy, Czy masz prawo wówczas żądać od niego odszkodowania?

Takie sytuacje zdarzają się w wielu firmach transportowych. Kierowca powoduje wypadek. Po przyjeździe do firmy powiadamia pracodawcę, że się zwalnia i sprawa wypadku go nie interesuje - to problem pracodawcy. Policja ustala, że wypadek nastąpił z winy tego kierowcy - np. z powodu nietrzymania odpowiedniej odległości. Ciężarówka zostaje wyceniona przez rzeczoznawcę jako szkoda całkowita. Czy w tej sytuacji kierowca ponosi odpowiedzialność za wyrządzoną szkodę?

Przewozy wykonywane przez brata i ojca właściciela firmy. Zdarza się, że kierowcami w firmie transportowej są osoby spokrewnione z jej właścicielem, np. brat i ojciec właściciela. Kierowcy spełniają wymagania ustawy o transporcie drogowym, ale nie są związani z firmą żadną umową. Jakie sankcje grożą w tej sytuacji firmie ze strony ITD , PIP, US i ZUS? Tego dowiesz się z artykułu na ten temat w aktualizacji 70 „Poradnika Przewoźnika ".

Fakt, że kierowca nie jest już pracownikiem, nie ma wpływu na dochodzenie od niego odszkodowania. Taka możliwość istnieje dopóty, dopóki roszczenie o naprawienie szkody nie ulegnie przedawnieniu.

Uwaga!
Zgodnie z przepisami Kodeksu pracy roszczenia ze stosunku pracy ulegają przedawnieniu z upływem 3 lat od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Natomiast roszczenie pracodawcy o naprawienie szkody wyrządzonej przez pracownika wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych ulega przedawnieniu z upływem 1 roku od dnia, w którym pracodawca powziął wiadomość o wyrządzeniu szkody

Jeżeli kierowca nie podejmuje z Tobą żadnych rozmów w tej kwestii i nie zechce naprawić wyrządzonej szkody polubownie, możesz skierować sprawę na drogę sądową. Przy ustalaniu wysokości szkody powinieneś uwzględnić ewentualne odszkodowanie, jakie za zniszczony samochód wypłaciła firma ubezpieczeniowa.

Więcej podobnych porad znajdziesz w aktualizacji 69 „Poradnika Przewoźnika " w rubryce Pytania i odpowiedzi".

Podstawa prawna:
Art. 291 Kodeksu pracy.

Beata Naróg
prawnik,
specjalista z zakresu prawa pracy,
w latach 2003-2007 pracownik PIP
zajmujący się udzielaniem porad prawnych,
obecnie prowadzi firmę doradczą
Doradztwo i Usługi Kadrowe DEFIDE

Baza danych klientów firmy transportowej

2011-03-28T08:28:00.000-07:00

Czy masz w swojej firmie bazę danych klientów? Jeśli nie, to czym prędzej ją załóż. Baza danych to najlepszy sposób na skuteczne rozmowy z klientami.

Jeśli masz już bazę, to zadbaj o to, żeby była dokładna i wiarygodna. Jeżeli istnieją jakiekolwiek wątpliwości co do imienia, nazwiska, nazwy stanowiska rozmówcy, telefonu bezpośredniego itp., należy dopytać jeszcze raz i wyraźnie zanotować, by w przyszłości uniknąć niezręczności.

Teoretycznie umowa przewozu powinna być wykonana tak, jak uzgodnili to przewoźnik i jego klient. W praktyce zdarza się jednak, że jest to po prostu niemożliwe. Samochód z towarem może zostać skradziony albo zniszczony, kraj, do którego miałeś jechać, ogarnięty wojną lub klęską żywiołową... Co wtedy? Jak masz się wywiązać z umowy? Jak rozliczyć się z zaliczki? Jakiej części zapłaty żądać od kontrahenta? Tego dowiesz się z naszego artykułu w aktualizacji 70 „Poradnika Przewoźnika".

Uwaga: baza danych musi istnieć na piśmie! Nawet jeżeli składa się z tylko kilku naprawdę kluczowych kontaktów. Nie ma czegoś takiego, jak baza danych w głowie, trzeba ją spisać. To mobilizuje i strukturalizuje pracę.

Powinieneś też archiwizować informacje o kliencie. Koniecznie załóż więc bazę danych w formie elektronicznej (na przykład przy użyciu programu Acces lub bardziej zaawansowanych narzędzi typu CRM Customer Relation Management) lub w klasycznej postaci papierowej. Wówczas należy zaprojektować wygląd fiszek - kart klienta, a następnie archiwizować je w skoroszytach lub segregatorach.

Na karcie klienta warto zapisywać jak najwięcej szczegółów z każdego kontaktu z klientem. Podstawa to:
• dane teleadresowe,
• dane osoby decyzyjnej,
• przebieg rozmowy wraz z poczynionymi ustaleniami,
• sposób wysyłki materiałów oraz ich zakres (w tym parametry oferty, jeśli została przedłożona).

Podczas telefonu do klienta zwróć uwagę również na imię sekretarki lub recepcjonistki - nawiązanie pozytywnego kontaktu z tą osobą może znakomicie ułatwić dotarcie do decydentów.

Uważnie wsłuchuj się w to, co ludzie mówią i co sugerują, a także w głosy z tła. Staraj się zrozumieć, w jakiej sytuacji jest firma klienta, co lubi szef, jak podejmowane są decyzje. Wszystkie te informacje zanotuj na karcie klienta i wykorzystaj podczas następnych kontaktów.

Oczywiście, żeby sprawnie korzystać z archiwum kart klienta, trzeba sporządzić dwa indeksy - jeden według numerów klientów, zachowujący chronologię kontaktów, a drugi alfabetyczny według nazw firm.

Niedopuszczalne jest, aby którykolwiek z Twoich pracowników zapisywał notatki z rozmów z klientami we własnym kalendarzu. Informacje te muszą być dostępne w uniwersalnej, ustrukturalizowanej formie, w każdym momencie.

Przykład

KARTA KLIENTA Osoba prowadząca: Iza P.

Numer klienta: 24/2009 Data założenia karty: 17.03.2009 r.
Nazwa klienta: Nowak i Partnerzy

Adres: ul. Nowa 1, 00-001 Łódź

Tel: 10 111 11 11, faks: 10 111 11 12
E-mail: biuro@nowak.pl
www.nowak.pl

Osoba decyzyjna:
Imię i nazwisko: Jan Nowak Stanowisko: prezes zarządu
Tel. bezp.: 222 22 22 Faks bezp.: nie ma E-mail: prezes@nowak.pl

Osoba kontaktowa:
Imię i nazwisko: Ewa Kowalska Stanowisko: office manager
Tel. bezp.: 222 22 20 Faks bezp.: nie ma E-mail: ewa@nowak.pl

Kontakty:

Data	Przebieg	Ustalenia	Uwagi
17.06	Prezesa nie ma - na urlopie. Łączy z nim recepcjonistka Małgosia.	Dzwonić 19.06	Powiedziała: „Szef się znowu wczasuje" - częste urlopy, lubi aktywnie spędzać czas.
19.06	Rozmowa z prezesem. Jest zainteresowany, ale chce się zapoznać z cenami i rodzajami pojazdów, którymi dysponujemy.	Wysłać ofertę e-mailem.	Małgosia - szef lubi konie. Dynamiczny, mówi głośno, jowialny.
19.06	Oferta wysłana e-mailem.	Dzwonić 23.06	Poszło ze starym cennikiem!
23.06	Rozmowa z prezesem. Dostał ofertę, chce negocjować ceny. Powiedział: „No to zobaczymy, jak wasi ludzie negocjują".	Spotkanie 26.06 o 12.30 u nich. Zabrać nowy cennik.	Uwaga, może stosować zagrywki negocjacyjne. Niech idą dwie osoby. Ściągnąć Wojtka.
26.06	Spotkanie 12.30-14.20. Oni: prezes Nowak i office manager Ewa Kowalska. My: Iza i Wojtek.	OK, zlecił Ewie Kowalskiej robocze prowadzenie sprawy.	E.K. spokojna, trochę zahukana.

Więcej na ten temat dowiesz się z artykułu „Jak przeprowadzić skuteczną rozmowę telefoniczną z klientem?", który opublikowaliśmy w aktualizacji 69 „Poradnika Przewoźnika".

Magdalena Jarzewska
trenerka, konsultantka,
prowadzi szkolenia z umiejętności menedżerskich,
komunikacji i sprzedaży

Czas pracy kierowców według rozporządzenia nr 561/2006 i według umowy AETR

2011-03-21T03:47:00.000-07:00

Czas pracy kierowców według rozporządzenia nr 561/2006 i według umowy AETR

Może się zdarzyć, że stosujesz przepisy AETR, przekonany, iż robisz dobrze, podczas gdy w rzeczywistości powinieneś przestrzegać regulacji rozporządzenia nr 561/2006.

Wówczas grożą Ci kary, ponieważ normy AETR są łagodniejsze. Na przykład wykonane przez Ciebie trzy 15-minutowe przerwy w jeździe będą zgodne z regulacjami AETR, ale w świetle rozporządzenia nr 561/2006 narazisz się na karę, która w Polsce może sięgać nawet kilku tysięcy złotych za jedno naruszenie.

Jak przedstawiać swoją ofertę, aby przekonać klienta do zakupu?

Bezpowrotnie minęły czasy sprzedaży w stylu „wciśnij i uciekaj”. Na obecnym rynku sukces osiągają te firmy, które są godne zaufania i budują długotrwałe relacje z klientami. Dziś handlowcy nie sprzedają, ale raczej – pomagają kupić. To nie sprzedawca się liczy, tylko kupujący i zaspokajanie jego potrzeb.

Jak zatem przekonać klienta do zakupu Twoich usług transportowych? Jedną z praktycznych metod jest technika cecha + zaleta + korzyść. Jak ją z sukcesem zastosować, dowiesz się z aktualizacji 70 „Poradnika Przewoźnika”.

Najważniejsze różnice między rozporządzeniem i umową AETR

ROZPORZĄDZENIE NR 561/2006	UMOWA AETR
1. PRZERWA W JEŹDZIE
Po okresie prowadzenia pojazdu trwającym 4,5 godziny kierowcy przysługuje przerwa w wymiarze co najmniej 45 minut. Przerwę tę może zastąpić dwiema krótszymi przerwami – pierwsza musi mieć długość przynajmniej 15 minut, a druga co najmniej 30 minut.	Po 4,5-godzinnym okresie prowadzenia kierowcy przysługuje co najmniej 45-minutowa przerwa. Przerwa ta może być zastąpiona trzema przerwami trwającymi co najmniej 15 minut, przypadającymi na okres prowadzenia lub bezpośrednio po nim.
Na czym polega różnica? Zgodnie z AETR masz możliwość podzielenia 45-minutowej przerwy na trzy 15-minutowe części, podczas gdy według rozporządzenia wolno Ci podzielić przerwę tylko na dwie części (15 minut i 30 minut), które muszą wystąpić w ściśle określonej kolejności.
2. ODPOCZYNEK DZIENNY
W każdym 24-godzinnym okresie po upływie poprzedniego dziennego lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca musi wykorzystać kolejny dzienny okres odpoczynku.	W każdym 24-godzinnym okresie kierowca musi skorzystać z dziennego okresu odpoczynku.
Regularny dzienny okres odpoczynku musi trwać co najmniej 11 godzin.	Dzienny okres odpoczynku powinien trwać co najmniej 11 kolejnych godzin.
Trzy razy w tygodniu (między dwoma tygodniowymi okresami odpoczynku) dozwolone jest skrócenie odpoczynku do 9 godzin. Jeśli część dziennego okresu odpoczynku zawarta w 24-godzinnym okresie wynosi co najmniej 9 godzin, ale mniej niż 11 godzin, wówczas odpoczynek ten uznaje się za skrócony dzienny okres odpoczynku. Skrócenia nie trzeba rekompensować.	Odpoczynek może być skrócony do minimum 9 kolejnych godzin, nie częściej niż 3 razy w każdym tygodniu, pod warunkiem że przed upływem następnego tygodnia kierowca otrzyma równoważny okres odpoczynku, stanowiący rekompensatę.
Regularny dzienny okres odpoczynku można też wykorzystać w dwóch częściach, z tym że pierwsza musi trwać nieprzerwanie co najmniej 3 godziny, a druga co najmniej 9 godzin.	W dni, kiedy odpoczynek nie jest skrócony, może być wykorzystany w dwóch lub trzech oddzielnych częściach w ciągu 24 godzin. Jedna część musi trwać przynajmniej 8 kolejnych godzin, a żadna z nich nie może być krótsza niż 1 godzina. Suma wszystkich części odpoczynku musi dawać 12 godzin.
Na czym polega różnica? Według AETR można podzielić dzienny czas odpoczynku na 3 części, podczas gdy zgodnie z rozporządzeniem tylko na 2. Według rozporządzenia kolejność wykorzystania tych części, podobnie jak w przypadku przerw, nie jest dowolna, w AETR – tak. Za skrócenie odpoczynku w rozporządzeniu nie przewidziano rekompensaty, podczas gdy AETR zawiera taki obowiązek.
3. ODPOCZYNEK DZIENNY W ZAŁODZE
W ciągu 30 godzin od zakończenia dziennego lub tygodniowego okresu odpoczynku kierowca należący do kilkuosobowej załogi musi skorzystać z kolejnego dziennego okresu odpoczynku trwającego co najmniej 9 godzin.	W każdym 30-godzinnym okresie, gdy pojazd jest prowadzony co najmniej przez dwóch kierowców, każdy kierowca jest uprawniony do okresu odpoczynku trwającego nie mniej niż 8 kolejnych godzin.
Na czym polega różnica? Według AETR odpoczynek kierowcy pracującego w załodze musi trwać minimum 8 godzin, podczas gdy zgodnie z rozporządzeniem nr 561/2006 konieczny jest odpoczynek w wymiarze 9 godzin, a więc o godzinę dłuższy.
4. ODPOCZYNEK TYGODNIOWY
Regularny tygodniowy okres odpoczynku to odpoczynek trwający co najmniej 45 godzin.	Odpoczynek tygodniowy musi trwać 45 kolejnych godzin.
Skrócony tygodniowy okres odpoczynku to odpoczynek trwający krócej niż 45 godzin, ale nie mniej niż 24 kolejne godziny. W ciągu dwóch kolejnych tygodni kierowca ma wykorzystać co najmniej: dwa regularne tygodniowe okresy odpoczynku lub jeden regularny tygodniowy okres odpoczynku i jeden skrócony tygodniowy okres odpoczynku.	Okres odpoczynku może być skrócony do minimum: 36 kolejnych godzin, jeśli będzie odbierany w miejscu normalnej bazy pojazdu lub w miejscu zamieszkania kierowcy albo 24 kolejnych godzin, jeśli jest odbierany gdzie indziej.
Skrócenie należy skompensować równoważnym odpoczynkiem wykorzystanym jednorazowo przed końcem 3. tygodnia następującego po danym tygodniu.	Każde skrócenie musi być zrekompensowane równoważnym okresem odpoczynku odbieranym łącznie przed upływem 3. tygodnia następującego po tygodniu, gdy wystąpiło skrócenie.
Tygodniowy okres odpoczynku rozpoczyna się nie później niż po zakończeniu sześciu okresów 24-godzinnych, licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku.	Tygodniowy okres odpoczynku musi przypadać w trakcie każdego tygodnia.
Na czym polega różnica? Różnią się od siebie zasady skracania odpoczynków tygodniowych.
5. OKRES PRACY KIEROWCY OBJĘTY KONTROLĄ DROGOWĄ
Kierowca musi być w stanie okazać, na każde żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, wykresówki lub kartę kierowcy zawierające dane o jego aktywności podczas bieżącego dnia oraz poprzednich 28 dni oraz wszelkie zapisy odręczne i wydruki sporządzone w ciągu bieżącego tygodnia oraz wcześniejszych 28 dni.	Członkowie załogi muszą zawsze mieć ze sobą i być w stanie przedstawić do kontroli wykresówki za bieżący tydzień i za ostatni dzień poprzedniego tygodnia, w którym prowadzili pojazd.
Na czym polega różnica? Inna jest długość okresu, który kierowca musi mieć udokumentowany.

Więcej na ten temat dowiesz się z artykułu „Wyłączenia z przepisów o transporcie drogowym – czyli kiedy normy Cię nie obowiązują”. Znajdziesz go w aktualizacji 69 „Poradnika Przewoźnika”.

Podstawa prawna

Rozporządzenie (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. WE L 102 z 11 kwietnia 2006 r.).
Umowa Europejska dotycząca pracy załóg pojazdów wykonujących międzynarodowe przewozy drogowe (AETR), sporządzona w Genewie dnia 1 lipca 1970 r. (Dz.U. z 1999 r. nr 94, poz. 1086).

Karolina Płaczek

specjalista z zakresu transportu drogowego

Jakie wymagania formalne musi spełniać odwołanie do ITD?

2011-03-01T13:41:00.000-08:00

Jeśli odwołujesz się od decyzji Inspekcji Transportu Drogowego, pamiętaj, że odwołanie musi spełniać tzw. wymogi formalne.

Jest to pierwsza rzecz, którą sprawdzają urzędnicy, zanim zaczną rozpoznawać Twoje odwołanie. Wymogi formalne, które musisz spełnić, to:
1) dochowanie 14-dniowego terminu,
2) własnoręczny podpis, chyba że dysponujesz podpisem elektronicznym,
3) oznaczenie, od jakiej decyzji się odwołujesz,
4) stwierdzenie, że nie zgadzasz się z decyzją inspektora ITD.

Dochowaj terminu 14 dni
Postępowanie administracyjne w sprawie nałożenia na Ciebie kary przez ITD kończy się wydaniem decyzji, którą doręczy Ci urząd. Ważna jest data, kiedy tę decyzję odbierzesz. Dlatego powinieneś zawsze zapisywać sobie, najlepiej na kopertach, daty odbioru korespondencji. Od dnia odebrania decyzji liczy się termin, w którym możesz złożyć odwołanie. Wynosi 14 dni, a więc np. gdy odebrałeś decyzję 1 marca, odwołanie możesz złożyć w terminie od 1 do 14 marca.

Taki pośpiech jest dla Ciebie bardzo niekorzystny. A to dlatego, że w odpowiedzi otrzymasz od ITD postanowienie o niedopuszczalności wniesienia odwołania z uwagi na odwołanie się od decyzji, która nie była jeszcze w obrocie prawnym. Na nic nie zda się wysyłanie odwołania ponownie, wtedy minie już termin do jego wniesienia i otrzymasz postanowienie o przekroczeniu terminu. Sprawa nie zostanie rozpatrzona w ogóle. Dlatego tak ważne jest, abyś zapisał datę otrzymania decyzji i złożył odwołanie w terminie 14 dni, licząc od dnia odbioru przez Ciebie tej decyzji.

Pamiętaj!
Nie składaj odwołania przed terminem! Taka sytuacja może się zdarzyć np. wtedy, gdy telefonicznie dowiedziałeś się, że decyzja została już wydana, wysłana, ale jeszcze do Ciebie nie dotarła. Spiesząc się, wysyłasz odwołanie, a dopiero później odbierasz decyzję.

Własnoręczny podpis
Odwołanie musi być własnoręcznie podpisane przez przedsiębiorcę lub osobę przez niego upoważnioną. Bardzo często przewoźnicy piszą odwołania na komputerze i podpisują się pod treścią pisma również komputerowo. To jest najczęstszy błąd, jeśli chodzi o odwołania. Dlatego pamiętaj, że po wydrukowaniu pisma musisz się pod nim własnoręcznie podpisać (długopisem, piórem). Najlepiej czytelnie, z podaniem imienia i nazwiska, tak aby urzędnik nie miał wątpliwości, kto złożył podpis. W przypadku gdy będzie miał wątpliwości, wezwie Cię do dokonania podpisu lub złożenia wyjaśnień, co wydłuży postępowanie.

Możesz zlecić napisanie odwołania do ITD każdej osobie, która lepiej niż Ty poradzi sobie z jego napisaniem lub np. ma na to więcej czasu. Wówczas pod odwołaniem powinna się podpisać ta osoba – swoim imieniem i nazwiskiem. Może to być np. Twoja księgowa lub każdy inny pracownik, jak również osoba niezwiązana z Twoją firmą.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule „Odwołania od kar ITD – jakich argumentów warto użyć, a jakich nie” w aktualizacji 68 „Poradnika Przewoźnika”.

Agata Sawicka
prawnik,
specjalista z zakresu transportu drogowego

Nowe zwolnienia dochodu od podatku dochodowego

2011-02-22T13:39:00.000-08:00

Od 1 stycznia 2011 r. weszły w życie liczne zmiany w podatkach dochodowych, istotne dla przewoźników. Wprowadzono m.in. nowe zwolnienia podatkowe.

Od 1 stycznia 2011 r. od podatku dochodowego od osób fizycznych są wolne:
1) dodatek za rozłąkę przysługujący wyłącznie na podstawie odrębnych ustaw, przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw lub układów zbiorowych pracy – do wysokości diety za czas podróży służbowej na obszarze kraju (art. 21 ust. 1 pkt 18 ustawy o PIT),

2) wartość świadczeń ponoszonych przez pracodawcę z tytułu zakwaterowania pracowników (ustawodawca nie rozróżnia już zakwaterowania w hotelach robotniczych i kwaterach prywatnych) do wysokości nieprzekraczającej 500 zł miesięcznie – jeśli pracownik zamieszkuje w innej miejscowości niż zakład pracy i nie korzysta z podwyższonych kosztów uzyskania przychodów (art. 21 ust. 1 pkt 19 i ust. 14 ustawy o PIT),

3) świadczenia otrzymywane przez emerytów lub rencistów w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych (dotyczy to wszystkich świadczeń, nie tylko rzeczowych lub ekwiwalentów pieniężnych za nie) – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł (art. 21 ust. 1 pkt 38 ustawy o PIT),

4) stypendia dla uczniów i studentów, jeśli ich wysokość i zasady udzielania odpowiadają okolicznościom, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 40b ustawy o PIT – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 3.800 zł, bez względu na to, czy stypendysta uzyskuje inne dochody (uchylono obowiązek składania oświadczenia PIT-2C),

5) przychody z tytułu wniesienia wkładu niepieniężnego (aportu) do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki (art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy o PIT),

6) wypłaty środków z pracowniczych programów emerytalnych utworzonych i działających na podstawie przepisów obowiązujących w państwach UE lub w innych państwach należących do EOG albo w Szwajcarii (art. 21 ust. 1 pkt 58 i ust. 33 ustawy o PIT),

7) świadczenia przyznane na podstawie odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych, wydanych na podstawie tych ustaw, policjantom, funkcjonariuszom celnym i Straży Granicznej, pracownikom jednostek policyjnych lub jednostek organizacyjnych Straży Granicznej wykonującym zadania poza granicami państwa w składzie kontyngentu (m.in. w celu udziału w misji pokojowej, akcji zapobieżenia aktom terroryzmu lub ich skutkom, organizowaniu i kontroli ruchu granicznego, organizowaniu ochrony granicy państwowej lub zapewnieniu bezpieczeństwa w komunikacji międzynarodowej) – z wyjątkiem wynagrodzenia za pracę oraz uposażeń i innych należności pieniężnych przysługujących z tytułu pełnienia służby (art. 21 ust. 1 pkt 83a ustawy o PIT),

8) świadczenia (również pieniężne) otrzymywane na podstawie odrębnych przepisów przez członków rodzin zmarłych pracowników oraz zmarłych emerytów lub rencistów – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł (art. 21 ust. 1 pkt 92 ustawy o PIT).

Więcej dowiesz się z artykułu „Zmiany w podatkach dochodowych od 1 stycznia 2011 r.”, który opublikowaliśmy w aktualizacji 68 „Poradnika Przewoźnika”.

Iwona Czauderna
doradca podatkowy

Wypowiedzenie kierowcy umowy – jak sformułować przyczynę

2011-02-15T13:42:00.000-08:00

W przypadku wypowiedzenia umowy na czas nieokreślony musisz podać jego przyczynę. Nie jest łatwo ją sformułować. Dlaczego?

Przyczyna wypowiedzenia musi być rzeczywista, czyli prawdziwa, i konkretna. Prawdziwa przyczyna wypowiedzenia to taka, którą jesteś w stanie udowodnić przed sądem wszelkimi dostępnymi dowodami, tj. za pomocą zeznań świadków, notatek, ocen pracownika, e-maili. W wypowiedzeniu wpisuj więc to, co się rzeczywiście zdarzyło i co jesteś w stanie udowodnić w trakcie procesu sądowego (wyrok SN z 7 kwietnia 1999 r., I PKN 645/98, OSNAP 2000/11/420, OSNAP 2000/12/461). Już wypisując wypowiedzenie, musisz się przygotować na ewentualny proces przed sądem!

Przykład
Dlaczego warto to dobrze przemyśleć?
Andrzej, zatrudniony u Ciebie jako kierowca, nocuje w hotelach i przedstawia Ci faktury z tych miejsc. Któregoś razu orientujesz się, że faktury są fałszywe. Sprawdzasz to, dzwoniąc do hotelu, który potwierdza Twoją hipotezę. W związku z tym wypowiadasz Andrzejowi umowę o pracę, wpisując jako przyczynę: „Fałszowanie faktur przez pracownika”.

W trakcie procesu sądowego żona Andrzeja zeznaje, że to ona fałszowała faktury. Andrzej zaś żąda przywrócenia do pracy, przyczyna wypowiedzenia wpisana w wypowiedzeniu jest bowiem, jego zdaniem, nieprawdziwa. W opisanym przypadku jako przyczynę powinieneś podać: „Przedstawianie pracodawcy przez pracownika sfałszowanych faktur”.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule „Wypowiedzenie umowy – sformułowanie przyczyny” w aktualizacji 68 „Poradnika Przewoźnika”.

Iwona Jaroszewska-Ignatowska
radca prawny prowadzący
Kancelarię Prawa Pracy w Warszawie

Dokument przewozowy dla cysterny

2011-02-08T14:00:00.000-08:00

Co powinieneś wpisać w dokumencie przewozowym wystawionym na przejazd próżnej nieoczyszczonej cysterny w rubrykach: „Nadawca" i „Odbiorca"?

Zgodnie z umową ADR „nadawca" oznacza przedsiębiorstwo, które wysyła towary niebezpieczne, zarówno we własnym imieniu, jak i w imieniu osoby trzeciej. „Odbiorca" natomiast to odbiorca zgodnie z umową przewozu lub przedsiębiorstwo, które odbiera ładunek z towarami niebezpiecznymi po jego przybyciu.

Czy można nie podawać nadawcy i odbiorcy?
Zgodnie z treścią przepisu 5.4.1 u mowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) każdy dokument przewozowy powinien zawierać m.in. nazwę i adres nadawcy oraz nazwę i adres odbiorcy (odbiorców). Żaden przepis umowy ADR nie zwalnia z obowiązku wpisywania tych informacji w dokumencie przewozowym, gdy przewóz dotyczy próżnej nieczyszczonej cysterny. Należy więc uznać, że informacja o nadawcy i odbiorcy jest niezbędnym elementem dokumentu przewozowego ADR i bezwzględnie trzeba ją tam zawrzeć również w tym przypadku.

Nie ulega też wątpliwości, że dane zawarte w tym dokumencie muszą być zgodne z prawdą i odpowiadać stanowi faktycznemu. Mają niebagatelne znaczenie dla bezpieczeństwa , zwłaszcza w przypadku nieprzewidzianych zdarzeń, gdy służby ratownicze muszą niemal natychmiast uzyskać jak najwięcej informacji odnośnie do składu przewożonej substancji, miejsca jej pochodzenia i przeznaczenia.

Co wpisać w rubrykach „Nadawca" i „Odbiorca"?
Nie ma potrzeby tworzenia odrębnego dokumentu przewozowego, w którym użytkownik cysterny będzie widniał zarówno jako nadawca, jak i odbiorca. Według przepisu 1.2.1 umowy ADR taki dokument nie odpowiadałby stanowi faktycznemu i mógłby wprowadzić w błąd odpowiednie służby w razie sytuacji awaryjnej. Przepis 5.4.1.1.6.2.3 umowy ADR stanowi, że gdy próżne nieoczyszczone jednostki ładunkowe, zawierające pozostałości towarów niebezpiecznych klas innych niż klasa 7, są zwracane do nadawcy, podczas ich przejazdu może być użyty dokument przewozowy przygotowany dla jednostek w stanie ładownym. W takim przypadku usuwa się informację dotyczącą ilości towaru (poprzez jej wymazanie, przekreślenie lub w inny sposób), a zamiast niej wpisuje się wyrazy „PRÓŻNE NIEOCZYSZCZONE, ZWROT".

Dzięki takiemu dokumentowi każdy z łatwością będzie mógł ustalić nie tylko fakt, że chodzi o próżną nieczyszczoną cysternę, ale także dowie się, kto był nadawcą i odbiorcą przewożonego ładunku, jaka była data przewozu, miejsce rozładunku i wyładunku oraz uzyska inne, często niezwykle istotne informacje.

Podstawa prawna:
- Przepisy 5.4.1 oraz 5.4.1.1.6.2.3 umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie 30 września 1957 r. (Dz.U. z 2009 r. nr 27, poz. 162).

- Więcej porad na ten temat znajdziesz w rubryce „Pytania i odpowiedzi" aktualizacji 67 „Poradnika Przewoźnika ".

Piotr Kowalski
specjalista z zakresu
transportu drogowego

Kara za brak właściwego opakowania w przewozie ADR

2011-02-01T14:04:00.000-08:00

Czy kara 3.000 zł jest nakładana za każde opakowanie niespełniające wymagań ADR znajdujące się w jednostce transportowej?

Wielu przewoźników ma wątpliwości, czy inspektor nakłada karę za każdą źle opakowaną sztukę przesyłki, czy łączną karę 3.000 zł za wszystkie źle opakowane towary. Załącznik do ustawy o transporcie drogowym przewiduje: „Lp. 6.4.1. Wykonywanie przewozu drogowego towarów niebezpiecznych bez wymaganego opakowania, w niewłaściwym opakowaniu lub w opakowaniu niespełniającym wymagań umowy ADR - 3.000". Jest tam więc mowa o jednym, pojedynczym opakowaniu. Za jedno niewłaściwe opakowanie lub jego brak przepis ten nakazuje nałożyć karę 3.000 zł. Za każdą kolejną nieodpowiednio opakowaną lub nieopakowaną sztukę przesyłki należy się więc spodziewać kary wynoszącej następne 3.000 zł.

Jakie warunki muszą spełniać opakowania?
Przepis 4.1.1.3 umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR) stanowi, że każde opakowanie, łącznie z DPPL i dużymi opakowaniami, z wyjątkiem opakowań wewnętrznych, powinno odpowiadać typowi konstrukcji zbadanemu z wynikiem pozytywnym zgodnie z odpowiednimi wymaganiami. Z pewnymi wyjątkami, zawartymi w umowie ADR, przepis ten dotyczy każdego opakowania. Stosownie do przepisu 6.1.3.1 ADR każde opakowanie przeznaczone do stosowania zgodnie z ADR powinno być też zaopatrzone w trwałe i czytelne oznakowanie. Oznakowanie to ma mieć wymiary odpowiednie w stosunku do wielkości opakowania. Musi być umieszczone w takim miejscu, aby było dobrze widoczne.

Podstawa prawna:
• Przepis 4.1.1.3 umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie 30 września 1957 r. (Dz.U. z 2009 r. nr 27, poz. 162).
• Lp. 6.4.1. ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jednolity: Dz.U. z 2007 r. nr 125, poz. 874 ze zm.).

Piotr Kowalski
specjalista z zakresu
transportu drogowego

Uwzględnianie współczynnika tarcia przy mocowaniu ładunków

2011-01-26T14:06:00.000-08:00

Podstawowym wskaźnikiem, który pomoże Ci odpowiednio zamocować ładunek, jest współczynnik tarcia. Do czego może się przydać?

Najprościej rzecz ujmując, współczynnik tarcia wskazuje, przy jakim nachyleniu platformy ładunkowej sztuka ładunku zacznie się zsuwać.

Samo tarcie nigdy nie jest wystarczające do zabezpieczenia niezamocowanego ładunku przed przesuwaniem się. Kiedy pojazd się porusza, ruchy pionowe wynikające ze wstrząsów i złego stanu drogi obniżają skuteczność siły tarcia w unieruchamianiu towaru. Gdy ładunek traci kontakt z podłogą ciężarówki, siła tarcia chwilowo spada do zera. Dlatego właściwe zamocowanie ładunku polega na wykorzystaniu siły tarcia w połączeniu z mocowaniem odciągami oraz innymi metodami unieruchamiania.

To, jak duży jest udział tarcia w unieruchamianiu, zależy od struktury powierzchni materiałów, które o siebie trą - czyli np. powierzchni skrzyni ładunkowej i opakowania towaru. Różne rodzaje powierzchni mają odmienne współczynniki tarcia. W tabelach w artykule „Dobrze zamocuj ładunek - sprawdź, ilu odciągów potrzebujesz" w aktualizacji 67 „Poradnika Przewoźnika " zamieszczamy wartości tych współczynników dla najbardziej popularnych ładunków.

Jak działa tarcie?
Tarcie jest proporcjonalne do ciężaru towarów. A zatem im ładunek cięższy, tym wyższy ma współczynnik tarcia. Najprostszą metodą wyznaczenia współczynnika tarcia statycznego jest nachylanie platformy ładunkowej ze sztuką ładunku i pomiar kąta, pod którym ładunek zaczyna się zsuwać. Oczywiście Ty nie musisz tego robić, ktoś to już wcześniej zrobił za Ciebie i umieścił uzyskane współczynniki w tabelach.

Tarcie statyczne a tarcie dynamiczne
Gdy ładunek zaczyna się przesuwać, tarcie zmienia się ze statycznego w dynamiczne. Wartość tarcia dynamicznego jest zawsze mniejsza niż statycznego, tzn. ładunek, który się przesuwa , słabiej przylega do podłoża. Współczynnik tarcia statycznego wykorzystujemy do obliczeń mocowania ładunków całkowicie unieruchomionych W innym przypadku, gdy nie ma możliwości całkowitego ich unieruchomienia, należy brać pod uwagę 70% tarcia statycznego. Efekt ten jest już uwzględniany w tabelach mocowań odciągami pętlowymi, szpringowymi i prostymi oraz krzyżowymi, nie musisz sam tego przeliczać. Taki nieznaczny ruch ładunku występuje np., gdy nie ma zabezpieczenia blokowego, tylko same odciągi. Jeżeli natomiast wiesz, że po zamocowaniu ładunek będzie się znacznie przesuwał, powinieneś zastosować do swoich obliczeń współczynnik tarcia dynamicznego.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule „Dobrze zamocuj ładunek - sprawdź, ilu odciągów potrzebujesz" w aktualizacji 67 „Poradnika Przewoźnika ".

Karolina Płaczek
specjalista do spraw transportu drogowego

Jak uzyskać odroczenie lub rozłożenie na raty kary ITD?

2011-01-18T09:23:00.000-08:00

Możesz zwrócić się do ITD o rozłożenie kary na raty, odroczenie bądź umorzenie. Kiedy masz prawo ubiegać się o te ulgi?
Przedsiębiorca transportowy może się domagać od ITD:

* rozłożenia na raty całości lub części kary,
* umorzenia części kary,
* odroczenia terminu spłaty całości lub części kary.

Udzielenie tych ulg jest możliwe tylko wówczas, gdy przemawiają za tym uzasadnione względy społeczne lub gospodarcze, w szczególności możliwości płatnicze dłużnika oraz uzasadniony interes Skarbu Państwa. Decyzja organu ma charakter uznaniowy. A zatem nawet jeżeli zaistnieją przesłanki do zastosowania ulgi, ITD może jej udzielić, ale nie musi tego robić.

Żeby udzielić którejkolwiek z tych ulg, organ musi znaleźć tzw. złoty środek pomiędzy interesem Skarbu Państwa, przez który należy rozumieć jednorazowe i terminowe uiszczenie należności pieniężnej, a możliwościami płatniczymi konkretnego dłużnika. Organ nie może dać pierwszeństwa któremukolwiek z tych dwóch kryteriów.

Przykład

Wniosek o zmniejszenie rat

ITD nałożyła na Piotra karę w wysokości 12.000 zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym i ustawy o czasie pracy kierowców. Ze względu na trudną sytuację finansową swojej firmy Piotr zwrócił się o rozłożenie kary na 24 raty po 500 zł. WITD jednak wydał decyzję o rozłożeniu kary na 12 rat po 1.000 zł. W odwołaniu od tej decyzji Piotr wskazał, że co prawda jest w stanie opłacić raty w wysokości ustalonej przez WITD, jednak zahamowałoby to całkowicie rozwój jego przedsiębiorstwa. Natomiast ustalenie wysokości rat na poziomie 500 zł pozwoliłoby mu na poczynienie w firmie inwestycji, które doprowadziłyby do uzyskiwania większych dochodów. A to w konsekwencji - poprzez odprowadzanie wyższych podatków - byłoby korzystne dla Skarbu Państwa. Czy argumentacja Piotra zostanie uwzględniona przez GITD?

Niestety nie. Ulgi w spłacie należności z tytułu kary nie mają bowiem pomagać w rozwoju firmy ukaranego przedsiębiorcy. Ich celem jest jedynie uchronienie go przed bankructwem i umożliwienie jemu i jego rodzinie zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule "Kary ITD - jak uzyskać ich umorzenie, odroczenie lub rozłożenie na raty". Opublikowaliśmy go w aktualizacji 67 "Poradnika Przewoźnika".

Michał Petranik

prawnik,
specjalista w zakresie
transportu drogowego,
asystent sędziego w WSA w Warszawie

Wynagrodzenie dla kierowców za czas przestoju - kwestia premii

2011-01-11T09:21:00.000-08:00

W Twojej firmie przez jakiś czas trwał przestój. Kierowcy oczekiwali na przewozy, ale zleceń nie było. Czy powinieneś im wypłacić premię za ten okres?

Przestój to brak możliwości wykonywania pracy przez pracownika, pomimo jego gotowości do jej świadczenia, z przyczyn dotyczących pracodawcy. Wówczas można wypłacać zmniejszone wynagrodzenie. Jednak nie każdy brak zleceń jest przestojem.

Jakie wynagrodzenie należy się za przestój?

Za okres przestoju, który nastąpił z przyczyn leżących po stronie pracodawcy, pracownikowi przysługuje wynagrodzenie określone jego stawką godzinową lub miesięczną. Jeżeli taki składnik wynagrodzenia nie został wyodrębniony przy określaniu warunków wynagradzania - 60% wynagrodzenia. Jednak w żadnym razie wynagrodzenie to nie może być niższe od wysokości minimalnego wynagrodzenia za pracę.

A zatem w sytuacji gdy mamy do czynienia z przestojem, pracownikowi przysługuje jedynie wynagrodzenie zasadnicze, nie niższe niż kwota minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Czy zmniejszenie liczby zleceń jest przestojem?

Wątpliwości może budzić to, czy zmniejszenie (brak) zleceń wolno interpretować jako przestój. W uchwale z 16 października 1992 r. (I PZP 58/92; OSNC z 1993 r. nr 6, poz. 95) Sąd Najwyższy stwierdził, że "Ograniczenie produkcji wywołane zmniejszeniem popytu na wyroby nie stanowi przestoju w rozumieniu art. 81 Kodeksu pracy". W uzasadnieniu do wspomnianego wyroku wskazał, że "Trudności gospodarcze zakładów pracy, wywołane recesją i przekształcaniem całego systemu ekonomicznego naszego kraju, nie są wystarczającym argumentem na rzecz odstępowania od zasady związania stron przyjętymi na siebie w umowie o pracę zobowiązaniami ani też nie usprawiedliwiają przerzucania na pracownika, wbrew jego woli (jednostronnie), dodatkowego ryzyka produkcyjnego i gospodarczego".

Przykład
W Twoim przedsiębiorstwie w ostatnim okresie trwał przestój. Firma, która była wcześniej Waszym największym zleceniodawcą, zbankrutowała. Starałeś się pozyskać nowych zleceniodawców, ale zanim ich znalazłeś, minęło trochę czasu. Kierowcy oczekiwali na przewozy, ale zleceń nie było. Teraz domagają się wypłaty premii za okres przestoju, gdyż byli gotowi do pracy, tylko Ty im jej nie zapewniłeś. Czy powinieneś im wypłacić tę premię? Tak.
Niewykonywanie pracy nastąpiło w związku ze zmniejszeniem popytu, a zatem w świetle przytoczonego orzeczenia nie mamy do czynienia z przestojem w czystej formie. W takim przypadku pracownikom przysługuje pełne wynagrodzenie - razem z premią.

Trzeba też rozważyć charakter premii

Jednak należy też wziąć pod uwagę to, według jakich zasad jest wypłacana premia w Twojej firmie i jaki ma charakter. Jeżeli kierowcom przysługuje tzw. premia uznaniowa, mająca tak naprawdę charakter nagrody - wówczas nie masz obowiązku jej wypłacania.

Możliwe jednak, że pracownikom przysługiwała premia, której przyznanie lub wysokość są uzależnione od spełnienia konkretnych warunków. Wówczas obowiązek jej wypłacenia będzie uzależniony od tego, czy kierowcy w okresie niewykonywania pracy spełnili warunki uzyskania tej premii, określone przepisami wewnętrznymi lub w umowach o pracę. Jeżeli tak, premię należy wypłacić.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule "Wynagrodzenia kierowców - jak sobie radzić w nietypowych sytuacjach" w aktualizacji 66 "Poradnika Przewoźnika".

Beata Naróg

były pracownik PIP,
obecnie prowadzi firmę doradczą
Doradztwo i Usługi Kadrowe DEFIDE

Usprawnij spotkania w firmie - zastosuj burzę mózgów

2011-01-04T09:20:00.000-08:00

Sprawdź, co zrobić, aby spotkania i zebrania w Twojej firmie były krótkie, treściwe i konstruktywne, a jednocześnie dawały efekt synergicznego myślenia wielu głów.

Podczas spotkania twórczego możesz zastosować dobrą metodę burzy mózgów. Składa się ona z dwóch etapów.

Etap 1

Zespół wymyśla - a ktoś z jego grona zapisuje - jak największą liczbę pomysłów na rozwiązanie danego problemu. Liczy się ilość, a nie jakość. W tej fazie nikomu, nawet autorowi, nie wolno oceniać pomysłów! Każdy mówi na głos wszystko, co mu przyjdzie do głowy. Chodzi o to, aby zejść z utartych ścieżek myślenia, wyjść poza schemat i łańcuszkiem wzajemnie się inspirować.

Przygotuj się na to, że podczas burzy mózgów wystąpią dwa problemy:

1) uczestnicy będą jednak oceniać pomysły - za każdym razem przypomnij, że tak nie robimy i zapisz pomysł;

2) w końcu zapadnie cisza, którą ktoś skomentuje słowami: "Nic już więcej nie da się wymyślić". Wytrzymaj tę ciszę, niech potrwa nawet 2-3 minuty. Bądź nieustępliwy, zachęć, by myśleli jeszcze. W końcu uczestnicy ruszą z nowymi pomysłami, a będą one ciekawsze i bardziej oryginalne, ponieważ te oklepane zostały już wyczerpane. Miej sam w zanadrzu kilka pomysłów, które przytoczysz w takim kryzysowym momencie, aby poruszyć grupę do dalszego myślenia i udowodnić, że jeszcze się da.

Gdy zbierzecie co najmniej 40 pomysłów, możecie przejść do drugiego etapu.

Etap 2

To czas dyskusji nad pomysłami oraz wyboru realnych i najlepszych do wdrożenia. Dopiero teraz można oceniać idee, ale zgodnie z zasadą konstruktywnej pracy, czyli nie rozwodząc się zbyt długo nad wadami pomysłu, lecz przez cały czas mając na uwadze cel.

Kiedy spotkanie dobiegnie końca, zabierz głos, podsumuj pomysły w kilku zdaniach (warto przytoczyć notatkę z uzgodnień). Zadbaj, aby ludzie wychodzili ze spotkania z pełną jasnością co do dalszych kroków w danej sprawie i do swojej roli oraz zadań. Jeżeli w czasie narady okaże się, że potrzebne jest kolejne spotkanie, to korzystając z tego, że wszyscy uczestnicy są zgromadzeni w jednym miejscu, od razu ustal jego termin.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule "Spotkania z pracownikami i klientami - jak je przeprowadzać, żeby najwięcej zyskać". Opublikowaliśmy go w aktualizacji 66 "Poradnika Przewoźnika".

Magdalena Jarzewska

menedżer, trenerka, konsultantka,
prowadzi szkolenia z umiejętności menedżerskich,
komunikacji i sprzedaży

Jak przygotować się do podwyższenia stawek w VAT?

2010-12-30T09:12:00.000-08:00

Przewidywane zmiany stawek VAT przysporzą problemów wszystkim przedsiębiorcom, a więc również firmom transportowym.

Warto już teraz zastanowić się, jak ekonomicznie rozwiązać ten problem, tzn. w jakim zakresie Twoja firma planuje obciążyć podwyżką VAT siebie, a w jakim klienta. Przerzucenie kosztów podwyżki w całości na klienta będzie najprostsze, ale nie wolno Ci zapominać, że może to znacząco zmniejszyć popyt na świadczone przez Ciebie usługi.

Przeanalizuj umowy

Ponadto powinieneś już teraz przeanalizować zawarte dotychczas przez Ciebie umowy dotyczące dostaw towarów bądź świadczenia usług pod kątem zapisów dotyczących stawki VAT. Najczęściej cena za towar lub usługę podawana jest w umowie w kwocie netto plus VAT zgodnie z obowiązującą stawką. W tych umowach kwota do zapłaty wzrośnie automatycznie wraz z podwyżką stawki VAT. Jednak w przypadku umów, w których jest podana cena brutto (zawierająca wyliczony VAT) albo cena netto z VAT w określonej kwocie, nie będzie można zastosować automatycznie wyższego podatku.

Jeśli to Twoja firma transportowa jest sprzedawcą w takich umowach, warto jak najszybciej podjąć negocjacje z kontrahentem w celu zmiany zapisów umowy w tym zakresie. Jeżeli nie uda Ci się wynegocjować zmian, ciężar podwyżki VAT poniesiesz Ty.

Przyspiesz inwestycje

Warto również przeanalizować, jakie transakcje Twoja firma planuje w najbliższych miesiącach i jeśli to możliwe, przyspieszyć je, aby zostały zrealizowane jeszcze w tym roku. Wówczas czynności te będą opodatkowane według obecnych stawek, choćby zapłata nastąpiła już w przyszłym roku.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule: "VAT - jak przygotować firmę transportową do zmian planowanych na styczeń 2011 r." w aktualizacji 65 "Poradnika Przewoźnika".

Iwona Czauderna
doradca podatkowy

Układanie i mocowanie towarów w kontenerach

2010-12-28T09:18:00.000-08:00

W przypadku znormalizowanych kontenerów ISO i innych, podobnych kontenerów sama ich konstrukcja stanowi zwykle odpowiedni środek zabezpieczenia ładunków przed przemieszczaniem w różnych kierunkach.

Zwykle wystarczy wypełnienie pustych przestrzeni drewnem lub poduszkami powietrznymi po bokach i przy ścianach czołowych. Upewnij się tylko, że ładunek lub urządzenie blokujące nie wypadną podczas otwierania drzwi.

Niewłaściwy załadunek kontenera może doprowadzić do niebezpiecznych sytuacji podczas obsługi oraz przewozu kontenera i zmniejszyć stabilność pojazdu. Ponadto niejednokrotnie powoduje poważne uszkodzenia ładunku. W wielu przypadkach kierowca nie ma żadnej kontroli nad formowaniem ładunku kontenerowego ani nie jest w stanie sprawdzić zawartości kontenera podczas przyjmowania go do przewozu.

Pamiętaj!
Jeżeli istnieje prawdopodobieństwo, że kontener nie został załadowany w sposób bezpieczny, nie powinien zostać przyjęty do przewozu.

Zawsze należy przestrzegać następujących zasad pakowania, które mają wpływ na bezpieczeństwo na drodze:

* masa ładunku nie powinna przekraczać nośności kontenera;
* ładunek musi być równomiernie rozmieszczony na powierzchni podłogi kontenera. W jednej połowie kontenera nigdy nie wolno umieścić więcej niż 60% całkowitej masy ładunku, gdyż może to doprowadzić do przeciążenia osi;
* towarów ciężkich nie należy sztauować na towarach lżejszych, a jeżeli to możliwe, środek ciężkości kontenera ładownego powinien znajdować się poniżej połowy jego wysokości;
* ładunek w kontenerze należy zabezpieczyć przed działaniem wszelkich sił, których wystąpienia można się spodziewać w trakcie podróży.

Prawdopodobieństwo przemieszczania się części ładunku zmniejsza się, jeżeli ładunek zostanie ciasno upakowany. Po zakończeniu formowania ładunku kontenerowego należy w razie konieczności podjąć środki zapobiegające wypadnięciu ładunku i materiałów mocujących po otworzeniu drzwi. Odpowiednie do tego celu są odciągi taśmowe lub siatki. Można ewentualnie zbudować barierę z drewna lub metalu. Zawsze należy sprawdzić, czy drzwi są zaryglowane i czy działają mechanizmy ryglowania.

Więcej na ten temat dowiesz się z artykułu "Jak dobrać sposób mocowania do rodzaju ładunku - cz. 2", który opublikowaliśmy w aktualizacji 66"Poradnika Przewoźnika".

Karolina Płaczek
specjalista do spraw transportu drogowego

Wykresówki jako dokumentacja podróży służbowych kierowców dla US

2010-12-21T09:17:00.000-08:00

Czy urząd skarbowy może na podstawie wykresówek zweryfikować rozliczanie diet kierowców?

Dowodem dokumentującym podróż służbową pracownika jest rozliczenie podróży służbowej, a nie wykresówka. Na podstawie takiego rozliczenia podatnik może dokonać wpisu do KPiR.

Wykresówki tachografu zamontowanego w pojeździe służą do ewidencjonowania czasu pracy kierowcy. Rejestrują jazdę, przerwy i odpoczynki kierowcy, a ich stosowanie regulują przepisy dotyczące używania tachografów. Wykresówka z tachografu to dokument, którego może od kierowcy zażądać inspektor Inspekcji Transportu Drogowego. Nie jest natomiast dokumentem wymaganym do potwierdzenia wydatków poniesionych w związku z podróżą służbową kierowcy. Organ podatkowy nie ma podstaw do kontrolowania wykresówek z tachografu.

Jakie dokumenty są potrzebne do rozliczania podróży służbowych?

Podatnik, który chce zaliczyć do kosztów wydatki z tytułu podróży służbowej własnej lub pracownika, musi udokumentować je tzw. dowodem wewnętrznym. Tak wynika z § 14 ust. 3 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Nie ma oficjalnego wzoru dowodu wewnętrznego - w przypadku podróży służbowych stosuje się najczęściej druki delegacji. Dowód wewnętrzny dokumentujący rozliczenie kosztów podróży służbowych pracowników oraz przedsiębiorców i osób z nimi współpracujących powinien zawierać co najmniej:

* imię i nazwisko,
* cel podróży,
* nazwę miejscowości docelowej,
* liczbę godzin i dni przebywania w podróży służbowej (datę i godzinę wyjazdu oraz powrotu),
* stawkę i wartość przysługujących diet.

Dowód ten powinien być podpisany przez przedsiębiorcę i pracownika (kierowcę). Na podstawie takiego dokumentu podatnik zatrudniający kierowcę dokonuje wpisów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Zgodnie z objaśnieniami do KPiR (pkt 13) w kolumnie 13 wpisuje się pozostałe koszty - w tym również wydatki z tytułu podróży służbowych.

Podstawa prawna

§ 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Iwona Czauderna
doradca podatkowy

EPUAP - sposób na elektroniczne kontakty z urzędami

2010-12-14T09:17:00.000-08:00

EPUAP to elektroniczna platforma usług administracji publicznej. Instytucje publiczne udostępniają tam swoje usługi. Jak z tego korzystać?

Zły stan zinformatyzowania polskiej administracji uniemożliwia na razie powszechne korzystanie z bezpiecznych podpisów elektronicznych w samorządowych postępowaniach podatkowych. Ponadto ograniczeniem są też wysokie koszty wdrażania procedur wykorzystujących bezpieczny podpis elektroniczny opatrzony kwalifikowanym certyfikatem. W tej sytuacji konieczne było znalezienie innych, w miarę bezpiecznych, metod zapewnienia Polakom elektronicznego dostępu do administracji. Dlatego wprowadzono EPUAP.

Na czym to polega?

Osoba bądź firma korzystająca z ePUAP posiada tzw. profil zaufany ePUAP. Jest to przypisany do utworzonego przez nią konta ePUAP zestaw informacji, który ją identyfikuje oraz opisuje i został w wiarygodny sposób potwierdzony przez właściwy podmiot publiczny. Posiadanie takiego profilu pozwala na potwierdzanie podpisów elektronicznych, które nie są bezpieczne .

Taki podpis, potwierdzony profilem zaufanym ePUAP:

* jednoznacznie wskazuje zaufany profil ePUAP osoby, która się podpisała,
* zawiera czas wykonania podpisu,
* jednoznacznie identyfikuje konto ePUAP osoby, która wykonała podpis,
* jest autoryzowany przez użytkownika konta ePUAP,
* jest potwierdzony i chroniony podpisem systemowym ePUAP.

Możliwość założenia konta użytkownika (i uzyskania podpisu) na platformie ePUAP, dostępnej pod adresem www.epuap.gov.pl, ma każdy. Jest to bezpłatne.

Co Ci da podpis na ePUAP?

Taki podpis, potwierdzony profilem zaufanym ePUAP, utworzony lub złożony w okresie ważności profilu zaufanego ePUAP, wywołuje skutki prawne. Dane w postaci elektronicznej opatrzone takim podpisem są równoważne pod względem prawnym dokumentowi opatrzonemu podpisem własnoręcznym, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej. Nikt nie może odmówić ważności i skuteczności podpisowi potwierdzonemu profilem zaufanym ePUAP tylko na tej podstawie, że istnieje w postaci elektronicznej lub zmianie uległy dane inne niż służące do potwierdzenia profilu zaufanego.

Jak korzystać z podpisu ePUAP?

Komunikacja elektroniczna z podmiotami publicznymi odbywa się za pomocą elektronicznej skrzynki podawczej umieszczonej na platformie ePUAP. Przekazania dokumentu dokonujesz poprzez wypełnienie formularza bądź dołączenie podpisanego dokumentu online na portalu ePUAP.

W następstwie złożenia przez Ciebie podania podpisanego podpisem elektronicznym potwierdzonym profilem zaufanym ePUAP powinieneś otrzymać urzędowe poświadczenie odbioru Twojego pisma. Będą w nim określone:

* pełna nazwa podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument elektroniczny;
* data i godzina doręczenia dokumentu elektronicznego rozumiane jako czas wprowadzenia albo przeniesienia go do systemu teleinformatycznego podmiotu publicznego;
* data i godzina wytworzenia urzędowego poświadczenia odbioru.

Więcej na ten temat dowiesz się z artykułu "Podpis elektroniczny w kontaktach z urzędami i kontrahentami", który opublikowaliśmy w aktualizacji 65 "Poradnika Przewoźnika".

Rafał Ratajczak

Kancelaria Radcy Prawnego - Rafał Ratajczak
z siedzibą w Bydgoszczy

Jak mocować duże ładunki jednostkowe i odlewy?

2010-12-08T09:14:00.000-08:00

Duże ładunki jednostkowe i odlewy zwykle trzeba mocować zarówno za pomocą odciągów łańcuchowych, jak i odpowiednich rozpórek.

Tego rodzaju ładunek powinieneś umieszczać na drewnianej podstawie i przytwierdzać:

* w płaszczyźnie poprzecznej za pomocą odciągów łańcuchowych pętlowych oraz
* wzdłużnie przy użyciu ram rozporowych, zarówno z przodu, jak i z tyłu.

Abyś uzyskał skuteczne mocowanie, rama rozporowa musi być podniesiona za pomocą drewnianych podpórek, a listwy rozporowe umieszczone ukośnie. Ram rozporowych z dwiema rozpórkami używa się, gdy do absorbowania sił przyłożonych do ściany przedniej lub tylnej stosuje się dwie tylne lub przednie belki nośne zwykłej platformy płaskiej. Jeżeli ściana przednia lub tylna (płyta, ściana bądź drzwi) są przystosowane do absorbowania sił wzdłużnych równo rozłożonych na całej szerokości platformy, trzeba użyć ramy rozporowej z trzema rozpórkami.

Pamiętaj!

Ramy rozporowe muszą być zabezpieczone przed przemieszczaniem się w bok, chyba że platforma jest wyposażona w ściany boczne, a listwy poprzeczne ramy zajmują całą szerokość platformy.

W przypadku ładunków o dużej masie własnej szczególnie ważne jest uwzględnienie rozmieszczenia obciążenia. Ładunek umieszczasz na poprzecznych belkach nośnych, składających się z podstawy i blokad wykonanych z drewna oraz listew poprzecznych, przenoszących siłę poprzeczną na krawędzie platformy. Podstawa powinna być o ok. 5 mm wyższa niż listwa poprzeczna (stalowa), aby zapobiec kontaktowi dwóch powierzchni stalowych. Każda belka nośna pod ładunkiem musi mieć odpowiednią wytrzymałość, najlepiej z marginesem bezpieczeństwa.

Zakłada się, że zarówno ładunek, jak i krawędź platformy mogą wytrzymać wysokie obciążenia miejscowe. Jeżeli tak nie jest, należy zwiększyć liczbę belek, co daje odpowiednio mniejszy nacisk jednostkowy. Jeśli używasz więcej niż dwóch belek, wszystkie warstwy podstawy muszą być zabezpieczone wzdłużnie ze względu na trudny do określenia rozkład obciążenia statycznego (ładunek może spoczywać tylko na niektórych z używanych belek).

Duży ładunek jednostkowy wolno umieszczać bezpośrednio na płaskiej platformie, wyłącznie jeśli jedna z powierzchni kontaktowych jest wykonana z drewna lub materiału o równoważnym współczynniku tarcia. Jeżeli istnieje możliwość, że wystąpi kontakt dwóch powierzchni metalowych, między ładunkiem a platformą ładunkową umieść płyty zwiększające tarcie. Stosuje się wówczas symetryczne odciągi łańcuchowe lub inne odpowiednie symetryczne odciągi zabezpieczające ładunek przed ruchami wzdłużnymi i poprzecznymi. Odciągi mają łączyć zaczepy na ładunku i krawędzie platformy. W przypadku cięższych ładunków przód należy zablokować za pomocą ramy rozporowej lub klina.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule "Jak dobrać sposób mocowania do rodzaju ładunku?" w aktualizacji 65 "Poradnika Przewoźnika".

Karolina Płaczek
specjalista do spraw transportu drogowego

Jakie są skutki prawne stosowania podpisu elektronicznego?

2010-11-23T09:45:00.000-08:00

Dzięki stosowaniu e-podpisu możesz uprościć swoje kontakty z urzędami i kontrahentami. Jakie skutki będą miały składane przez Ciebie podpisy elektroniczne?
Bezpieczny podpis elektroniczny, złożony w okresie ważności kwalifikowanego certyfikatu i weryfikowany za jego pomocą, jest równoważny pod względem skutków prawnych z podpisem własnoręcznym. Jeśli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, dane w postaci elektronicznej, opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, są równoważne pod względem skutków prawnych z dokumentami opatrzonymi własnoręcznymi podpisami.

PRZYKŁAD
Jak to przebiega w praktyce?
Dla ważności umowy najmu czy sprzedaży nie ma znaczenia, czy podpiszesz ją własnoręcznie, czy przy użyciu bezpiecznego podpisu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym certyfikatem. Jeżeli tylko umowa taka może być zawarta w zwykłej formie pisemnej, to podpisanie jej podpisem elektronicznym też będzie dla Ciebie wiążące – na takich samych zasadach.

Kiedy podpis elektroniczny nie zastąpi własnoręcznego?
Bezpieczny podpis elektroniczny nie zastępuje całkowicie podpisu własnoręcznego, tylko jest z nim równoważny. Oznacza to, że nie możesz zastąpić zwykłego podpisu elektronicznym, gdy konkretny przepis wymaga składania podpisu własnoręcznego. Z tych przyczyn nie da się skutecznie podpisać podpisem elektronicznym np. testamentu własnoręcznego.

E-podpis poświadcza integralność dokumentu
Skutkiem korzystania z bezpiecznego podpisu elektronicznego, weryfikowanego za pomocą kwalifikowanego certyfikatu, jest zapewnienie integralności danych opatrzonych tym podpisem. Dzięki kwalifikowanemu certyfikatowi zauważalne są wszelkie zmiany tych danych, a ponadto także zmiany wskazania kwalifikowanego certyfikatu wykorzystywanego do weryfikacji podpisu, dokonane po jego złożeniu. W odróżnieniu od papierowych dokumentów bezpieczny podpis elektroniczny gwarantuje więc, że nie doszło do podmiany np. jednej strony podpisywanego dokumentu.

Rafał Ratajczak
Kancelaria Radcy Prawnego
– Rafał Ratajczak z siedzibą w Bydgoszczy

Kto odpowiada za naruszenie przepisów o tachografach – kierowca czy pracodawca

2010-11-16T09:30:00.000-08:00

Zgodnie z rozporządzeniem nr 3821/85 odpowiedzialni za poprawne działanie i odpowiednie stosowanie tachografów są pracodawca oraz kierowcy. Kto odpowiada w jakim stopniu?

Przede wszystkim nie unikniesz odpowiedzialności, jeśli powołasz się na to, że nie jesteś pracodawcą kierowcy, który kierując należącym do Ciebie pojazdem, naruszył przepisy związane z używaniem tachografu. Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji gdy pracodawcą kierowcy będzie inna firma niż ta, do której należy pojazd, właściciel pojazdu nie odpowiada za prawidłowe funkcjonowanie i używanie tachografu. Prowadziłoby to do zabronionego obejścia prawa, w szczególności przepisów rozporządzenia nr 3821/85.

Odpowiedzialność kierowcy – tachograf analogowy
Odpowiedzialność kierowcy za naruszenie zasad dotyczących analogowych urządzeń rejestrujących została uregulowana w art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Kierowcy grozi za nie kara grzywny. Rodzaje naruszeń, za które może ponieść odpowiedzialność, zostały uregulowane w załączniku do ustawy o transporcie i są identyczne z tymi, za które odpowiada przewoźnik.

Pamiętaj!
Pociągnięcie do odpowiedzialności kierowcy odbywa się w trybie określonym w Kodeksie postępowania o wykroczeniach. A zatem przebiega to zupełnie inaczej niż w postępowaniu administracyjnym, w którym jest karany przedsiębiorca.

Przede wszystkim warunkiem pociągnięcia do odpowiedzialności kierowcy jest ustalenie jego winy. Inaczej rzecz ma się w przypadku przedsiębiorcy – ten ponosi odpowiedzialność także wówczas, gdy nie jest winny powstałym naruszeniom.

Pociągnięcie do odpowiedzialności kierowcy nie wyłącza odpowiedzialności przewoźnika. Artykuł 92a ust. 3 daje możliwość wszczęcia postępowania administracyjnego wobec przedsiębiorcy także wówczas, gdy toczy się postępowanie wobec kierowcy.
W przypadku naruszeń zasad dotyczących tachografów analogowych przewoźnik może zwolnić się z odpowiedzialności, jeżeli wykaże, że nie miał wpływu na ich powstanie.

Pamiętaj tylko, że możliwość zwolnienia się od odpowiedzialności na podstawie tego przepisu istnieje wyłącznie w odniesieniu do naruszeń związanych z tachografami analogowymi. Nie obejmuje naruszeń dotyczących tachografów cyfrowych. Weź też pod uwagę, że ciężar udowodnienia braku wpływu na powstanie naruszeń spoczywa na przedsiębiorcy, czyli na Tobie. Co więcej – nawet jeśli udowodnisz, że nie miałeś wpływu na powstanie naruszenia, poniesiesz za nie odpowiedzialność, gdy miało ono charakter rażący, w szczególności gdy zagrażało bezpieczeństwu ruchu drogowego lub zostało popełnione wielokrotnie.

Odpowiedzialność kierowcy – tachograf cyfrowy
Odpowiedzialność kierowcy za naruszenia związane z tachografami cyfrowymi została uregulowana w ustawie o systemie tachografów cyfrowych. Zgodnie z przepisami tej ustawy kierowca podlega karze grzywny, jeżeli:
• używa więcej niż jednej karty kierowcy,
• prowadzi pojazd, posługując się cudzą lub nieważną kartą kierowcy,
• prowadzi pojazd, nie posługując się kartą kierowcy,
• po zakończeniu przewozu drogowego wykonywanego bez użycia karty kierowcy, ponieważ ta działała wadliwie, została zniszczona, zgubiona lub skradziona, nie zrobił wydruku danych z tachografu cyfrowego, odnoszących się do okresów rejestrowanych przez ten tachograf, oraz nie zaznaczył szczegółów, które umożliwiłyby jego identyfikację (imienia i nazwiska oraz numeru karty kierowcy lub numeru prawa jazdy), i nie opatrzył wydruku swoim podpisem,
• nie zgłosił faktu uszkodzenia lub utraty karty kierowcy,
• nie zwrócił do podmiotu wydającego karty uszkodzonej karty kierowcy,
• odmówił okazania karty kierowcy na żądanie uprawnionego organu kontrolnego.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule „Tachografy – jak ich używać, żeby nie narażać się na kary ITD” w ostatniej aktualizacji „Poradnika Przewoźnika”.

Michał Petranik
prawnik,
specjalista w zakresie transportu drogowego,
asystent sędziego
w WSA w Warszawie

Jakie są skutki prawne stosowania podpisu elektronicznego?

2010-11-09T09:35:00.000-08:00

Bezpieczny podpis elektroniczny, złożony w okresie ważności kwalifikowanego certyfikatu i weryfikowany za jego pomocą, jest równoważny pod względem skutków prawnych z podpisem własnoręcznym. Jeśli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, dane w postaci elektronicznej, opatrzone bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, są równoważne pod względem skutków prawnych z dokumentami opatrzonymi własnoręcznymi podpisami.

PRZYKŁAD
Jak to przebiega w praktyce?
Dla ważności umowy najmu czy sprzedaży nie ma znaczenia, czy podpiszesz ją własnoręcznie, czy przy użyciu bezpiecznego podpisu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym certyfikatem. Jeżeli tylko umowa taka może być zawarta w zwykłej formie pisemnej, to podpisanie jej podpisem elektronicznym też będzie dla Ciebie wiążące – na takich samych zasadach.

Dzięki stosowaniu e-podpisu możesz uprościć swoje kontakty z urzędami i kontrahentami. Jakie skutki będą miały składane przez Ciebie podpisy elektroniczne?
Kiedy podpis elektroniczny nie zastąpi własnoręcznego?
Bezpieczny podpis elektroniczny nie zastępuje całkowicie podpisu własnoręcznego, tylko jest z nim równoważny. Oznacza to, że nie możesz zastąpić zwykłego podpisu elektronicznym, gdy konkretny przepis wymaga składania podpisu własnoręcznego. Z tych przyczyn nie da się skutecznie podpisać podpisem elektronicznym np. testamentu własnoręcznego.

E-podpis poświadcza integralność dokumentu
Skutkiem korzystania z bezpiecznego podpisu elektronicznego, weryfikowanego za pomocą kwalifikowanego certyfikatu, jest zapewnienie integralności danych opatrzonych tym podpisem. Dzięki kwalifikowanemu certyfikatowi zauważalne są wszelkie zmiany tych danych, a ponadto także zmiany wskazania kwalifikowanego certyfikatu wykorzystywanego do weryfikacji podpisu, dokonane po jego złożeniu. W odróżnieniu od papierowych dokumentów bezpieczny podpis elektroniczny gwarantuje więc, że nie doszło do podmiany np. jednej strony podpisywanego dokumentu.

Rafał Ratajczak
Kancelaria Radcy Prawnego
– Rafał Ratajczak z siedzibą w Bydgoszczy

Jakie są skutki prawne stosowania podpisu elektronicznego?

2010-11-09T07:12:00.000-08:00

Dzięki stosowaniu e-podpisu możesz uprościć swoje kontakty z urzędami i kontrahentami. Jakie skutki będą miały składane przez Ciebie podpisy elektroniczne?

PRZYKŁAD
Jak to przebiega w praktyce?
Dla ważności umowy najmu czy sprzedaży nie ma znaczenia, czy podpiszesz ją własnoręcznie, czy przy użyciu bezpiecznego podpisu elektronicznego opatrzonego kwalifikowanym certyfikatem. Jeżeli tylko umowa taka może być zawarta w zwykłej formie pisemnej, to podpisanie jej podpisem elektronicznym też będzie dla Ciebie wiążące - na takich samych zasadach.

Kiedy podpis elektroniczny nie zastąpi własnoręcznego?
Bezpieczny podpis elektroniczny nie zastępuje całkowicie podpisu własnoręcznego, tylko jest z nim równoważny. Oznacza to, że nie możesz zastąpić zwykłego podpisu elektronicznym, gdy konkretny przepis wymaga składania podpisu własnoręcznego. Z tych przyczyn nie da się skutecznie podpisać podpisem elektronicznym np. testamentu własnoręcznego.

E-podpis poświadcza integralność dokumentu
Skutkiem korzystania z bezpiecznego podpisu elektronicznego, weryfikowanego za pomocą kwalifikowanego certyfikatu, jest zapewnienie integralności danych opatrzonych tym podpisem. Dzięki kwalifikowanemu certyfikatowi zauważalne są wszelkie zmiany tych danych, a ponadto także zmiany wskazania kwalifikowanego certyfikatu wykorzystywanego do weryfikacji podpisu, dokonane po jego złożeniu. W odróżnieniu od papierowych dokumentów bezpieczny podpis elektroniczny gwarantuje więc, że nie doszło do podmiany np. jednej strony podpisywanego dokumentu.

Rafał Ratajczak
Kancelaria Radcy Prawnego
- Rafał Ratajczak z siedzibą w Bydgoszczy

Jak nie krytykować pracownika, aby nie pogorszyć sytuacji?

2010-11-02T07:03:00.000-07:00

Ludzie mają bardzo różny próg wybuchu emocji - u jednych jest on wysoki, natomiast u innych nawet łagodny atak ze strony przełożonego wywołuje silne emocje. Pracownik czuje się wówczas stłamszony, zaczyna mieć się na baczności, jest ciągle w stanie gotowości do odparcia następnej agresywnej krytyki. Wypatruje czujnie wszelkich oznak świadczących o zamiarze zaatakowania go i gwałtownie reaguje na najmniejszy sygnał. W ten sposób możesz doprowadzić do tego, że się zwolni lub w firmie pojawi się poważny konflikt.

Dlatego gdy przekazujesz informacje nieprzyjemne dla pracownika, powinieneś zrobić to tak, aby nie urazić jego uczuć. Jeśli w Twojej krytyce będą dominowały złość, agresja, irytacja, przekaz stanie się trudny dla odbiorcy.

W poniższej tabelce znajdziesz przykłady takiej destrukcyjnej krytyki i opis reakcji pracownika. Jeśli nie chcesz doprowadzić do takich sytuacji, unikaj przytoczonych form wypowiedzi.

Krytyka destrukcyjna	Zachowanie pracownika
Posługiwanie się w czasie krytyki słowami pełnymi odrazy, typu: ,,Kiedy widzę pana rano, odchodzi mi chęć do pracy. Znowu muszę się z panem męczyć!".	Krytyka tego typu skłania pracownika do przyjmowania postawy defensywnej, tworzy niechęć i inercję twórczą.
Słowa pełne sarkazmu włączone do treści wypowiadanej krytyki: ,,I co, znowu coś nie wyszło. Ale cóż się dziwić, to nie pierwszy raz, prawda?".	Takie słowa skłaniają do unikania odpowiedzialności, nie wnoszą nic twórczego, nie wskazują pracownikowi żadnej alternatywy, możliwości uzyskania pomocy lub rady.
Takie słowa skłaniają do unikania odpowiedzialności, nie wnoszą nic twórczego, nie wskazują pracownikowi żadnej alternatywy, możliwości uzyskania pomocy lub rady.	Taka krytyka skłania do wycofania - powstaje mur milczenia. Pracownik nie może nawet się bronić, nie wiedziałby, od czego zacząć. Takie generalizowanie sprawia, że pracownik czuje się oskarżany i pogardzany.
Pracownik, po zgłoszeniu się do gabinetu kierownika w celu wyjaśnienia kwestii spornych, słyszy: ,,Proszę natychmiast wyjść, jest pan do niczego. Nie mam ochoty z panem rozmawiać!".	Taka krytyka to czysta prowokacja, krytyka nie powinna mieć formy słów pełnych gniewu, powoduje to przyjmowanie pozycji obronnej. Pamiętaj, gniew rodzi gniew!
Wystrzegaj się najbardziej prymitywnej krytyki - lekceważącej uczucia innych, podkreślającej inność oraz uprzedzenia. Załóżmy, że w dziale obsługi klienta pracuje pani Wiola, nadzwyczaj inteligentna, radosna kobieta, ale dosyć „puszysta". Jako osoba komunikatywna, chce pracować bezpośrednio z klientami. Przełożony jest innego zdania i mówi: ,,Pani Wiolu, nie może pani pracować z klientami, absolutnie! Z pewnością źle pani będzie się klientom kojarzyć. Jeżeli nie chce mnie pani zrozumieć, proszę spojrzeć w lustro. Powinna się pani sobie lepiej przyjrzeć!".	W takiej krytyce brakuje empatii, kultury. Pani Wiola z pewnością czuła się bardzo źle. Nie stosuj tak negatywnej krytyki, prowadzi ona do biernego oporu, pozycji wycofania, poczucia wielkiej niesprawiedliwości.
Wypowiedzi ogólne, np. ,,Wszystko partaczycie'', ,,Do niczego się nie nadajecie'', wypowiedziane lekceważącym, gniewnym tonem, niedające możliwości rzeczowej repliki, niepodsuwające żadnych sugestii, jak można lepiej wywiązać się ze swych zadań.	Te słowa sprawiają, że osoby, do których są skierowane, czują się bezradne i wściekłe. Taka krytyka obniża poczucie wartości osoby krytykowanej, pracownik czuje się upokorzony, gorszy.

Więcej porad tego typu znajdziesz w artykule K 37 Konstruktywna krytyka - jak korygować zachowanie pracowników, żeby pracowali coraz lepiej. Opublikowaliśmy go w aktualizacji 64 „Poradnika Przewoźnika".

Autor: Irena Ochyra
właściciel firmy treningowo-coachingowej Kreator 8,
psycholog, trener NLP,
audytor wewnętrzny i wiodący ZSZJ,
pełnomocnik ds. ZJ, asesor EFQM

Konsultant: Edyta Wieczorek
właściciel firmy szkoleniowo-doradczej Opcja,
specjalizuje się w szkoleniach z asertywności,
negocjacji i zarządzania zespołem,
doradca w zakresie zarządzania
zasobami ludzkimi

Co masz zawrzeć w informacji o przepisach z zakresu czasu pracy?

2010-10-06T11:41:00.001-07:00

Razem z umową o pracę powinieneś wręczyć kierowcy informację o przepisach z zakresu czasu pracy. Co powinno się w niej znaleźć?

Ani w dyrektywie WE 2002/15, ani w ustawie o czasie pracy kierowców nie zawarto konkretnych wymogów, które przepisy należy przytoczyć w treści informacji o czasie pracy dla kierowców. Wiadomo jedynie, że ma się tam znaleźć wyliczenie norm obowiązujących zarówno w całym kraju, jak i w zakładzie pracy, w którym kierowca jest zatrudniony. To znaczy, że musisz umieścić w tym dokumencie przepisy ustaw i rozporządzeń, a także aktów wewnątrzzakładowych, np. regulaminu pracy czy układu zbiorowego pracy. Ponadto informacja ma uwzględniać wyłącznie przepisy obowiązujące tego konkretnego kierowcę.

OpenX Javascript Tag v2.8.0 */-->

A zatem nie wolno Ci się ograniczyć do przekazania mu wydrukowanych całych aktów prawnych. Musisz wręczyć kierowcy dokument zawierający tylko wybrane artykuły, które dotyczą właśnie jego. W informacji wyliczasz przepisy, które obowiązują kierowcę w zakresie:

czasu pracy - te przepisy wynikają z aktów wewnątrzzakładowych i ustawy o czasie pracy kierowców - oraz
czasu jazdy.

Przepisy na temat czasu pracy wynikające z aktów wewnątrzzakładowych i ustawy określają organizację czasu pracy kierowcy, m.in. jego system czasu pracy i długość okresu rozliczeniowego. Ustawa o czasie pracy kierowców przewiduje 5 systemów czasu pracy, w których może być zatrudniony kierowca. Okresy rozliczeniowe mogą trwać od 1 do 4 miesięcy. Dobrze byłoby też zawrzeć w informacji dla kierowców wysokość wynagrodzenia za specyficzne dyżury, które występują tylko w tej grupie zawodowej.

Przepisy o czasie jazdy

Ponadto w informacji muszą się znaleźć przepisy na temat czasu jazdy. To, które z nich masz wybrać, zależy od rodzaju przewozów wykonywanych przez kierowcę. Będą to przepisy:

rozporządzenia WE nr 561/2006 - gdy kierowca wykonuje przewozy krajowe lub międzynarodowe, ale tylko na obszarze UE, albo
umowy AETR - jeżeli kierowca wykonuje przewozy międzynarodowe poza UE, lub
rozdziału 4a ustawy o czasie pracy kierowców - jeśli kierowca jest zatrudniony w komunikacji miejskiej i podmiejskiej (przewozy regularne na trasach do 50 km).

W informacji przeznaczonej dla kierowców wykonujących przewozy wyłączone ze stosowania rozporządzenia nr 561/2006 lub umowy AETR zamieszczasz tylko przepisy o obowiązującym ich czasie pracy wynikającym z aktów wewnątrzzakładowych i ustawy o czasie pracy kierowców.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule "Dokumenty, które muszą towarzyszyć umowie o pracę z kierowcą" z aktualizacji 63 "Poradnika Przewoźnika".

Łukasz Prasołek

asystent sędziego w Izbie
Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych
Sądu Najwyższego,
specjalista z zakresu czasu pracy kierowców,
były pracownik PIP

Użyczenie innej firmie licencji transportowej

2010-09-28T11:45:00.000-07:00

Prowadzisz firmę transportową. Chciałbyś użyczyć innemu przedsiębiorstwu licencji wspólnotowej. Czy możesz to zrobić?

Użyczanie licencji, zarówno na krajowy, jak i międzynarodowy transport drogowy osób lub rzeczy, jest zabronione. Wydawana w drodze decyzji organu administracji publicznej licencja to uprawnienie osobiste ze sfery prawa publicznego, a nie prywatnego i dlatego jest wyłączona z obrotu cywilnoprawnego. Nie można więc użyczać licencji wspólnotowej osobie trzeciej, czyli np. innej firmie.

Co grozi za użyczenie licencji transportowej?

Odstąpienie licencji osobie trzeciej stanowi, według art. 15 ustawy o transporcie drogowym, podstawę do wszczęcia przez odpowiedni organ postępowania administracyjnego w sprawie cofnięcia licencji przedsiębiorcy, który jej użyczył. Postępowanie będzie wszczęte bez wcześniejszego ostrzeżenia.

Analogiczny do tego przepis jest zawarty w rozporządzeniu dotyczącym międzynarodowych przewozów rzeczy nr 881/92. Zgodnie z art. 5 tego rozporządzenia licencja wspólnotowa nie może być przenoszona na żadną stronę trzecią. Zakaz przekazywania licencji innemu podmiotowi jest również określony w art. 4 nowych rozporządzeń, które będą obowiązywać od 4 grudnia 2011 r.:

rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z 21 października 2009 r. dotyczącego wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz.UE.L.2009.300.72 z 14 listopada 2009 r.) oraz
rozporządzenia nr 1073/2009 z 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz.U.UE.L.2009.300.88).

Podstawa prawna

Artykuł 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym.
Artykuł 5 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 881/92 z 26 marca 1992 r. w sprawie dostępu do rynku drogowych przewozów rzeczy we Wspólnocie, na lub z terytorium Państwa Członkowskiego lub w tranzycie przez jedno lub więcej Państw Członkowskich (Dz.U.UE L z 9 kwietnia 1992 r.).
Artykuł 4 ust. 6 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1072/2009 z 21 października 2009 r. dotyczące wspólnych zasad dostępu do rynku międzynarodowych przewozów drogowych (Dz.UE.L.2009.300.72 z 14 listopada 2009 r.).
Artykuł 4 ust. 3 rozporządzenia nr 1073/2009 z 21 października 2009 r. w sprawie wspólnych zasad dostępu do międzynarodowego rynku usług autokarowych i autobusowych i zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 561/2006 (Dz.U.UE.L.2009.300.88).

Władysław Kwiatkowski

specjalista z zakresu
transportu drogowego

Mocowanie ładunku - 10 dobrych rad Komisji Europejskiej

2010-09-13T10:41:00.000-07:00

Komisja Europejska ds. Transportu opracowała w 2002 r. przy udziale przewoźników oraz przedstawicieli państw członkowskich wytyczne odnośnie do europejskiej dobrej praktyki w zakresie mocowania ładunków w transporcie drogowym. Jakie to wytyczne?

Jest to 10 najważniejszych nakazów związa¬nych z mocowaniem ładunków „w pigułce":

1. Przed załadowaniem pojazdu należy sprawdzić, czy platforma załadunkowa, nadwozie oraz wszel¬kie urządzenia służące do mocowania ładunków są w dobrym stanie i nadają się do użytku.

2. Należy zamocować ładunek w taki sposób, aby nie mógł się przesuwać, przetaczać, przemieszczać w wyniku wibracji, spaść z pojazdu lub spowodować jego wywrotkę.

3. Należy ustalić metodę lub metody mocowania najbardziej odpowiednie ze względu na charakte¬rystykę ładunku (zaczepami za pomocą łączników skrętnych, metodą blokową, za pomocą odciągów prostych, mocowanie odciągami z przepasaniem od góry lub połączenie tych technik).

4. Należy sprawdzić, czy zostały spełnione zalecenia producentów pojazdu i sprzętu mocującego.

5. Należy sprawdzić, czy osprzęt do mocowania ładunku jest odpowiedni do warunków napoty¬kanych podczas podróży. Hamowanie w sytuacji zagrożenia, gwałtowne skręty w celu ominięcia przeszkody, złe warunki drogowe i pogodowe należy traktować jako normalne elementy podróży. Osprzęt mocujący musi je wytrzymać.

6. Za każdym razem, gdy ładunek jest ładowany lub rozładowywany albo ponownie rozmieszcza¬ny, należy go przed wyjazdem sprawdzić pod kątem przeciążenia i niewłaściwego rozkładu ciężaru. Upewnić się, że ładunek jest rozmieszczony w taki sposób, iż środek ciężkości całego ładunku znajduje się jak najbliżej osi wzdłużnej i jak najniżej - cięższe towary powinny być niżej, a lżejsze wyżej.

7. Jeśli to możliwe, umocowanie ładunku należy regularnie sprawdzać podczas podróży. Pierwszej kontroli trzeba dokonać najlepiej już po kilku kilo¬metrach podróży na postoju w bezpiecznym miej¬scu. Mocowanie powinno się ponadto sprawdzić po gwałtownym hamowaniu lub innym nadzwyczaj¬nym zdarzeniu podczas jazdy.

8. Zawsze gdy to możliwe, do mocowania ładunku należy używać wyposażenia dodatkowego, takiego jak maty antypoślizgowe, przekładki, taśmy, listwy kątowe itp.

9. Należy uważać, aby w trakcie operacji mocowania nie naruszyć przewożonych towarów.

10. Powinno się prowadzić płynnie, tzn. dostosowy¬wać prędkość do panujących warunków, aby unik¬nąć szybkich zmian kierunku jazdy i gwałtownego hamowania. Dzięki stosowaniu się do tych wskazó¬wek siły wywierane przez ładunek będą niewielkie i wówczas jazda będzie się odbywać bez większych problemów.

Kluczem do sprawności, solidności i bezpieczeństwa transportu jest jego zaplanowanie. Jeżeli dobrze zaplanu¬jesz operacje transportowe, unikniesz wielu przykrych niespodzianek. Dzięki planowaniu mocowania ładunku można ponadto uzyskać znaczne oszczędności.

Więcej na temat pisaliśmy w artykule „Mocowanie ładunków - zasady ogólne" w aktualizacji 62 „Poradnika Przewoźnika".

Karolina Płaczek
specjalista do spraw transportu drogowego

Wynagrodzenie urlopowe, gdy pensja składa się ze składników stałych i zmiennych

2010-09-07T10:36:00.000-07:00

Wypłacanie wynagrodzeń urlopowych nie jest tak proste, jak by się wydawało. Owszem, pensje osób, które zarabiają stałą stawkę miesięczną, nie nastręczają problemów, ale co z tymi, których wynagrodzenie składa się też ze składników zmiennych?

Zgodnie z art. 152 § 1 kp pracownikowi przysługuje prawo do corocznego, nieprzerwanego, płatnego urlo¬pu wypoczynkowego. Za czas tego urlopu należy mu się wynagrodzenie urlopowe, wypłacane najpóźniej w ter¬minie wypłaty zwykłego wynagrodzenia.

Może się zdarzyć, że Twój pracownik otrzymuje wyna¬grodzenie, które składa się ze składników stałych i zmien¬nych. Wówczas prawidłowe obliczenie wynagrodzenia urlopowego nie jest łatwe.

PRZYKŁAD
Wynagrodzenie urlopowe, gdy składniki są stałe i zmienne
Tomasz, zatrudniony w pełnym wymiarze czasu pracy, oprócz wynagrodzenia zasadniczego w wysokości 4.400 zł brutto miesięcznie, otrzymuje też dodatek funkcyjny w wysokości 500 zł miesięcznie.

W maju przepracował 3 godziny nadliczbowe (50%), za które otrzymał wynagrodzenie w wysokości 140,13 zł. W czerwcu za przepracowanie dodatkowo 6 godzin nad¬liczbowych (50%) - 253,57 zł. W lipcu za 4 godziny nad¬liczbowe (50%) - 161,36 zł. W maju był ponadto 15 dni (tj. 120 godzin) na urlopie wypoczynkowym. Wynagrodzenie wypłaca się na koniec miesiąca. Ile wyniesie pensja brutto za sierpień 2010 r.?

Dodatek funkcyjny jest składnikiem stałym, wynagro¬dzenie za godziny nadliczbowe składnikiem zmiennym. W związku z tym wynagrodzenie urlopowe obliczasz przy uwzględnieniu danych zawartych w tabeli poniżej:

Wynagrodzenie za godziny nadliczbowe wypłacone w	Wynagrodzenie za godziny nadliczbowe	Godziny do przepra- cowania	Godziny faktycznie prze- pracowane
lipcu	161,36 zł	176	180
czerwcu	253,57 zł	168	174
maju	140,13 zł	152	155
Razem	555,06 zł	496	509

o 27,84 zł × 120 godzin urlopu = 3.340,80 zł (wyna¬grodzenie urlopowe ze składników stałych),
o 4.900 zł - 3.340,80 zł = 1.559,20 zł (wynagrodze¬nie za pracę).

II. Wynagrodzenie urlopowe ze składników zmien¬nych:
1) dzielimy podstawę wymiaru przez tyle godzin, ile pracownik wykonywał pracę w okresie, z którego została ustalona ta podstawa (w ten sposób otrzy¬maliśmy wynagrodzenie za jedną godzinę pracy), a następnie
2) mnożymy wynik przez liczbę godzin, które pra¬cownik przepracowałby w czasie urlopu w ramach normalnego czasu pracy, zgodnie z obowiązującym go rozkładem czasu pracy, gdyby w tym czasie nie korzystał z urlopu:
o 555,06 zł : 509 godzin = 1,09 zł/godz.,
o 1,09 zł/godz. × 120 godzin urlopu = 130,80 zł (wynagrodzenie urlopowe ze zmiennych skład¬ników).

III. Wynagrodzenie urlopowe ogółem:
o 3.340,80 zł + 130,80 zł = 3.471,60 zł.

IV. Wynagrodzenie brutto ogółem:
o 1.559,20 zł + 3.471,60 zł = 5.030,80 zł.

Jak widzisz na tym przykładzie, pracownik, który poszedł na urlop, otrzyma wynagrodzenie w wyższej kwocie, niż gdyby pracował. Ma to związek z występowa¬niem w poprzednich miesiącach godzin nadliczbowych (czyli składników zmiennych).

Więcej na ten temat pisaliśmy w aktualizacji 62 „Poradnika Przewoźnika", w artykule „Wynagrodzenie urlopowe - jak je prawidłowo obliczyć".

Sabina Dąbrowa-Lis
specjalista w zakresie wynagrodzeń

Kiedy wypłaca się dietę – przed podróżą czy po niej

2010-08-17T12:17:00.000-07:00

Jeśli Twoi kierowcy odbywają podróże służbowe, należą im się diety. Kiedy masz je wypłacać?

Dietę należy wypłacić po podróży, ponieważ dopiero wtedy będzie wiadomo, czy przysługuje i jaka powinna być jej ostateczna wysokość. Kierowca ma jednak prawo domagać się od pracodawcy zaliczki na jej poczet. Takie żądanie jest uzasadnione, gdyż nie ma powodu, aby ponosił koszty wykonywania pracy na rzecz firmy z własnej kieszeni.

W przypadku podróży zagranicznej zaliczkę wypłaca się w walucie obcej. Jeżeli kierowca wyrazi na to zgodę, można mu wydać zaliczkę w złotówkach, w wysokości stanowiącej jej równowartość w walucie obcej.

Pamiętaj!
Kierowca powinien rozliczyć się z zaliczki na dietę w ciągu 14 dni od zakończenia podróży. Termin ten jest taki sam dla podróży krajowych i zagranicznych. Jeżeli nie wywiązuje się z obowiązku rozliczenia udzielonych zaliczek, możesz mu je potrącić z wynagrodzenia (w granicach określonych Kodeksem pracy).

Diety rozliczasz w takiej walucie, którą wybierze kierowca, czyli w walucie otrzymanej zaliczki, w walucie obcej albo w złotówkach. Kwotę diety należy wypłacić mu niezwłocznie po jego powrocie z podróży.

Przykład
Czy masz czekać do następnej wypłaty?
Kierowca rozlicza się z podróży służbowej 12. dnia miesiąca, a termin wypłaty wynagrodzeń przypada w Twojej firmie na 10. dzień miesiąca. Jeżeli wypłacisz mu należności z tytułu podróży służbowej po blisko 30 dniach, razem z najbliższym wynagrodzeniem za pracę, licz się z tym, że w razie kontroli inspektor pracy da Ci przynajmniej pouczenie. Wypłata ustalonych diet powinna zająć Ci tylko tyle czasu, ile w normalnym toku czynności zapłata innych należności. Nie ma potrzeby z nią zwlekać.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule Diety za podróże służbowe kierowców – jak rozliczać D 09, który opublikowaliśmy w aktualizacji 61 „Poradnika Przewoźnika”.

Rafał Ratajczak
Kancelaria Radcy Prawnego – Rafał Ratajczak

Jakie należności można potrącić z wynagrodzenia bez zgody pracownika?

2010-08-10T12:13:00.000-07:00

Sprawdź, jak postępować, gdy od komornika przychodzi pismo o zajęciu pensji Twojego podwładnego.

Z wynagrodzenia pracownika możesz potrącać tylko następujące należności i w podanej kolejności:
o sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych,
o sumy egzekwowane na mocy tytułów wykonawczych na pokrycie należności innych niż alimentacyjne,
o zaliczki pieniężne udzielone pracownikowi,
o kary pieniężne przewidziane w art. 108 kp.

Wolno Ci je potrącić dopiero po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne oraz zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Potrącanie tych należności nie wymaga zgody pracownika. Musisz jednak pamiętać, że trzeba zachować podaną kolejność potrąceń.

Pamiętaj!
Potrąceń dokonujesz w podanym wcześniej porządku – począwszy od sum egzekwowalnych na mocy tytułów wykonawczych na zaspokojenie świadczeń alimentacyjnych, a na karach pieniężnych skończywszy. Nie możesz zatem potrącić najpierw np. swoich wierzytelności z tytułu zaliczki czy kary porządkowej, jeśli do potrącenia są również np. alimenty.

Najpierw odliczasz nienależne wynagrodzenie
Pamiętaj też, że przed przystąpieniem do potrącania wymienionych wierzytelności powinieneś odliczyć z wynagrodzenia pracownika kwoty wypłacone w poprzednim terminie płatności za okres nieobecności w pracy, za który pracownik nie zachowuje prawa do wynagrodzenia (art. 87 § 7 kp).

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule Potrącenia z wynagrodzenia za pracę P 49, który opublikowaliśmy w aktualizacji 61 „Poradnika Przewoźnika”.

Monika Wacikowska
prawnik,
specjalista prawa pracy

Zgłoszenie pojazdu do BOTM

2010-08-03T12:08:00.000-07:00

Sprzedałeś ciągnik siodłowy, na który miałeś wypis z licencji EU, i kupiłeś drugi. Czy musisz zgłosić ten fakt w BOTM?

Każdy pojazd, którym wykonujesz przewozy drogowe, musi zostać zgłoszony organowi licencyjnemu przed jego pierwszym użyciem. Niedopuszczalne jest na przykład zgłoszenie go w ciągu 14 dni od rozpoczęcia przewozów jako „zmiany do licencji”. Uznaje się, że przedsiębiorca może wykonywać przewozy drogowe pojazdem dopiero po zgłoszeniu go do posiadanej licencji.

Koniecznie przed pierwszym przewozem należy na poczcie nadać pismo do BOTM, zawierające:
o dane Twojej firmy oraz
o informacje dotyczące pojazdu.

Trzeba załączyć do niego kopię dowodu rejestracyjnego pojazdu oraz ewentualnie dokumenty potwierdzające prawo do dysponowania nim (np. jeśli samochód jest w leasingu). Ponieważ zgłoszenie pojazdu nie jest czynnością administracyjną, a jedynie technicznym dopełnieniem formalności, nie ma znaczenia, w którym dniu BOTM otrzyma Twoje zgłoszenie. Dla Ciebie wiążąca jest data zgłoszenia, tzn. nadania pisma na poczcie, która widnieje na potwierdzeniu nadania. Najlepiej dla pewności zastosować opcję wysyłki ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Dzięki temu będziesz miał pewność, że wysyłka była skuteczna i organ licencyjny otrzymał zgłoszenie.

Zarówno przepisy wspólnotowe, jak i krajowe nie wymagają, aby wypis z licencji zawierał informacje dotyczące konkretnych pojazdów czy też był przypisany do danego pojazdu. Dlatego nie musisz występować do BOTM z wnioskiem o wydanie nowego wypisu, masz przecież wypis, który pozostał Ci po sprzedaży poprzedniego pojazdu.

Więcej tego typu porad znajdziesz w rubryce Pytania i odpowiedzi w aktualizacji 61 „Poradnika Przewoźnika”

Czy wypis z licencji jest przypisany do samochodu?

2010-07-27T12:04:00.000-07:00

Po uzyskaniu licencji na wykonywanie międzynarodowego transportu drogowego rzeczy przewoźnik drogowy otrzymuje od organu licencyjnego oryginał licencji oraz wypisy w liczbie odpowiadającej liczbie zgłoszonych przez niego pojazdów. Tak stanowią zarówno przepisy wspólnotowe, jak i polskie. Przepisy te nie wymagają, żeby wypis z licencji zawierał informacje dotyczące konkretnych pojazdów lub wręcz był przypisany do pojazdu. Z tego też względu należy uznać, że nie ma znaczenia, który wypis znajduje się w pojeździe.

Uwaga!
Liczba posiadanych wypisów powinna odpowiadać liczbie pojazdów, którymi są wykonywane przewozy. Pojazdy muszą zostać zgłoszone organowi licencyjnemu przed ich pierwszym użyciem. Przepisy krajowe i wspólnotowe bezwzględnie wymagają od kierowcy posiadania w pojeździe wypisu z licencji podczas wykonywania transportu drogowego. Brak wypisu może w przypadku kontroli spowodować duże komplikacje i opóźnienia.
W niektórych krajach licencje zawierają numery pojazdów
Jako że nie jest to zabronione, niektóre kraje, np. Litwa, poszły o krok dalej i wydają wypisy zawierające numery rejestracyjne pojazdów. W tej sytuacji może się zdarzyć, że podczas kontroli kierowca okaże wypis z licencji zawierający numer rejestracyjny innego pojazdu niż kontrolowany. Jednak nawet wówczas wypis nie będzie mógł być zakwestionowany przez służby kontrolne.
Więcej tego typu porad znajdziesz w aktualizacji 60 "Poradnika Przewoźnika" w rubryce "Redakcja odpowiada".
Podstawa prawna
• art. 5 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2007 r. nr 125, poz. 874 ze zm.),
• art. 5 ust. 2 i 4 rozporządzenia Rady (EWG) nr 881-92 w sprawie dostępu do rynku drogowych przewozów rzeczy we Wspólnocie, na lub z terytorium Państwa Członkowskiego lub w tranzycie przez jedno lub więcej Państw Członkowskich,
• art. 38 ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2005 r. nr 108, poz. 908 ze zm.).
Karolina Płaczek
specjalista do spraw
transportu drogowego

Główne przyczyny upadłości firm w Polsce

2010-07-20T13:31:00.000-07:00

Bardzo wiele przedsiębiorstw boryka się z kłopotami finansowymi. W takiej sytuacji prędzej czy później uwidocznią się pierwsze symptomy kryzysu w firmie, które mogą z czasem doprowadzić do jej bankructwa.
Przyczyny upadłości przedsiębiorstw można generalnie podzielić na 2 grupy:
1) czynniki zewnętrzne, związane ze zjawiskami makroekonomicznymi,
2) czynniki wewnętrzne, związane z samą firmą.
Czynniki zewnętrzne

Czynniki o charakterze zewnętrznym to uwarunkowania makroekonomiczne w kraju. Firmy nie mają na nie wpływu i muszą się do nich przystosować. Podczas dekoniunktury gospodarczej, takiej, z jaką mamy do czynienia obecnie, występuje oczywiście znacznie większy odsetek upadłości przedsiębiorstw niż w innych okresach.
Czynniki wewnętrzne
Drugą grupę przyczyn upadłości przedsiębiorstw stanowią czynniki wewnętrzne. E. Altman na podstawie badań amerykańskich w ok. 17 000 upadłych przedsiębiorstw stwierdził, że w ponad 94% wszystkich upadłości przyczyną był brak doświadczenia i niekompetencja kadry zarządzającej . Brak doświadczenia oraz niekompetencja kadry zarządzającej są istotnymi czynnikami, które, dodatkowo wzmocnione złą sytuacją makroekonomiczną kraju, mogą w ostateczności z bardzo dużym prawdopodobieństwem doprowadzić do bankructwa firmy.
Uwaga!
Według danych opublikowanych przez firmę Dun & Bradstreet w 1993 r., dotyczących bezpośrednich przyczyn upadłości przedsiębiorstw w USA, największy udział w bankructwach firm miały:
• wysokie koszty operacyjne (40,5%),
• niewystarczające zyski (11,6%).
Według opinii prawników prowadzących sprawy upadłościowe (D. Czajka "Przedsiębiorstwo w kryzysie", 1999) błędy kadry zarządzającej przejawiały się przede wszystkim w:
1) jednokierunkowym rozwoju firmy i oparciu jej funkcjonowania tylko na jednym produkcie lub rodzaju usług, kierunku działania i segmencie rynku,
2) nieumiejętnym doborze kontrahentów i zawieraniem transakcji z niesprawdzonymi firmami,
3) nieumiejętnym zarządzaniu funduszami przedsiębiorstwa i nadmiernej konsumpcji kosztem inwestowania i tworzenia funduszy rezerwowych,
4) nadmiernym, niedostosowanym do możliwości tempie rozwoju.
Jak widzisz, błędy popełniane przez kierownictwo należą do podstawowych przyczyn upadłości przedsiębiorstwa, zarówno w rozwiniętych gospodarkach rynkowych, jak i w Polsce. Trudności finansowe są jedną z ważnych bezpośrednich przyczyn upadłości polskich firm. Czynnikiem stanowiącym wysokie zagrożenie dla sytuacji finansowej tych przedsiębiorstw jest nadmierne zadłużenie (D. Hałasik). Jako znaczące można także wymienić: zbyt długi spływ należności oraz złą gospodarkę zapasami.
Zauważ, że w polskich uwarunkowaniach funkcjonowania przedsiębiorstw mogą jeszcze występować dawne nawyki i przyzwyczajenia sprzed transformacji ustrojowej. Są to:
• brak umiejętności radzenia sobie z konkurencją,
• brak dbałości o jakość produktu czy usługi, o klienta,
• słabe reakcje na sygnały z otoczenia,
• utrzymywanie nadmiernego stanu majątkowego,
• brak kontroli nad finansami firmy.

dr Aleksander Kusak
pracownik naukowy
Wydziału Zarządzania
Uniwersytetu Warszawskiego

Jak zapisać w umowie z kierowcą wynagrodzenie?

2010-07-13T14:03:00.000-07:00

Kierowcy to szczególna grupa pracowników - podlegają odrębnym przepisom związanym z czasem pracy, a także regulacjom zawartym w ustawie o transporcie drogowym. Warto więc zawierać z nimi szczególne umowy o pracę.
Jednym z elementów umowy o pracę jest określenie wynagrodzenia, co powinno nastąpić ze wskazaniem jego elementów.
Jak podzielić wynagrodzenie kierowcy, żeby zmniejszyć koszty pracy?

Jeśli chcesz zmniejszyć koszty wynagrodzenia za nadgodziny czy dyżury kierowców, pamiętaj, że korzystniejsze jest rozbicie stawki zasadniczej na kilka elementów. Na przykład warto ustalić pensję zasadniczą 1.000 zł, dodatek stażowy 500 zł i premię regulaminową o stałym charakterze 1.500 zł zamiast pensji jednoskładnikowej w wysokości 3.000 zł. A to dlatego, że wynagrodzenie za dyżury i dodatki za godziny nadliczbowe jest liczone od pensji zasadniczej.
Uwaga!
Pensja zasadnicza wcale nie musi mieć wysokości większej niż wynagrodzenie minimalne. Do pensji minimalnej nie wlicza się tylko 3 elementów płac:
• wynagrodzenia za nadgodziny,
• nagród jubileuszowych oraz
• odpraw emerytalno-rentowych.
Wystarczy więc, że pozostałe składniki wynagrodzenia po zsumowaniu dadzą wysokość większą niż 1.317 zł bądź równą, czyli kwotę minimalnego wynagrodzenia.
Wprowadź zapisy o dyżurze
Jeśli nie obowiązuje u Ciebie regulamin wynagradzania, gdyż zatrudniasz do 19 osób, to w umowach o pracę zawieranych z kierowcami powinieneś przewidzieć stawkę wynagrodzenia za:
• czas dyżuru określanego potocznie jako "dyżur 50%" oraz
• czas przerw poza 15-minutową przerwą wliczaną do czasu pracy.
Chodzi o ten czas dyżuru, gdy kierowca, który jeździ w załodze, nie prowadzi pojazdu, ale siedzi obok prowadzącego kierowcy w jadącym samochodzie. Ustawa o czasie pracy kierowców przewiduje, że za czas takiego dyżuru kierowca powinien otrzymać wynagrodzenie w wysokości nie niższej od 50% stawki godzinowej wynikającej z kategorii zaszeregowania kierowcy. Nie określa jednak dokładnie wysokości wynagrodzenia za taki dyżur, pozostawiając tę kwestię regulacjom wewnątrzzakładowym.
Więcej na temat tego, co warto uwzględnić w umowie o pracę podpisywanej z kierowcami, znajdziesz w artykule Umowy z pracownikami - jak sformułować umowę o pracę z kierowcą U 24. Opublikowaliśmy go w aktualizacji 60 "Poradnika Przewoźnika".
Agata Lankamer-Prasołek
prawnik specjalizujący się
w zagadnieniach z zakresu
prawa pracy i czasu pracy kierowców,
były pracownik PIP,
wspólnik w firmie doradczo-szkoleniowej
"Pogotowie Kadrowe - Lankamer - Prasołek" sp. j.
Łukasz Prasołek
asystent sędziego w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych
i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego,
specjalista z zakresu czasu pracy kierowców,
były pracownik PIP

Zgłoszenie pojazdu do licencji lub zaświadczenia

2010-07-06T14:07:00.000-07:00

Konieczność sprostania unijnym normom w zakresie nadzoru nad czasem pracy kierowców spowodowała, że w tym roku znacznie wzrosła liczba kontroli ITD w siedzibach firm transportowych. Jakich błędów nie popełniać w zakresie zgłaszania pojazdów do licencji, żeby nie mieć kłopotów, gdy kontrola zawita do Twojej firmy?
Każdy inspektor w bardzo łatwy i szybki sposób może ustalić wykaz pojazdów, którymi dysponujesz w ramach posiadanych uprawnień przewozowych - licencji transportowej lub zaświadczenia na przewozy na potrzeby własne. Inspektorzy mają dostęp do bazy danych Biura Obsługi Transportu Międzynarodowego i na bieżąco aktualizowanego wykazu uprawnień wydanych przez starostwa. Równie łatwo jest sprawdzić, którymi pojazdami faktycznie wykonywałeś przewozy w okresie objętym kontrolą.
Jakie kary grożą za niezgłoszenie?

Kara za wykonywanie przewozów drogowych na potrzeby własne pojazdem niezgłoszonym do zaświadczenia wynosi 200 zł, więc nie jest specjalnie dolegliwa. Jednak transport drogowy pojazdem niezgłoszonym do licencji wiąże się z karą w wysokości aż 8.000 zł, a to już nie są "drobne".
Co przewoźnicy robią nie tak w tym zakresie?
Najczęstsze błędy związane ze zgłaszaniem pojazdów do licencji i zaświadczenia to:
• wykonywanie przewozów pojazdem nowo nabytym zamiast starego auta i niezgłoszenie go do licencji lub zaświadczenia, "bo liczba wypisów jest wystarczająca, więc wszystko się zgadza",
• wykonywanie przewozów pojazdem pożyczonym od innego przedsiębiorcy lub zakupionym doraźnie, na krótki czas i niezgłoszenie go do licencji lub zaświadczenia, "bo na jeden czy kilka przewozów nie trzeba",
• zwlekanie ze zgłoszeniem nowego pojazdu,
Jak powinno być?
Ustawa o transporcie drogowym nakłada na podmiot wykonujący przewóz drogowy na podstawie licencji lub zaświadczenia na potrzeby własne obowiązek zgłoszenia do tych uprawnień każdego pojazdu, którym jest wykonywany przewóz. Interpretacja przepisów stosowana przez ITD jest taka, że pojazd powinien być zgłoszony do licencji czy zaświadczenia przed rozpoczęciem przewozów.
Niedopuszczalne jest zgłoszenie go w ciągu 14 dni od rozpoczęcia przewozów jako "zmiany do licencji", co potwierdzają też orzeczenia sądów administracyjnych. Z wydanych orzeczeń wynika, że przedsiębiorca może wykonywać przewozy drogowe pojazdem dopiero po zgłoszeniu go do posiadanej licencji lub zaświadczenia.
Ustawa o transporcie w art. 8 ust. 3 pkt 8 nakłada na przedsiębiorców obowiązek przedstawienia:
• wykazu pojazdów samochodowych wraz z kserokopiami krajowych dokumentów dopuszczających pojazd do ruchu,
• a w przypadku gdy przedsiębiorca nie jest właścicielem tych pojazdów - również dokumentów potwierdzających prawo do dysponowania nimi.
Jednocześnie ustawa w żadnym punkcie nie zwalnia Cię z obowiązku zgłoszenia pojazdu, którym wykonujesz przewozy, nawet wtedy gdy robisz to tylko czasowo, np. w sytuacji gdy pożyczasz pojazd od innego podmiotu, gdyż Twój uległ awarii. Interpretacja przepisów stosowana przez ITD jest taka, że pojazd powinien być zgłoszony do licencji czy zaświadczenia przed rozpoczęciem przewozów.
Pamiętaj!
Nawet jeśli danym pojazdem wykonasz tylko jeden przewóz drogowy, masz obowiązek zgłosić go do licencji lub zaświadczenia! Nie zaniedbuj tego obowiązku, gdyż wysiłek związany ze zgłoszeniem jest niewielki, a kara może być znacząca.
Więcej na temat naruszeń przepisów ustawy o transporcie drogowym, za które są karani przewoźnicy, znajdziesz w artykule I 07 Inspekcja Transportu Drogowego - o co zadbać przed kontrolą w przedsiębiorstwie. Opublikowaliśmy go w aktualizacji 60 "Poradnika Przewoźnika" .
Karolina Płaczek
specjalista do spraw
transportu drogowego

Wniosek o czas wolny za pracę w tzw. szóstym dniu. Czy może być na stałe?

2010-06-22T10:00:00.000-07:00

Zdarza się, że przewoźnicy przyjmują od kierowcy wniosek, w którym ten zwraca się o udzielanie mu dnia wolnego za pracę w dzień ustawowo wolny od pracy wynikający z przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy, zawsze w stosunku 1:1. Czy jest to legalne?
Złożenie przez kierowcę ogólnego (blankietowego) wniosku o udzielanie mu czasu wolnego w zamian za pracę w godzinach nadliczbowych nie jest dopuszczalne. Jednak normalnej pracy w tzw. szóstym dniu nie rekompensuje się w proporcji 1:1 ani 1:1,5.
Za pracę w dniu wolnym trzeba oddać cały wolny dzień
Przede wszystkim należy podkreślić, że pracownik, który wykonywał pracę w dniu wolnym dla zachowania przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy, zawsze w pierwszej kolejności powinien otrzymać za to cały dzień wolny. Należy go udzielić do końca okresu rozliczeniowego w terminie uzgodnionym z pracownikiem. Dnia wolnego trzeba udzielić bez względu na to, ile godzin pracownik przepracował w dniu, który trzeba zrekompensować, a więc nawet wówczas, gdy wykonywał pracę tylko przez 2 lub 3 godziny. A zatem nie ma tu zastosowania zasada udzielania czasu wolnego w stosunku 1:1 czy też 1:1,5.

Przykład
Kierowca miał ustalony w harmonogramie piątek jako dzień wolny dla zachowania przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy. Musiał stawić się w tym dniu na godzinę. Obowiązkiem pracodawcy będzie zatem udzielenie całego dnia wolnego od pracy do końca okresu rozliczeniowego. Polecanie pracy w tzw. szóstym dniu tygodnia i nieudzielenie w zamian dnia wolnego, nawet jeżeli pracownik będzie miał zapłacone za ten dzień wynagrodzenie wraz z odpowiednim dodatkiem, stanowi wykroczenie przeciwko prawom pracownika.
Pracodawca może wybronić się przed zapłaceniem za to grzywny, tylko jeśli wykaże, że:
• uzgodnienie dnia wolnego z pracownikiem było niemożliwe (pracodawca i pracownik nie doszli do porozumienia co do terminu) lub
• praca w "szóstym" dniu tygodnia przypadała pod koniec okresu rozliczeniowego (przykładowo pracownik zatrudniony w miesięcznym okresie rozliczeniowym otrzymał polecenie pracy w wolną dla niego sobotę 27 lutego; w dniu następnym kończy się okres rozliczeniowy, więc udzielenie dnia wolnego nie jest już możliwe).
W takich sytuacjach zamiast udzielania dnia wolnego wolno wypłacić pracownikowi wynagrodzenie.
Kiedy oddaje się czas wolny w proporcji 1:1 lub 1:1,5?
Przy rozliczaniu normalnego czasu pracy w "szóstym" dniu tygodnia nie mamy do czynienia z zasadą oddawania czasu wolnego w proporcji 1:1 lub 1:1,5. Ten sposób rozliczeń stosuje się tylko wtedy, gdy rekompensowana jest praca w godzinach nadliczbowych, czyli taka, która nastąpiła w wyniku przekroczenia limitów dobowych.
Przykład
Kierowca jest zatrudniony w podstawowym systemie czasu pracy i świadczy pracę od poniedziałku do piątku. Soboty zostały wyznaczone przez pracodawcę jako dni wolne dla zachowania przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy. W jedną z sobót kierowca wykonywał pracę przez 10 godzin (mimo że dzienny limit czasu pracy wynosił 8 godzin).
Pracodawca może zatem rozliczyć ten dzień w sposób następujący:
• uzgodnić z pracownikiem, że najbliższy poniedziałek będzie dla niego dniem wolnym w zamian za pracę w "szóstym" dniu tygodnia, co zrekompensuje 8 godzin pracy;
• pozostałe do rozliczenia 2 godziny nadliczbowe wynikające z przekroczenia limitów dobowych mogą być rozliczone:
o udzieleniem czasu wolnego w proporcji 1:1 (na wniosek pracownika) lub 1:1,5 (z inicjatywy pracodawcy) albo
o wypłatą dodatku do wynagrodzenia.
A zatem złożenie przez kierowcę wniosku o udzielanie czasu wolnego w proporcji 1:1 w zamian za godziny przepracowane w dniu wolnym dla zachowania przeciętnie 5-dniowego tygodnia pracy nie jest zgodne z przepisami prawa pracy. Za taką pracę trzeba udzielić dnia wolnego, a nie czasu wolnego.
Czy wniosek może być ogólny?
Odrębną kwestią jest dopuszczalność złożenia przez pracownika ogólnego (jednego) wniosku o udzielanie mu czasu wolnego w proporcji 1:1 w zamian za pracę w godzinach nadliczbowych wynikających z przekroczenia norm dobowych. Tego robić nie wolno.
Przede wszystkim wniosek o udzielenie czasu wolnego w zamian za godziny nadliczbowe powinien zostać złożony przez pracownika dopiero po wystąpieniu godzin nadliczbowych. We wniosku pracownik powinien wskazać liczbę godzin nadliczbowych, dni, w których je wypracował, a także konkretny dzień, w którym chciałby skorzystać z czasu wolnego.
Ważne!
Uzgodnienia dotyczące liczby godzin oraz terminu udzielenia czasu wolnego są niezbędnym elementem wniosku. Pracownik ma prawo objąć wnioskiem albo wszystkie nadgodziny wypracowane w okresie rozliczeniowym, albo tylko ich część. Może też w ogóle z tego swojego uprawnienia nie skorzystać. Wniosek powinien być złożony najpóźniej do końca okresu rozliczeniowego i dołączony do ewidencji czasu pracy.
Więcej tego typu porad znajdziesz w rubryce "Redakcja odpowiada" w aktualizacji 59 "Poradnika Przewoźnika".
Podstawa prawna
• Artykuł 151 § 1, art. 1512 § 1 i § 2 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94).
• § 8a rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z 28 maja 1996 r. w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika (Dz.U. z 1996 r. nr 62, poz. 286 ze zm.).

Beata Naróg
prawnik, specjalista
z zakresu prawa pracy,
w latach 2003-2007 pracownik PIP
zajmujący się udzielaniem
porad prawnych,
obecnie prowadzi firmę doradczą
Doradztwo i Usługi Kadrowe
DEFIDE

Co się stanie, gdy nie zapłacisz raty leasingu w terminie?

2010-06-14T12:05:00.000-07:00

Bywają sytuacje, gdy przez jakiś czas nie masz pieniędzy na regulowanie swoich zobowiązań, w tym rat leasingu. Co Ci wówczas grozi?

Niedotrzymanie terminu zapłaty raty jest istotnym naruszeniem postanowień umowy leasingu. Jeden z podstawowych obowiązków leasingobiorcy to regulowanie czynszu w umówionych terminach wynikających z umowy.

Zwłoka w zapłacie czynszu rodzi określone skutki prawne, w szczególności zaś może być przyczyną wypowiedzenia umowy ze skutkiem natychmiastowym. Czynsz, jako dług pieniężny, ma charakter oddawczy. Oznacza to, że leasingodawca powinien otrzymać umówioną kwotę w wyznaczonym dniu. Ryzyko nieterminowej zapłaty czynszu leasingowego w całości obciąża leasingobiorcę. Musisz więc pamiętać, żeby odpowiednio wcześniej dokonać przelewu bankowego, tak by pieniądze znalazły się na koncie leasingodawcy najpóźniej w oznaczonym dniu.

Co zrobi leasingodawca, gdy nie zapłacisz?

Leasingodawca jest uprawniony do rozwiązania umowy ze skutkiem natychmiastowym, jeżeli dopuścisz się zwłoki w zapłacie co najmniej jednej raty. Jednak żeby skorzystać z tego uprawnienia, musi wcześniej wyznaczyć Ci na piśmie odpowiedni termin do uregulowania zaległości. W tym upomnieniu powinno się też znaleźć zastrzeżenie, że w razie upływu wyznaczonego terminu i dalszego braku płatności wypowie Ci umowę natychmiastowo.

W razie wypowiedzenia przez leasingodawcę umowy przed terminem, na jaki została zawarta, leasingodawca może żądać natychmiastowej zapłaty wszystkich niezapłaconych dotąd rat, przewidzianych w umowie. Oczywiście jest tak tylko wówczas, gdy umowa rozwiązuje się na skutek okoliczności, za które odpowiedzialność ponosi leasingobiorca. Jednak wysokość żądanej kwoty powinna być pomniejszona o korzyści, jakie leasingodawca uzyskał w związku z zapłatą tych rat przed umówionym terminem oraz w związku z rozwiązaniem umowy leasingu.

Marian Szałucki

doradca podatkowy

Którzy kierowcy muszą robić badania wstępne?

2010-06-08T07:53:00.000-07:00

Którzy kierowcy muszą robić badania wstępne?

Jednym z wymogów przewidzianych dla kierowców, określonych w ustawie o transporcie drogowym, jest obowiązek wykonywania badań lekarskich i psychologicznych. Których kierowców to dotyczy?

Obowiązkowym badaniom lekarskim podlegają kierowcy wykonujący:

transport drogowy osób,
transport drogowy rzeczy pojazdem lub zespołem pojazdów, którego dopuszczalna masa całkowita przekracza 3,5 t,
przewóz rzeczy na potrzeby własne, kierujący pojazdem lub zespołem pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej przekraczającej 3,5 t,
niezarobkowy przewóz drogowy pojazdami przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą.

Badaniom podlega również właściciel firmy osobiście wykonujący przewóz drogowy, czyli zarówno transport drogowy, jak i przewóz na potrzeby własne, w wymienionych wcześniej sytuacjach.

Kto nie musi robić badań?

A zatem badaniom lekarskim, wymaganym przez ustawę o transporcie drogowym, nie podlegają tylko kierowcy:

którzy wykonują przewozy drogowe rzeczy (zarówno zarobkowe, jak i na potrzeby własne) pojazdami o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t,
wykonujący niezarobkowy przewóz drogowy osób pojazdami przeznaczonymi konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą.

Czy kierowca musi okazać ważne badania podczas kontroli?

Może się zdarzyć, że Inspekcja Transportu Drogowego zażąda od Twojego kierowcy podczas kontroli ważnych zaświadczeń o przeprowadzeniu badań lekarskich i psychologicznych. Czy inspektorzy mają do tego prawo?

Nie. Żaden przepis nie wymaga, aby Twój kierowca miał przy sobie w trakcie kontroli zaświadczenia o przeprowadzeniu badań. ITD może najwyżej żądać przesłania tych dokumentów w trakcie postępowania.

Więcej na temat badań lekarskich i psychologicznych kierowców znajdziesz w artykule Dokumenty kierowcy - zaświadczenia o badaniach oraz o zatrudnieniu, który opublikowaliśmy w aktualizacji 59 "Poradnika Przewoźnika".

Michał Petranik
prawnik specjalizujący się
w zagadnieniach związanych z transportem drogowym,
asystent sędziego WSA w Warszawie

Outsourcing - dobry sposób na oszczędności

2010-06-02T09:39:00.000-07:00

Twoja firma może rozważyć wydzielenie niektórych czynności na zewnątrz i zrezygnować z wykonywania ich samodzielnie. Wiele firm sięga po outsourcing, szukając oszczędności i bardzo często przynosi to wymierne korzyści.

Outsourcing może dotyczyć różnych działań - obsługa informatyczna, księgowość, płace, telemarketing, sprzątanie, catering, pranie itd. Outsourcing to nie tylko ograniczenie kosztów wynagrodzeń pracowników czy zakupu i utrzymania sprzętu, ale także metoda na zwiększenie efektywności i elastyczności działań firmy.

Dzięki wyeliminowaniu z Twojej firmy czynności, w których się nie specjalizuje, zaoszczędzi czas i będzie mogła skoncentrować się na kluczowych obszarach działalności.

Ponadto Twoja firma skorzysta z doświadczenia firm specjalizujących się w danych czynnościach, wiedzy zatrudnionych przez nich pracowników, a często także sprzętu czy oprogramowania.

Oszczędzi więc nie tylko na wynagrodzeniach, ale także na szkoleniach pracowników.

Istotne jest dobre wytypowanie usług, które powierzy się firmie zewnętrznej. Kryterium podstawowym powinna być ich jakość - firma oddaje to, co inni zrobią lepiej. Ważna jest też analiza stosunku ceny do jakości - ile tzw. wartości dodanej uzyska Twoja firma i ile będzie ją to kosztować.

O czym pamiętać przy nawiązywaniu współpracy?

Zwróć uwagę, że oszczędności z tytułu outsourcingu zwykle nie są zauważalne od razu. Na pierwszym etapie trzeba bowiem ułożyć sobie stosunki z firmą świadczącą takie usługi - musi poznać specyfikę Twojej firmy oraz jej potrzeby. Twoja firma zaś musi przeorganizować swój sposób funkcjonowania, np. wyznaczyć osobę odpowiedzialną za przygotowywanie i dostarczanie na czas dokumentów dla obsługującego ją biura rachunkowego itp.

Ogromnie ważne jest odpowiednie sformułowanie umowy - w szczególności określenie odpowiedzialności obu stron - bardzo istotne w przypadku sporów i dochodzenia swoich praw, gdy umowa nie zostanie należycie wykonana.

Sprawdź, jakie czynności możesz zlecić

Outsourcing obejmuje dziś bardzo różne czynności i ich zakres jest coraz większy. Przykład to zlecanie firmie zewnętrznej zarządzania dokumentami w przedsiębiorstwie. Twoja firma może na przykład zamówić usługę polegającą na przygotowaniu dokumentów - drukowanie, kserowanie, zszywanie czy bindowanie. Niektóre firmy oferują także przekształcanie dokumentów pisanych w elektroniczne, skanowanie i tworzenie baz danych.

Usługi mogą być wykonywane na zewnątrz, ale także na terenie Twojej firmy - wtedy wykonawca na czas wykonania usługi dostarcza niezbędne urządzenia.

Więcej o możliwościach dokonania oszczędności w firmie transportowej piszemy w artykule Zarządzanie firmą - jak dokonać oszczędności, żeby najwięcej zyskać Z 28 w aktualizacji 58 "Poradnika Przewoźnika" .

Julita Zduńczyk

doradca w zakresie prowadzenia
działalności gospodarczej i zarządzania

Zadatek jako forma zabezpieczenia dla firmy transportowej

2010-05-25T09:38:00.000-07:00

Jeśli w związku z zawarciem umowy otrzymałeś zadatek, w razie niewykonania umowy przez kontrahenta możesz bez wyznaczenia dodatkowego terminu odstąpić od umowy i zachować otrzymany zadatek.

Jeżeli od umowy odstępuje kontrahent, wówczas możesz zażądać od niego zapłaty dwukrotności wpłaconego zadatku (art. 394 § 1 Kodeksu cywilnego).

A zatem jeśli w umowie z kontrahentem zapiszesz, że przekazujesz zadatek i nie dodacie żadnych dodatkowych elementów dotyczących zadatku (np. że ma być wyłącznie zaliczką), wówczas zadatek będzie automatycznie miał takie znaczenie, jakie przewiduje Kodeks cywilny.

Zauważ jednak, że takie znaczenie zadatku obowiązuje, tylko jeśli strony inaczej nie postanowiły w umowie lub nie ugruntował się w tym zakresie zwyczaj (np. w obrocie pomiędzy osobami fizycznymi zadatek często jest traktowany jako "znak" umowy, która faktycznie zostanie wykonana później - np. gdy rolnik przekazuje nabywcy zwierzęcia hodowlanego symboliczną kwotę pieniędzy, którą później mogą zaliczyć na poczet ceny analogicznie do zaliczki).

Przykład

Jak to przebiega?

Spółka z o.o. "Impex" zawarła ze spółką "TDN" umowę na dostawę 10 opon zimowych za cenę 10.000 zł. Jako zadatek spółka "TDN" przekazała sumę 1.000 zł.

Firma "Impex" sprowadziła zamówione opony, ale kontrahent nie zgłosił się po nie, a tym samym nie dochował umowy. Jednocześnie inna firma zgłosiła chęć zakupu tych opon, w związku z tym "Impex" wystosowała do "TDN" oświadczenie o odstąpieniu od umowy i zatrzymała zadatek.

Zadatek pozwala na łatwiejsze wycofanie się z umowy. Zazwyczaj przed odstąpieniem od umowy trzeba wezwać drugą stronę do spełnienia świadczenia i jednocześnie zastrzec, że w sytuacji gdy nie wykona świadczenia w wyznaczonym terminie, odstąpisz od umowy. Jeśli wniosłeś lub otrzymałeś zadatek, możesz od umowy odstąpić bez wyznaczania terminu.

Jeżeli zaś umowa została wykonana, wówczas zadatek zostaje zaliczony na poczet świadczenia strony, która go dała, np. wcześniej przekazana kwota jest zaliczana na poczet wynagrodzenia za wykonanie dzieła. W przypadku gdy nie jest to możliwe - a stanie się tak, gdy świadczenie będzie niepieniężne - zadatek należy zwrócić.

Zauważ, że dopóki nie dojdzie do wręczenia zadatku, dopóty zadatek nie obowiązuje, gdyż powstaje przez wręczenie, a nie tylko wpisanie odpowiedniego postanowienia w umowie. Żadne zapisy umowne nie będą więc obowiązywały stron, do chwili gdy zadatek nie został przekazany.

Zadatek może zatem pełnić funkcję zabezpieczenia wykonania umowy. Pamiętaj jednak, że w sytuacji gdy druga strona nie wykonuje swojego zobowiązania, a przekazałeś zadatek, zawsze masz wybór - możesz, w zależności od tego, jakie rozwiązanie jest dla Ciebie w danej sytuacji korzystne:

zażądać wykonania umowy i odszkodowania z tytułu nienależytego wykonania (np. żądasz wynagrodzenia za dostarczone towary) albo
odstąpić od umowy i zatrzymać zadatek lub
zażądać zapłaty zadatku w podwójnej wysokości.

Więcej na ten temat dowiesz się z artykułu "Finanse firmy transportowej - zaliczka a zadatek" , który opublikowaliśmy w majowej aktualizacji "Poradnika Przewoźnika".

Przemysław Wierzbicki

adwokat prowadzący kancelarię adwokacką
w Warszawie,
doświadczony praktyk w zakresie postępowań sądowych,
specjalista z zakresu prawa cywilnego i gospodarczego,
autor licznych publikacji z tego zakresu

Postępowanie upominawcze przez Internet

2010-05-19T07:46:00.000-07:00

Z dniem 1 stycznia 2010 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego, która umożliwia kierowanie do sądu pozwów przez Internet oraz prowadzenie postępowania online. Kiedy można skorzystać z tego rozwiązania?

Niestety, do e-sądu nie da się skierować każdej sprawy. W ten sposób wolno rozstrzygać wyłącznie sprawy dotyczące roszczeń pieniężnych, a więc o zapłatę konkretnej kwoty. Nie będzie zatem możliwe np. żądanie za pośrednictwem Internetu rozwodu, wydania rzeczy, stwierdzenia nabycia spadku itp.

Co więcej, do e-sądu można skutecznie wnieść pozew o zapłatę, który opiewa na kwotę nie wyższą niż 75.000 zł, a w sprawach gospodarczych - 100.000 zł.

Ponadto nie skorzystasz z e-sądu, jeśli:

Twoje roszczenie wiąże się ze spełnieniem świadczenia wzajemnego, czyli np. wtedy gdy chcesz, aby ktoś zapłacił Ci za transport, a zalegasz mu z jakąś inną płatnością,
Twoje roszczenie nie jest oczywiste, np. nie zawarłeś umowy z pozwanym na piśmie i trzeba będzie dowodzić jej zawarcia poprzez zeznania świadków,albo
pozwany nie mieszka lub nie prowadzi działalności w naszym kraju,
nie znasz miejsca pobytu pozwanego.

A zatem przez Internet możesz spierać się wyłącznie o pieniądze, i to w sprawach w zasadzie oczywistych, np. o nieuregulowanie faktury, której dłużnik nie kwestionuje.

Co jest potrzebne, żeby skorzystać z e-sądu?

Żebyś mógł wszcząć postępowanie elektroniczne, musisz mieć tzw. podpis elektroniczny. Jest to narzędzie, które umożliwia Ci komunikację internetową z uwierzytelnieniem Twojej tożsamości. Podpis elektroniczny daje gwarancję, że przesyłana przez Internet informacja pochodzi od osoby, która ją podpisała, a nie od kogoś innego.

Żeby posługiwać się takim podpisem, trzeba go najpierw zdobyć, a więc przejść stosowną procedurę.

Można postąpić na dwa sposoby:

uzyskać zwykły podpis elektroniczny, który wystarcza na potrzeby elektronicznego postępowania upominawczego w e-sądzie,
uzyskać bezpieczny podpis elektroniczny, który będzie przydatny także na potrzeby innych działań, np. kontaktów z różnymi instytucjami.

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule "Procesy sądowe - postępowanie upominawcze przez Internet" w majowej aktualizacji "Poradnika Przewoźnika"

Joanna Wegner
adwokat, w latach 2004-2009 asystent sędziego
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi,
obecnie prowadzi własną kancelarię

Rozwiązanie umowy bez wypowiedzenia z powodu choroby pracownika

2010-05-11T11:21:00.000-07:00

Z chorym pracownikiem nie możesz rozwiązać umowy o pracę w trakcie okresów ochronnych. Ile trwają te okresy?

Artykuł 53 Kodeksu pracy wskazuje, że umowa może zostać przez Ciebie rozwiązana tylko wtedy, gdy niezdolność pracownika do pracy wskutek choroby trwa dłużej niż:

3 miesiące - jeśli pracownik był zatrudniony u Ciebie krócej niż 6 miesięcy;
łączny okres pobierania z tego tytułu wynagrodzenia i zasiłku oraz świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące - jeżeli:

- pracownik był zatrudniony u Ciebie co najmniej 6 miesięcy lub
- niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy albo chorobą zawodową.

Przykład

Krótszy okres ochronny

Jan podjął u Ciebie pracę w charakterze kierowcy 1 lutego. W dniu 15 maja zachorował, a rokowania choroby wskazują na nieprzerwane, kilkumiesięczne leczenie. Ponieważ pracownik przed rozpoczęciem zwolnienia lekarskiego zatrudniony był krócej niż 6 miesięcy, pracodawca będzie mógł zwolnić Jana z powodu długotrwałej choroby po 15 sierpnia.

Dłuższy okres ochronny

Krzysztof również podjął pracę w charakterze kierowcy 1 lutego. W dniu 12 czerwca uległ jednak wypadkowi przy pracy, na skutek którego doznał obrażeń wymagających długotrwałego leczenia i rehabilitacji.

W tym przypadku pracodawca będzie mógł rozwiązać z pracownikiem umowę o pracę dopiero po upływie 182 dni okresu zasiłkowego i 3 miesięcy świadczenia rehabilitacyjnego. Ponieważ Krzysztof uległ wypadkowi przy pracy, jego okres ochronny jest dłuższy - taki jak w przypadku pracownika zatrudnionego u danego pracodawcy ponad 6 miesięcy. Dłuższy okres ochronny obowiązywałby również, gdyby Krzysztof był na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby zawodowej.

Kiedy umowa się rozwiąże?

Z pracownikiem, który tak długo choruje, możesz rozwiązać umowę bez zachowania okresu wypowiedzenia. Oznacza to, że umowa o pracę rozwiąże się z dniem, w którym pracownik otrzyma Twoje pismo zawierające oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy.

Nie znaczy to, że masz obowiązek rozwiązywania umowy z pracownikiem, który od dłuższego czasu jest na zwolnieniu lekarskim. Możliwość rozwiązania umowy w tym trybie to Twoje uprawnienie, nie obowiązek. Jeśli zależy Ci na tym pracowniku, nie musisz się z nim rozstawać.

Pamiętaj ponadto, że ograniczenia w zakresie wypowiadania i rozwiązywania umowy bez wypowiedzenia dotyczą tylko pracodawców. Pracownik może wypowiedzieć umowę w każdym czasie, nawet w trakcie długotrwałej choroby.

Jeśli rozwiążesz umowę przed upływem okresu ochronnego...

Jeżeli rozwiążesz umowę o pracę z pracownikiem, mimo że ten jest jeszcze w okresie ochronnym, wówczas będzie to działanie skuteczne (umowa rozwiąże się), ale wadliwe. To oznacza, że pracownik może w takim przypadku odwołać się do sądu pracy i zażądać odszkodowania lub przywrócenia do pracy.

Beata Naróg

prawnik, specjalista z zakresu prawa pracy,
w latach 2003-2007 pracownik PIP zajmujący się
udzielaniem porad prawnych,
obecnie prowadzi firmę doradczą
Doradztwo i Usługi Kadrowe DEFIDE

Jakich informacji możesz żądać od kandydata do pracy?

2010-05-05T04:59:00.000-07:00

Podstawowe znaczenie dla pozyskiwania danych osobowych kandydatów do pracy ma art. 22¹ Kodeksu pracy, określający cel przetwarzania i zakres danych, do których żądania uprawniony jest pracodawca.

Pracodawca może żądać od kandydata do pracy wyłącznie następujących danych:

imienia (imion) i nazwiska (bez nazwiska rodowego kandydatki),
imion rodziców (bez nazwiska rodowego matki), daty urodzenia (bez miejsca urodzenia),
miejsca zamieszkania (adresu do korespondencji),
poziomu wykształcenia,
przebiegu dotychczasowego zatrudnienia.

Możesz domagać się od kandydata do pracy podania innych danych osobowych niż określone w art. 221 § 1 kp, tylko wtedy gdy:

1. obowiązek ich podania wynika z innych przepisów (art. 22¹ § 4 kp) lub
2. kandydat do pracy wyrazi na to pisemną zgodę (art. 22¹ § 5 kp odsyła bowiem do ustawy o ochronie danych osobowych).

Ten pierwszy przypadek dotyczy np. kierowców. Od kandydatów na to stanowisko wolno żądać przedstawienia zaświadczenia o niekaralności, ponieważ taki wymóg przewiduje ustawa o transporcie drogowym.

Pracodawca może ponadto żądać od kandydata do pracy, aby przedstawił:

wypełniony kwestionariusz osobowy (bez fotografii),
świadectwa pracy z poprzednich miejsc pracy lub inne dokumenty potwierdzające okresy zatrudnienia, ale tylko te obejmujące okresy pracy w roku kalendarzowym, w którym pracownik stara się o zatrudnienie,
dokumenty potwierdzające kwalifikacje zawodowe wymagane do wykonywania oferowanej pracy,
świadectwo ukończenia gimnazjum - od osoby ubiegającej się o zatrudnienie w celu przygotowania zawodowego,
orzeczenie lekarskie o braku przeciwwskazań do wykonywania pracy na danym stanowisku,
inne dokumenty, jeżeli obowiązek ich przedłożenia wynika z odrębnych przepisów, np. zaświadczenia o niekaralności (§ 1 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zakresu prowadzenia przez pracodawców dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy oraz sposobu prowadzenia akt osobowych pracownika)

Wojciech Michałek
WIK Consulting Doradztwo HR Szkolenia

Co oferuje przewoźnikom Małopolski Regionalny Program Operacyjny MRPO ?

2010-04-27T10:00:00.000-07:00

Wciąż ruszają kolejne nabory w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych. Są to odrębne programy opracowywane dla poszczególnych województw. Jakie dotacje przewidziano dla przewoźników w Małopolsce?

W ramach MRPO 2007-2013 typowym działaniem skierowanym do przedsiębiorstw jest Działanie 2.1 Schemat A - Bezpośrednie wsparcie inwestycji w MSP. W ramach tego działania organizowane są odrębne nabory dla mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich firm, co roku, aż do 2013 r. Zagwarantowana jest określona pula pieniężna na poszczególne konkursy.

Ogłoszenie konkursu dla małych firm następuje w I kwartale każdego roku, dla mikroprzedsiębiorstw w III kwartale, natomiast dla średnich firm w II kwartale. Najbliższe nabory są planowane na:
• dla mikroprzedsiębiorstw - sierpień 2010 r.,
• dla średnich przedsiębiorstw - II kw. 2011 r. (w tym roku pierwsza tura została już zakończona).

Nabór dla małych przedsiębiorstw odbył się w marcu 2010 r.

Kto może się ubiegać o dotację?
W naborze mają prawo startować wyłącznie już funkcjonujące przedsiębiorstwa, przy czym nie jest ważne, jak długo istnieją na rynku. Wykluczone są branże handlowe i turystyczne. Niestety w przypadku przedsiębiorstw transportowych nie ma możliwości refundowania zakupu pojazdów samochodowych.

Na co dostaniesz dofinansowanie?
Do kosztów kwalifikowanych zalicza się głównie środki trwałe (maszyny, urządzenia, wyposażenie biurowe, specjalistyczny sprzęt), remonty, budowę i adaptację lokalu, zakup oprogramowania, wartości niematerialne i prawne.

Trzeba też pamiętać o pewnych ograniczeniach w ramach kosztów kwalifikowanych, np. koszty remontowo-budowlane nie mogą stanowić więcej niż 50% ogólnych kosztów kwalifikowanych w projekcie, nie mogą być więc kosztami głównymi.

Dotacja jest przyznawana na zasadzie refundacji części poniesionych kosztów:

dla mikroprzedsiębiorców i małych firm - 40%, 45%,
dla średnich firm - 30%, 35%.

Refundacja następuje dopiero po wyborze projektu, podpisaniu umowy i złożeniu wniosku o płatność, do którego dołączona będzie faktura i potwierdzenie zapłaty. Na ich podstawie pieniądze zostają wypłacane na konto przedsiębiorcy w terminie do 30 dni od złożenia wniosku o płatność. Minimalna wartość inwestycji przy mikroprzedsiębiorstwach to 50.000 zł netto, przy małych firmach - 250.000 zł netto.

Koszty są kwalifikowane najwcześniej od dnia złożenia wniosku. Można je rozplanować w czasie nawet do 2 lat, począwszy od rozpoczęcia inwestycji.

Gdzie znajdziesz więcej informacji?

Dokumentacja konkursowa z ostatniego naboru dla mikroprzedsiębiorców znajduje się na dole strony: www.tiny.pl/hg1jd. Warto się z nią zapoznać, ponieważ ulegnie tylko niewielkim zmianom.

Dodatkowo można obejrzeć prezentacje ze szkoleń dla przedsiębiorców: www.tiny.pl/hg1jf oraz poczytać „Najczęściej zadawane pytania" - www.tiny.pl/hg1j5 . Osoby zainteresowane programem mogą skonsultować się w punkcie konsultacyjnym:

Małopolskie Centrum Przedsiębiorczości
ul. Kordylewskiego 11
31-542 Kraków.

Punkt Konsultacyjny dla przedsiębiorców znajduje się na parterze po lewej stronie. Rezerwacja terminu konsultacji po wcześniejszym zgłoszeniu telefonicznym: tel. 12 376 91 91. Pytania można też przesyłać e-mailem: info@mcp.malopolska.pl albo zadać je konsultantom telefonicznie, pod numerami telefonów: 12 376 91 91, 12 376 91 92, 12 376 91 93, 12 376 91 10.

Paulina Cichalewska
prawnik,
specjalista w dziedzinie prawa Unii Europejskiej

Nowa ustawa o transporcie: zmiany w zakresie diet dla kierowców

2010-04-21T07:05:00.000-07:00

W nowelizacji ustawy o transporcie drogowym i innych ustaw, obowiązującej od 3 kwietnia 2010 r., znalazły się również zmiany odnośnie do należności z tytułu podróży służbowych kierowców. Jak w związku z tym musisz teraz rozliczać wyjazdy tych pracowników?

Od listopada 2008 r., kiedy to Sąd Najwyższy w swoim wyroku orzekł, że kierowcy nie wykonują podróży służbowych, nie było jasne, jak w takim razie rozliczać ich wyjazdy. Na szczęście ten stan zawieszenia to już przeszłość - wraz z nowelizacją ustawy o transporcie drogowym do ustawy o czasie pracy kierowców dodano nową definicję podróży służbowej.
Zgodnie z nią podróżą służbową jest każde zadanie służbowe polegające na wykonaniu na polecenie pracodawcy:

przewozu drogowego poza miejscowość, w której mieści się siedziba pracodawcy (lub jego oddział, filia),
wyjazdu poza miejscowość, w której mieści się siedziba pracodawcy (lub jego oddział, filia) w celu wykonania przewozu drogowego.

Przepis ten jest, jak widzisz, niedoskonały - druga część tej definicji podróży służbowej zawiera się w pierwszej części, gdyż przejazd pustym pojazdem, np. po towar, także jest przewozem drogowym. Mimo to jednak regulacja spełnia zamierzone zadanie, jakim jest uznanie za podróż służbową właściwie każdego wyjazdu wykonywanego przez kierowcę.
Jakie świadczenia przysługują kierowcom?
Dodatkowo, aby ostatecznie rozwiać wątpliwości dotyczące rodzajów świadczeń należnych kierowcom w związku z odbywaną podróżą służbową, w ustawie o czasie pracy kierowców dodano art. 21a dotyczący tej kwestii.
Zgodnie z jego brzmieniem kierowcy w podróży służbowej przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z wykonywaniem tego zadania przewozowego ustalane na zasadach określonych w art. 77⁵ § 3-5 Kodeksu pracy.
Oznacza to, że, podobnie jak w przypadku pozostałych pracowników, warunki wypłacania kierowcom należności z tytułu podróży służbowych powinny zostać określone w układzie zbiorowym pracy, regulaminie wynagradzania lub umowie o pracę (jeśli u pracodawcy nie obowiązuje układ zbiorowy i firma zatrudnia poniżej 20 osób, a więc nie ma obowiązku wydania regulaminu wynagradzania).
Jeżeli pracodawca nie ustalił żadnych regulacji wewnątrzzakładowych odnoszących się do należności z tytułu delegacji, zastosowanie znajdą reguły dotyczące tej problematyki wynikające z rozporządzeń MPiPS w sprawie krajowych i zagranicznych podróży służbowych pracowników sfery budżetowej.

Dlaczego tak jest?
GIP stwierdził, że nowelizacja art. 25 ustawy o czasie pracy kie¬rowców i nieumieszczenie w tym przepisie odesłania do rozporządze¬nia MPiPS, dotyczącego zasad pro¬wadzenia dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy, nie zmieniają celu, jakiemu ma służyć ewidencja czasu pracy. A tym jest rozliczenie wynagrodzenia kierow¬cy. Ewidencja kierowców powinna być zatem prowadzona inaczej niż w odniesieniu do pozostałych pracow¬ników, w przypadku których ewidencji godzin pracy się nie prowadzi, jeśli ktoś jest zatrudniony w zadaniowym systemie czasu pracy lub otrzymuje ryczałty za nadgodziny bądź pracę w nocy (art. 149 § 2 kp).

Nie poniesiesz konsekwencji
Bardzo ważne dla przewoźników kwestie zawarto ponadto w przepisach przejściowych. Otóż zamieszczono tam regulacje, które pozwolą uniknąć odpowiedzialności za wypłacanie od listopada 2008 r. diet i nieodprowadzanie od nich składek na ubezpieczenie społeczne oraz podatku dochodowego od osób fizycznych.
Ustawa przyjmuje bowiem, że w sprawach postępowań administracyjnych, podatkowych, o wykroczenia, karnych oraz karnoskarbowych, które zostały wszczęte, ale nie zakończone do dnia wejścia w życie ustawy, a były prowadzone w związku z problematyką świadczeń z tytułu podróży służbowych, należy zastosować art. 21a ustawy o czasie pracy kierowców.
To oznacza, że należy przyjąć, iż kierowca odbywał podróż służbową i w związku z tym miał prawo do świadczeń z tego tytułu, które mogły korzystać ze zwolnień podatkowych oraz z wyłączenia z podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie społeczne.
Pozostałe zmiany w ustawie o transporcie drogowym omawiamy w artykule Ustawa o transporcie - nowelizacja kwiecień 2010 w kwietniowej aktualizacji Poradnika Przewoźnika. Kiedy ukażą się nowe rozporządzenia do tej ustawy, omówimy je w Nowościach w poradniku.

art. 2 pkt 7 i 21a ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz.U. z 2004 r. nr 92, poz. 879 ze zm.).,
art. 7 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. nr 125, poz. 874 ze zm.),
art. 77⁵ § 3-5 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94 ze zm.),
rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz.U. nr 236, poz. 1990 z późn. zm.),
rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz.U. nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Łukasz Prasołek
asystent sędziego w Izbie
Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw
Publicznych Sądu Najwyższego, specjalista
z zakresu czasu pracy kierowców, w latach
2004-2006 pracownik Departamentu Prawnego
Głównego Inspektoratu Pracy zajmując
się zagadnieniami czasu pracy kierowców

Na jakie pułapki uważać w ubezpieczeniach Autocasco?

2010-04-13T07:22:00.000-07:00

Firmy transportowe, z racji użytkowania wielu samochodów, są narażone na ryzyko wypadku bardziej niż inne. W związku z tym również ich kontakty z zakładami ubezpieczeniowymi stają się szczególnie częste.
Warto więc zadbać o to, żeby oszczędzić sobie niemiłych niespodzianek związanych z wypłatą odszkodowań. Jak to zrobić?

Czy warto zawyżać bądź zaniżać sumę ubezpieczenia AC?

Wysokość odszkodowania za szkodę majątkową nie może być wyższa od wartości przedmiotu szkody. Zawyżanie sumy ubezpieczenia, gdy np. samochód jest zabezpieczeniem kredytu, okaże się zupełnie niepotrzebne, ponieważ płacisz wyższą składkę, której nie będziesz mógł wykorzystać, gdy nastąpi szkoda.

Podobnie jest, gdy zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie za skradziony pojazd lub jego wyposażenie do ich wartości rynkowej w dniu powstania zobowiązania. Nie zawsze bowiem jest to suma ubezpieczenia, na jaką ubezpieczenie zostało zawarte.

Suma ubezpieczenia powinna być równa realnej wartości pojazdu w momencie zawierania ubezpieczenia. Nadubezpieczenie (suma ubezpieczenia wyższa od realnej wartości pojazdu) nie daje żadnych korzyści, a tylko stratę w postaci wyższej składki. Niedoubezpieczenie (suma ubezpieczenia niższa od realnej wartości) powoduje, że zakład ubezpieczeń w momencie zaistnienia zdarzenia ubezpieczeniowego może zastosować zasadę proporcji, tzn. przyjąć, iż odszkodowanie zostanie pomniejszone o tyle samo procent, o ile był niedoubezpieczony pojazd w momencie zawierania umowy.

Zwróć uwagę na warunki dotyczące kolizji

Odszkodowanie z polisy AC należy się również, gdy Twój kierowca uszkodzi pojazd, powodując kolizję z innym uczestnikiem drogi bądź przeszkodą. W tym przypadku czyha na Ciebie całe mnóstwo pułapek, a wypłata odszkodowania jest uzależniona od wielu czynników. Dlatego warto dokładnie przed zawarciem ubezpieczenia zapoznać się z wyłączeniami w OWU.
Między innymi, żeby otrzymać odszkodowanie, musisz mieć ważne dokumenty, zarówno prawo jazdy kierowcy, jak i przegląd techniczny samochodu potwierdzony wpisem w dowodzie rejestracyjnym. Ucieczka z miejsca kolizji automatycznie wyklucza odpowiedzialność zakładu ubezpieczeń, tak samo jak jazda po spożyciu alkoholu lub innego podobnie działającego środka. Udowodnione przekroczenie prędkości powoduje potrącenie części należnego odszkodowania. Z reguły wygląda to tak, że jeśli Twój kierowca przekroczył dopuszczalną prędkość np. o 20 km/h, to możesz dostać odszkodowanie mniejsze o 20%. Jednak różne zakłady ubezpieczeń stosują odmienne zasady, a niektóre nie uwzględniają takich ograniczeń wcale.

Robert Jać
specjalista ds. szkód komunikacyjnych

Jaki limit nadgodzin wolno wprowadzić w firmie transportowej?

2010-04-06T07:20:00.000-07:00

Główny Inspektorat Pracy stwierdził ostatecznie, jaki ma być maksymalny limit godzin nadliczbowych dla kierowców.
W skali roku kierowcy mogą przepracować najwyżej 416 godzin nadliczbowych wynikających ze szczególnych potrzeb pracodawcy. Jednak dotyczy to tylko tych kierowców, którzy w danym roku nie korzystali z urlopu ani nie chorowali. W przypadku osób, które były na urlopie bądź zwolnieniu chorobowym, liczba nadgodzin musi być odpowiednio mniejsza.
Skąd to wynika?
Komisja Prawna Głównego Inspektora Pracy zajęła stanowisko, zgodnie z którym maksymalny roczny limit nadgodzin, wprowadzany przez pracodawcę w przepisach wewnątrzzakładowych, zarówno dla kierowców, jak i pozostałych pracowników, ma być konsekwencją pomnożenia 52 tygodni przypadających w roku kalendarzowym i 8 nadgodzin dopuszczalnych na każdy tydzień. W skali roku będzie to więc właśnie 416 godzin. Główny Inspektorat Pracy stwierdził bowiem, że maksymalny pułap pracy kierowcy w skali tygodnia to 48 godzin pracy liczonej łącznie z nadgodzinami. W stanowisku wyraźnie podkreślono, że jest to pułap graniczny - więcej kierowca nie może przepracować.
GIP zaznaczył jednak, że pułap 416 godzin nadliczbowych w roku kalendarzowym będzie niedozwolony, jeśli kierowca korzystał z urlopów wypoczynkowych lub miał inne usprawiedliwione nieobecności w pracy. W takim przypadku bowiem, zgodnie z art. 130 § 3 kp, pracodawca obowiązany jest pomniejszyć wymiar czasu pracy kierowcy o liczbę godzin usprawiedliwionej nieobecności w pracy, które przypadały na ten okres. To z kolei, w ocenie GIP, powoduje, że liczba dozwolonych godzin pracy nadliczbowej musi być odpowiednio mniejsza.
Inne organy mają odmienne zdanie
Przyjęte przez Komisję Prawną Głównego Inspektora Pracy stanowisko jest nie do końca spójne ze stanowiska¬mi resortów rządowych. Te twierdzą, że roczny limit nadgodzin zależy od wymiaru urlopu wypoczynkowego przysługującego pracownikowi, a więc nigdy nie może zostać ustalony na poziomie 416 godzin w roku. Takie stanowisko zajęło Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej 13 listopada 2008 r. (DPR-III-079-612/TW/08). Stwierdziło, że nie można liczyć po 8 nadgodzin na wszystkie 52 tygodnie w roku, gdyż pracownik powinien wykorzystać urlop wypoczynkowy, który wynosi 20 lub 26 dni. Dlatego też od 52 tygodni należy odjąć 4 lub 5 tygodni urlopu i dopiero taką liczbę pomnożyć przez 8 godzin, co w rezultacie da 384 lub 376 godzin. Stanowisko to zostało sformułowane w odniesieniu do zastrzeżeń Komisji Europejskiej skierowanych wobec Polski. Jej zdaniem w Polsce unijna dyrektywa o czasie pracy była wcześniej stosowana w nieprawidłowy sposób.
Zastosowanie powyższej zasady do kierowców potwierdziło następnie Ministerstwo Infrastruktury w stanowisku z 12 marca 2009 r. (MR/908723/2009). Również stwierdziło, że limit dopuszczalnych nadgodzin dla kierowców powinien być pomniejszany o urlop wypoczynkowy.
Jeśli więc masz w swoich dokumentach firmowych ustalony limit na poziomie 416 godzin w roku, PIP może uznać go formalnie za prawidłowy. Jednak w praktyce przepracowanie takiej liczby nadgodzin wynikających ze szczególnych potrzeb pracodawcy będzie możliwe tylko w odniesieniu do pracowników, którzy mieli 100% frekwencję w pracy.
Jeśli chodzi o pozostałych, wypracowana liczba nadgodzin musi być mniejsza, gdyż trzeba uwzględniać wszystkie usprawiedliwione nieobecności w pracy. W takich przypadkach wielkość limitu będzie w praktyce miała indywidualny charakter, w zależności od tego, ile dni lub tygodni usprawiedliwionych nieobecności ma konkretny pracownik. Nie będzie można więc tej liczby jednoznacznie określić w przepisach zakładowych. Oznacza to, niestety, więcej pracy dla osób rozliczających czas pracy kierowców.
§ Podstawa prawna
Artykuł 12 ust. 1, art. 20 ust. 3 i 4 uczpk, stanowisko Komisji Prawnej GIP z 7 grudnia 2009 r.
Łukasz Prasołek
asystent sędziego
w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych
i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego,
specjalista z zakresu czasu pracy kierowców, w latach 2004-2006
pracownik Departamentu Prawnego
Głównego Inspektoratu Pracy zajmujący się zagadnieniami czasu pracy kierowców

Nowe wytyczne PIP w sprawie ewidencji czasu pracy kierowców

2010-03-31T13:35:00.000-07:00

Wreszcie mamy pewność, jak prowadzić ewidencję kierowców zatrudnionych w systemie zadaniowym i ryczałtowców.

Z przyjętego stanowiska wynika jednoznacznie, że jedną z 5 form ewidencji dopuszczonych przez zmieniony w 2009 r. art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców pracodawca musi prowadzić dla każdego zatrud¬nionego przez siebie kierowcy. Nie ma przy tym znaczenia, w którym z systemów czasu pracy pracuje kie¬rowca (podstawowym, równoważnym, przerywanym, zadaniowym czy mieszanym) oraz czy otrzymuje ryczałto¬we wynagrodzenie za nadgodziny lub pracę w nocy, czy nie.

Łukasz Prasołek
asystent sędziego
w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych
i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego,
specjalista z zakresu czasu pracy kierowców, w latach 2004-2006
pracownik Departamentu Prawnego
Głównego Inspektoratu Pracy zajmujący się zagadnieniami czasu pracy kierowców

Nowe wytyczne PIP w sprawie ewidencji czasu pracy kierowcow

2010-03-31T12:39:00.000-07:00

Wreszcie mamy pewność, jak prowadzić ewidencję kierowców zatrudnionych w systemie zadaniowym i ryczałtowców.

Główny Inspektorat Pracy potwierdził, że ewidencja czasu pracy musi być prowadzona dla kierowców zatrud¬nianych w zadaniowym systemie czasu pracy oraz bez względu na sposób wynagradzania za godziny nadliczbowe i pracę w nocy. W ten sposób PIP potwierdziła wcześniejsze stanowisko w tej sprawie, prezentowa¬ne przez Ministerstwo Infrastruktury z 28 lipca 2009 r. (MR-I-jd/944828//2009).
Z przyjętego stanowiska wynika jednoznacznie, że jedną z 5 form ewidencji dopuszczonych przez zmieniony w 2009 r. art. 25 ustawy o czasie pracy kierowców pracodawca musi prowadzić dla każdego zatrud¬nionego przez siebie kierowcy. Nie ma przy tym znaczenia, w którym z systemów czasu pracy pracuje kie¬rowca (podstawowym, równoważnym, przerywanym, zadaniowym czy mieszanym) oraz czy otrzymuje ryczałto¬we wynagrodzenie za nadgodziny lub pracę w nocy, czy nie.

Dlaczego tak jest?
GIP stwierdził, że nowelizacja art. 25 ustawy o czasie pracy kie¬rowców i nieumieszczenie w tym przepisie odesłania do rozporządze¬nia MPiPS, dotyczącego zasad pro¬wadzenia dokumentacji w sprawach związanych ze stosunkiem pracy, nie zmieniają celu, jakiemu ma służyć ewidencja czasu pracy. A tym jest rozliczenie wynagrodzenia kierow¬cy. Ewidencja kierowców powinna być zatem prowadzona inaczej niż w odniesieniu do pozostałych pracow¬ników, w przypadku których ewidencji godzin pracy się nie prowadzi, jeśli ktoś jest zatrudniony w zadaniowym systemie czasu pracy lub otrzymuje ryczałty za nadgodziny bądź pracę w nocy (art. 149 § 2 kp).
Łukasz Prasołek
asystent sędziego
w Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych
i Spraw Publicznych Sądu Najwyższego,
specjalista z zakresu czasu pracy kierowców, w latach 2004-2006
pracownik Departamentu Prawnego
Głównego Inspektoratu Pracy zajmujący się zagadnieniami czasu pracy kierowców

Jak rozmawiac z klopotliwym pracownikiem?

2010-03-23T12:58:00.000-07:00

Żeby rozmowa z kłopotliwym pracownikiem dała pożądane efekty, musisz wiedzieć, jak poradzić sobie z jego emocjami.

Jeżeli rozmowa od początku grozi przerodzeniem się w konflikt, pomocne może okazać się zastosowanie techniki polegającej na werbalizacji uczuć. Słowami wyrażasz prawdziwe uczucia, jakie kryją się za wypowiedziami pracownika. Metoda ta uświadamia Twojemu rozmówcy, że jest traktowany poważnie i właściwie rozumiany.

Przykład
Jak to zastosować?
Wzywasz pracownika na rozmowę z powodu jego agresywnego zachowania podczas szkolenia. Pracownik, nie dopuszczając Cię do głosu, rozpoczyna rozmowę, krzycząc w złości: "Zrozumienia to ja od pana oczekiwać nie mogę!".
Jako przełożony możesz sformułować uczucia takiego pracownika w następujący sposób: "Proszę pana, wydaje się panu, że nasza rozmowa ma na celu jedynie krytykę. Poprosiłem pana o tę rozmowę, ponieważ chciałbym zrozumieć pana zachowanie". Jednak pracownik nadal mówi w uniesieniu: "Gdyby pan tylko chciał, mógłby pan już coś dla mnie zrobić. Ale pan nie chce!".
Twoja reakcja powinna być wtedy następująca: "Złości się pan, a ja chcę panu pomóc, przecież od tego tu jestem. Chciałbym zrozumieć motywy pańskiego postępowania, tylko proszę mi to umożliwić".
Gdy pracownik posługuje się stwierdzeniami ogólnikowymi, jak np.: "Ta firma jest chora!" lub "W tej firmie pracownicy są zupełnie niezauważani!", pomocne może okazać się stawianie pytań z prośbą o wyjaśnienie, uzasadnienie wypowiadanych przez pracownika opinii.
Zadaj na przykład pytanie: "Czym uzasadni pan swoje twierdzenie?" lub "Jak pan to rozumie?", "Co dla pana znaczy, że firma jest chora?". Jeśli zadasz takie pytania, może skłonisz pracownika do otwarcia się, a także zrewidowania spontanicznych, nieprzemyślanych twierdzeń i skupienia się na rzeczowych argumentach.
Więcej na ten temat dowiesz się z artykułu Motywowanie pracowników - jak skutecznie przeprowadzić ocenę okresową w marcowej aktualizacji "Poradnika Przewoźnika".
Irena Ochyra
psycholog, trener NLP

Zaczął się nabór na fundusze unijne w ramach RPO Województwa Kujawsko-Pomorskiego

2010-03-16T13:09:00.000-07:00

Wciąż ruszają kolejne nabory w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych. W marcu m.in. nabór w województwie kujawsko-pomorskim.
W dniach 15 marca 2010 r. - 26 marca 2010 r. odbywa się nabór w zakresie Poddziałania 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw, w którym mogą wziąć udział przewoźnicy.
Dofinansowanie musi być przeznaczone na bezpośrednie inwestycje w przedsiębiorstwo, które mają na celu zwiększenie zdolności wytwórczych, produkcyjnych bądź usługowych poprzez:

rozbudowę istniejącego przedsiębiorstwa prowadzącą do wprowadzenia na rynek nowych lub ulepszonych produktów bądź usług,
dywersyfikację (zróżnicowanie) produkcji lub świadczenia usług przedsiębiorstwa poprzez wprowadzenie nowych dodatkowych produktów bądź usług,
działania służące dokonywaniu zasadniczych zmian procesu produkcyjnego lub sposobu świadczenia usług.

Wszystkim te celom ma towarzyszyć zwiększenie zatrudnienia. O wsparcie mogą się ubiegać przedsiębiorstwa mające siedzibę i prowadzące działalność na terenie województwa kujawsko-pomorskiego, działające od co najmniej 12 miesięcy.
Ile pieniędzy możesz dostać?
Maksymalna wielkość dofinansowania wynosi:

do 70% kosztów kwalifikowanych dla mikroprzedsiębiorstw,
do 60% kosztów kwalifikowanych dla małych przedsiębiorstw,
do 50% kosztów kwalifikowanych dla średnich i dużych przedsiębiorstw.

Natomiast wartość projektu powinna wynieść:

minimalnie - dla mikroprzedsiębiorstw 500 tys. zł, dla małych i średnich przedsiębiorstw 100 tys. zł, dla dużych przedsiębiorstw 500 tys. zł,
maksymalnie - 8 mln zł.

Listę wydatków kwalifikowanych w ramach poszczególnych Działań lub Poddziałań stanowi Załącznik VI - Uszczegółowienia. Znajdziesz go na stronie internetowej www.fundusze.kujawsko-pomorskie.pl w zakładce Dokumenty do pobrania//Dokumenty programowe.
Wszelkie informacje na ten temat uzyskasz też w Punkcie Konsultacyjnym Urzędu Marszałkowskiego Województwa Kujawsko-Pomorskiego, mieszczącego się przy ul. M. Skłodowskiej-Curie 73 w Toruniu, a także pod numerami telefonów: 56 656 10 50 i 56 656 11 00 oraz na stronach www.mojregion.eu i www.funduszeeuropejskie.gov.pl.
O naborach w ramach RPO dla pozostałych województw możesz przeczytać w marcowej i kwietniowej aktualizacji "Poradnika Przewoźnika".
Paulina Cichalewska
prawnik,
specjalista w dziedzinie prawa Unii Europejskiej

Skutki podatkowe sprzedaży samochodów

2010-03-10T13:26:00.000-08:00

Skutki podatkowe sprzedaży samochodów "z kratką" są uzależnione od tego, czy przy ich nabywaniu przysługiwało Ci prawo do odliczenia związanego z nimi podatku naliczonego.
Nie ma przy tym znaczenia, czy z tego prawa sko¬rzystałeś, czy nie. Wyrok ETS stwierdzający niezgodność polskiej ustawy z prawem wspólnotowym co do zasady nie wywołuje dla Ciebie żadnych negatywnych skutków, jeżeli przy nabywaniu pojazdów nie odliczyłeś podatku naliczonego ze względu na brzmienie art. 86 ust. 3-4 ustawy o VAT.
W takich sytuacjach - co wynika również z prawa wspólnoto¬wego - zastosowanie mają przepisy względniejsze, czyli bardziej korzystne dla podatnika.

Stąd też jeżeli przed datą wydania wyroku przez ETS:

odliczyłeś jedynie część podatku naliczonego związanego z nabyciem samochodu "z kratką" (50%, lecz nie więcej niż 5.000 zł, a po 22 sierpnia 2005 r. 60%, ale nie więcej niż 6.000 zł) i
po dacie jego wydania nie dokonałeś korekty deklaracji,

to sprzedaż tego pojazdu będzie zwolniona od VAT na pod¬stawie § 12 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 24 grudnia 2008 r. w sprawie wykonania niektórych prze¬pisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2009 r. nr 224, poz. 1799).
Oczywiście warunkiem koniecznym jest to, aby samochód posiadał cechy pojazdu używanego rozumiane zgodnie z art. 43 ust. 2 ustawy o VAT (jeśli był przez Ciebie używany co najmniej przez pół roku od nabycia).
Jeśli kupiłeś pojazd po wyroku ETS
Inaczej będzie się przedstawiała Twoja sytuacja, jeśli nabyłeś samochód już po wydaniu wyroku przez ETS, czyli po 22 grudnia 2008 r. Wyrok ten wszedł bowiem do polskiego sytemu prawa jako akt kształtujący w sposób normatywny prawa podatników VAT.
Oznacza to, że od daty wyroku nie ma już wątpliwości co do tego, że podatnikom nabywającym samochody "z kratką" i inne pojazdy dające prawo do odliczenia przysługuje prawo do odliczenia całego związanego z nimi podatku naliczonego, jeżeli wykorzystują pojazdy do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu VAT. To oznacza, że sprzedaż takiego pojazdu zawsze będzie podlegała opodatkowaniu, i to bez względu na to, czy skorzy¬stałeś z prawa do odliczenia, czy też nie.
Marian Szałucki
doradca podatkowy

Jak uzyskać oficjalną interpretację przepisów?

2010-03-02T13:23:00.000-08:00

Nie każdy prowadzący firmę potrafi ustalić zakres swych obowiązków wynikających z przepisów. Też należysz do takich osób? Możesz się zwrócić do urzędów o interpretację prawa.
Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej przyznaje każdej osobie prowadzącej działalność gospodarczą prawo do otrzymania interpretacji o tym, które przepisy są właściwe do zastosowania w jej sytuacji oraz jak powinno się je prawidłowo interpretować.
Nie chodzi o interpretacje w sprawach podatkowych, ponieważ te regulowane są odrębnie, w przepisach ustawy Ordynacja podatkowa. To uprawnienie obejmuje interpretację wszelkich innych przepisów prawa związanych z prowadzeniem firmy.

Jak sporządzić wniosek o interpretację?
Wniosek w zasadzie możesz sporządzić samodzielnie, przepisy nie nakazują złożenia go na formularzu czy też według ustalonego wzoru.
Musisz jednak zawrzeć we wniosku następujące elementy:

swoje dane i dane swojej firmy wraz z adresem, NIP oraz numerem KRS lub numerem Ewidencji Działalności Gospodarczej;
adres do korespondencji, jeżeli jest inny niż adres firmy;
wskazanie problemu, który napotkałeś lub możesz napotkać w przyszłości - a więc powinieneś jak najdokładniej opisać sytuację, w jakiej się znalazłeś i nie wiesz, jak postąpić. Jeżeli potrafisz wskazać, z którymi przepisami problem ten jest związany, czyli regulacje sprawiające Ci trudności w stosowaniu, wymień je we wniosku;
własne stanowisko w sprawie - jest to najważniejszy element wniosku. Musisz zawsze wskazać, jaki jest Twój pomysł na rozwiązanie problemu, a więc jak, Twoim zdaniem, powinieneś się zachować. Na przykład w sytuacji gdy nie wiesz, jakie są konsekwencje opóźnienia w uiszczeniu składki na ZUS, sformułuj takie zapytanie, ale zaznacz, że w Twojej ocenie takie opóźnienie powinno rodzić wyłącznie obowiązek uiszczenia odsetek za zwłokę w ustawowej wysokości.

Ile to kosztuje?
Od wniosku o interpretację zawierającego jeden problem interpretacyjny pobiera się opłatę w wysokości 40 zł. We wniosku możesz ubiegać się o wyjaśnienie dowolnej liczby spraw, które Cię nurtują. Jednak musisz liczyć się z tym, że od każdego problemu trzeba uiścić 40 zł. Oznacza to, że ogółem naliczona zostanie Ci do zapłaty kwota, która będzie stanowiła równowartość iloczynu 40 zł i liczby sformułowanych zapytań.
Opłatę powinieneś uregulować wraz ze złożeniem wniosku, najpóźniej jednak w terminie 7 dni od dnia jego złożenia. Jeżeli tego nie zrobisz, wniosek Twój zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia i nie uzyskasz pożądanej odpowiedzi. Opłatę wpłacasz na konto tego organu, który będzie wydawał interpretację.
Więcej na temat wniosków o interpretację przepisów w trybie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej przeczytasz w artykule Z 27 Zarządzanie firmą transportową - jak uzyskać oficjalną interpretację przepisów w marcowej aktualizacji "Poradnika Przewoźnika".
Joanna Wegner
adwokat, w latach 2004-2009 asystent sędziego
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi,
obecnie prowadzi własną kancelarię

Czy pracodawca może ukarać kierowcę za niepoprawne opisanie wykresówek?

2010-02-23T13:05:00.000-08:00

Zdarza się, że kierowcy nieodpowiednio opisują wykresówki. Czy powinni odpowiadać za to materialnie, np. pokrywać kary nałożone z tego powodu na firmę przez ITD?
W tej sytuacji pracodawcy wolno ukarać pracownika karą porządkową nagany bądź upomnienia. Nie ma jednak wystarczających podstaw do pociągnięcia kierowcy do odpowiedzialności materialnej bądź zastosowania kar pieniężnych.

Kara pieniężna - tylko przy określonych przewinieniach
Przepisy Kodeksu pracy regulujące stosowanie kar porządkowych wobec pracowników wymieniają przypadki, w których pracodawca może ukarać podwładnego karą pieniężną w związku z naruszeniem obowiązków pracowniczych. Zastosowanie takiej kary dopuszczalne jest w razie nieprzestrzegania przez pracownika przepisów bhp lub przepisów przeciwpożarowych, a także w przypadku naruszenia niektórych elementów porządku pracy, tj. opuszczenia pracy bez usprawiedliwienia, stawienia się do pracy w stanie nietrzeźwości lub spożywania alkoholu w czasie pracy.
O wysokości nałożonej kary pieniężnej decyduje pracodawca, z tym że kara za jedno przekroczenie oraz za każdy dzień nieusprawiedliwionej nieobecności w pracy nie może przekroczyć 1-dniowego wynagrodzenia pracownika, a łącznie kary pieniężne nie mogą przewyższać dziesiątej części wynagrodzenia przypadającego pracownikowi do wypłaty.
Jednak to, że kierowcy nie opisywali na wykresówkach zakresu wykonywanych czynności w poszczególnych godzinach pracy nie stanowi podstawy do zastosowania wobec nich kary pieniężnej. Pracownicy nie dopuścili się bowiem naruszenia przepisów bhp ani przepisów przeciwpożarowych, nie zostały spełnione również pozostałe przesłanki, które uprawniałyby pracodawcę do zastosowania tego rodzaju kary. Pracodawca nie ma również podstaw do żądania od podwładnych zwrotu kosztów nałożonej przez inspektora kary.
Odpowiedzialność materialna tylko wyjątkowo
W tym przypadku trudno także mówić o odpowiedzialności materialnej pracowników, która powstaje wskutek wyrządzenia ze swej winy pracodawcy szkody poprzez niewykonanie bądź nienależyte wykonanie obowiązków pracowniczych. Wówczas pracownik jest obowiązany do naprawienia powstałej szkody.
Jednak odpowiedzialność dotyczy jedynie normalnych następstw działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła. Trudno uznać, że kara nałożona przez inspektora ITD jest właśnie normalnym następstwem błędnego wypełnienia wykresówki.
Co więcej, pracodawca gromadzący dokumentację pracowniczą (w tym wykresówki) lub wyznaczona do tego osoba powinni także sprawować nadzór nad prawidłowością wypełniania dokumentów. W związku z tym trudno pociągać do odpowiedzialności samych pracowników.
Nie ma więc wystarczających podstaw do zastosowania przepisów o odpowiedzialności materialnej.
Podstawa prawna
Artykuł 108 § 1, § 2, § 3, art. 109 § 1, art. 114 i art. 115 ustawy z 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jednolity: Dz.U. z 1998 r. nr 21, poz. 94).
Katarzyna Pietruszyńska
prawnik,
specjalista z zakresu prawa pracy

Praca podczas urlopu macierzyńskiego

2010-02-16T13:14:00.000-08:00

Od 1 stycznia 2010 r. Twojemu pracownikowi wolno łączyć korzystanie z urlopu macierzyńskiego z pracą zawodową. Jak to wygląda w praktyce?

Twój pracownik przebywający na urlopie macierzyńskim może wykonywać pracę tylko u Ciebie i w wymiarze nie wyższym niż 1/2 etatu. W takim przypadku urlopu macierzyńskiego udzielasz na pozostałą część dobowego wymiaru czasu pracy.

Przykład
Jak rozliczyć taki urlop?
Marta, zatrudniona w pełnym wymiarze czasu pracy, świadcząca pracę po 8 godzin dziennie, złożyła 2 lutego wniosek o udzielenie jej dodatkowego urlopu macierzyńskiego - od 15 lutego, w wymiarze 2 tygodni. We wniosku zaznaczyła, że w okresie tego urlopu chciałaby świadczyć pracę na 1/2 etatu.
Pracodawca zatem udzielił jej urlopu dodatkowego tylko na pozostałą część wymiaru jej czasu pracy (4 godziny dziennie). Przez 4 godziny dziennie Marta będzie świadczyła pracę.
Pracownik nie musi jednak od razu przy składaniu wniosku o dodatkowy urlop podejmować decyzji o tym, czy będzie chciał w czasie tego urlopu pracować. Wystarczy, że wniosek o połączenie dodatkowego urlopu z pracą zawodową zostanie złożony w terminie nie krótszym niż 7 dni przed rozpoczęciem pracy. A zatem może być złożony już w czasie korzystania z dodatkowego urlopu.
Pracodawca ma obowiązek uwzględnić wniosek pracownika o łączenie urlopu z pracą zawodową. Tylko jeśli wniosek zostanie złożony w terminie krótszym niż 7 dni przed planowanym rozpoczęciem pracy, nie musisz go uwzględniać.
Przykład
Jak to wygląda w praktyce?
Marek 2 lutego złożył wniosek o udzielenie mu 2 tygodni dodatkowego urlopu od 10 lutego. W dniu 10 lutego przedstawił kolejny wniosek - o połączenie urlopu dodatkowego z pracą zawodową w wymiarze 1/4 etatu, w terminie od 18 lutego do 23 lutego.
A zatem w okresie od 10 lutego do 17 lutego Marek skorzysta z pełnego urlopu macierzyńskiego, natomiast od 18 lutego do 23 lutego na 1/4 etatu będzie wykonywał pracę, a na 3/4 skorzysta z urlopu. Ponieważ świadczy pracę po 8 godzin dziennie, będzie pracował przez 2 godziny, a na 6 godzin dostanie urlop dodatkowy.
Beata Naróg
prawnik, specjalista z zakresu prawa pracy,
w latach 2003-2007 pracownik PIP
zajmujący się udzielaniem porad prawnych,
obecnie prowadzi firmę doradczą
Doradztwo i Usługi Kadrowe DEFIDE

Co wprowadzić w swojej firmie, żeby uniknąć płacenia kar ITD?

2010-02-11T13:20:00.000-08:00

Z każdym rokiem liczba kontroli dokonywanych przez ITD rośnie. Tymczasem wykrywane przez kontrolerów błędy są wciąż te same i można się przed ich popełnianiem łatwo zabezpieczyć. Jak?
Najczęstsze naruszenia przepisów popełniane przez przewoźników to: brak dokumentu przewozowego lub posiadanie dokumentu źle wypisanego, brak w pojeździe wyposażenia zgodnego z wymaganiami ADR, a także oznakowania pojazdu lub zastosowanie niewłaściwego oznakowania, brak pisemnych instrukcji ADR dla kierowców lub posiadanie instrukcji nieodpowiednio sporządzonych, brak aktualnego świadectwa dopuszczenia pojazdu do przewozu określonej grupy towarów (ADR, żywności itp.), skrócenie dziennego czasu odpoczynku, brak odpowiedniej liczby wykresówek, brak winiety lub jej nieodpowiednie wypełnienie.
Podstawowym sposobem na uniknięcie negatywnych skutków kontroli jest naprawdę rzetelne sprawdzanie tych rzeczy, za które najwięcej firm płaci kary. Postaraj się zatem uwrażliwić kierowców na to, by wyruszając w trasę, posiadali dokładnie wypełnioną kartę opłaty drogowej i właściwą liczbę wykresówek tachografu, a także aby ściśle przestrzegali norm czasu pracy.
Jeżeli pracownik w sposób nienależyty wykonywał swoje obowiązki lub ich nie wykonał, a Ty zostałeś ukarany za jego niefrasobliwość (np. karą Inspekcji Transportu Drogowego), możesz domagać się od niego odszkodowania w wysokości zapłaconej przez Ciebie kary. Pamiętaj jednak, że jeśli wina pracownika jest nieumyślna, odpowiada on do maksymalnie 3-krotności wynagrodzenia przysługującego mu w dniu wyrządzenia szkody.

Co zapisać w umowie o pracę?
Możesz wprowadzić w umowie o pracę zapisy, za których pomocą uświadomisz pracownikom, że to oni będą ponosili odpowiedzialność za swoje zaniedbania. Na przykład postanowienie tej treści:
"Pracownik, który wskutek niewykonania lub nienależytego wykonania obowiązków pracowniczych, a w szczególności niedopełnienia obowiązków związanych z wykonywanym przewozem, z własnej winy wyrządzi pracodawcy szkodę polegającą na ukaraniu pracodawcy karą, będzie obowiązany do jej naprawienia w całości, z zastrzeżeniem przepisów Kodeksu pracy."
Rozszerz zakres obowiązków
Możesz również wprowadzić w katalogu obowiązków pracowniczych wyliczenie, co należy do obowiązków kierowcy przy dokonywaniu transportu. Taki zapis może brzmieć na przykład tak:
"1. Sprawdzenie przed rozpoczęciem przewozu stanu pojazdu, w szczególności jego czystości, stanu higienicznego pomieszczeń, w których przewożona jest żywność, zwierzęta.
2. Sprawdzenie stanu technicznego pojazdu, w szczególności oświetlenia, ogumienia.
3. Sprawdzenie aktualności wszystkich dokumentów wymaganych przy dokonywaniu przewozu.
4. Sprawdzenie właściwego dokonania załadowania pojazdu.
5. Sprawdzenie właściwego sposobu dokonywania przewozu."
Wprowadź instrukcje
Możesz też wprowadzić opracowane przez siebie odpowiednie instrukcje dla kierowców. Instrukcja taka powinna zawierać wytyczne dotyczące na przykład:

zasad określających czas pracy kierowcy,
zasad określających maksymalne dopuszczalne normy czasu prowadzenia pojazdu,
zasad bhp,
zasad przewozu żywności,
zasad przewozu zwierząt,
zasad przewozu towarów niebezpiecznych,
praw kierowcy na wypadek kontroli policji czy inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego,
katalogu wykroczeń, za które kierowca może być ukarany grzywną w drodze mandatu karnego przez inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego.

Śledź zmiany w przepisach, prawo transportowe nieustannie się zmienia! Wydatek na prenumeratę publikacji fachowych to drobna suma w porównaniu z wysokością kar.
§ Podstawa prawna
Artykuł 92 uotd, art. 29, 94 pkt 1 oraz 119 kp.
Joanna Wegner
adwokat, w latach 2004-2009 asystent sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, obecnie prowadzi własną kancelarię

Informuj o zmianach w zakresie pojazdów zgłoszonych do licencji

2010-02-09T02:46:00.000-08:00

Każda zmiana dotycząca pojazdów, którymi wykonujesz transport drogowy, wymaga zgłoszenia organowi licencyjnemu. Jakie pułapki mogą na Ciebie czyhać przy tej okazji?

Zgłoszenia dokonujesz na piśmie, do którego dołączasz kserokopie dowodów rejestracyjnych pojazdów służących do wykonywania transportu.

Taka zmiana nie wymaga składania wniosku o zmianę licencji, ponieważ pojazdy nie są wymieniane w treści licencji, a jedynie we wniosku o udzielenie licencji. Nie dotyczy to tylko licencji taksówkowej. Zgodnie z art. 6 ust. 4 ustawy o transporcie drogowym licencji taksówkowej udziela się na konkretny pojazd i obszar. W związku z tym w każdym przypadku zmiany pojazdu musisz wystąpić o zmianę licencji.

Problem może się pojawić, w momencie gdy wyruszysz w trasę samochodem, którego nie ma w wykazie, nawet jeśli jeszcze nie minął 14-dniowy termin na zgłoszenie zmiany.

Przykład

Czy przed zgłoszeniem zmiany możesz jeździć nowym pojazdem?

Jan ma licencję na wykonywanie przewozów drogowych rzeczy. Został zatrzymany do kontroli drogowej, gdy transportował płyty wiórowe. Jak ustalono, w dniu kontroli pojazd, którym Jan wiózł ładunek, nie figurował w wykazie pojazdów zgłoszonych przez niego do licencji. Wobec tego ITD nałożyła na Jana karę pieniężną za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem niezgłoszonym do licencji.

W odwołaniu od decyzji Jan wskazał, że w dniu, gdy przewoził towar, pojazd należący do niego miał awarię. Dlatego też zmuszony został do wykonania usługi ciężarówką należącą do firmy "AWAR", z którą zawarł umowę użyczenia pojazdu. Jan załączył do odwołania umowę użyczenia i fakturę wystawioną mu przez "AWAR" za użyczenie. Wskazał, że nie może zostać ukarany za niezgłoszenie pojazdu do licencji, ponieważ nie upłynął jeszcze 14-dniowy termin na zgłoszenie zmiany pojazdu organowi, który udzielił licencji.

Czy odwołanie Jana zostanie uwzględnione?

Jeszcze do niedawna tak by było. Zarówno ITD, jak i sądy administracyjne stały na stanowisku, że wprawdzie wykonywanie transportu pojazdem niezgłoszonym do licencji narusza ustawę, ale skoro ustawodawca przewidział 14-dniowy termin na zgłaszanie zmian, to karać można tylko tych przedsiębiorców, którzy wykonywali transport samochodem niezgłoszonym do licencji po upływie 14 dni od powstania tej zmiany.

Obecnie jednak zarówno organy inspekcji, jak i sądy administracyjne w swoich orzeczeniach zaczynają prezentować stanowisko przeciwne. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykładnia art. 14 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, zgodnie z którą przedsiębiorca może wykonywać transport przy użyciu pojazdu niezgłoszonego organowi, a następnie dokonać zgłoszenia w ciągu 14 dni, jest niewłaściwa. Zdaniem sądów administracyjnych stoi to w sprzeczności z innymi przepisami ustawy o transporcie drogowym, m.in. z art. 87 ust. 1, który przewiduje, że podczas przejazdu kierowca musi okazać wypis z licencji, wydany na konkretny pojazd.

Sądy uważają, że transport drogowy musi być wykonywany nie tylko przy użyciu takiej samej liczby pojazdów, jak zgłoszona do licencji, ale też mają to być te same pojazdy, które zostały zgłoszone. Kierowca w trakcie kontroli powinien posiadać wypis z licencji.

A zatem nie ryzykuj! Bez względu na to, czy upłynął 14-dniowy termin na zgłoszenie zmiany, czy też nie, powstrzymaj się z wykonywaniem przewozu zmienionym pojazdem do czasu zgłoszenia go do licencji. W przeciwnym wypadku grozi Ci kara pieniężna w wysokości 8.000 zł za wykonywanie przewozów drogowych pojazdem niezgłoszonym do licencji.

Michał Petranik
prawnik specjalizujący się w zagadnieniach
związanych z transportem drogowym,
asystent sędziego w WSA w Warszawie

Co mogą otrzymać przewoźnicy w ramach RPO dla województwa pomorskiego?

2010-02-03T02:28:00.000-08:00

W 2010 r. ruszą następne nabory w ramach Regionalnych Programów Operacyjnych. Jakie dotacje zostały przewidziane dla przewoźników w województwie pomorskim?

Dofinansowanie z UE na wsparcie inwestycyjne w przedsiębiorstwie możliwe jest w ramach 1 osi priorytetowej - Rozwój i innowacje w MŚP Poddziałanie 1.1 - Mikroprzedsiębiorstwa oraz Poddziałanie 1.1.2 - Małe i średnie przedsiębiorstwa.

Możesz się ubiegać o dofinansowanie następujących typów projektów:

budowy, rozbudowy lub rozszerzenia zakresu działalności przedsiębiorstwa;
realizacji zasadniczych zmian procesu produkcyjnego lub zmian w zakresie sposobu świadczenia usług;
unowocześnienia składników majątku trwałego niezbędnego do prowadzenia i rozwoju działalności gospodarczej firmy;
racjonalizacji logistyki sprzedaży towarów i usług;
budowy, rozbudowy lub przebudowy instalacji i urządzeń sprzyjających oszczędności surowców i energii oraz ograniczaniu emisji szkodliwych substancji do środowiska;
informatyzacji, w tym m.in. systemów zarządzania przedsiębiorstwem;
dostosowania przedsiębiorstw do standardów i norm krajowych oraz europejskich (certyfikacji wyrobów i usług).

Ile pieniędzy dostaniesz?

Maksymalna wartość dofinansowania projektu może wynieść:

dla mikroprzedsiębiorców - 200.000 zł
(do 60% wydatków kwalifikowanych projektu),
dla małych przedsiębiorców - 800.000 zł
(do 60% wydatków kwalifikowanych projektu),
dla średnich przedsiębiorców 800.000 zł
(do 50% wydatków kwalifikowanych projektu).

Kiedy zacznie się nabór?

Najbliższe nabory na wsparcie inwestycyjne odbędą się:

dla Poddziałania 1.1.1 - w okresie luty - marzec 2010 r. oraz sierpień - wrzesień 2010 r.,
dla Poddziałania 1.1.2 - w okresie kwiecień - maj 2010 r.

Informacje na temat RPO dla innych województw znajdziesz w artykule :
"F 06 Fundusze europejskie - Regionalne Programy Operacyjne dla przewoźników - cz. 1."

Paulina Cichalewska
prawnik, specjalista w dziedzinie prawa Unii Europejskiej

Dlaczego warto zażądać od kontrahenta weksla?

2010-01-27T02:33:00.000-08:00

Jeśli masz weksel wystawiony przez klienta, dużo łatwiej będzie Ci dochodzić swoich należności, gdy ten nie zapłaci za przewóz. Z jakiego powodu?

Możesz skierować sprawę do sądu w trybie postępowania nakazowego, dzięki czemu unikniesz rozprawy sądowej - dochodzenie roszczenia będzie więc zdecydowanie krótsze i tańsze (zapłacisz tylko 1/4 wpisu!). Nakaz zapłaty wydany na podstawie weksla od chwili wydania stanowi tytuł zabezpieczenia i staje się natychmiast wykonalny z upływem terminu udzielonego do zaspokojenia roszczenia (art. 492 § 1 kpc).

Jeśli więc to Ty wystawiasz weksel, zwróć uwagę, że Twój wierzyciel będzie mógł od Ciebie łatwiej dochodzić należności.

Najczęściej będziesz miał do czynienia z wekslem in blanco . Z reguły w przypadku tego weksla na blankiecie znajduje się tylko podpis wystawcy (ewentualnie również poręczyciela). Pozostałe elementy wypełnia sam wierzyciel (remitent). Żeby nie mógł tego zrobić dowolnie, np. wpisać kwoty kilkukrotnie większej niż kwota długu, oprócz weksla podpisywana jest deklaracja wekslowa.

Zawarcie deklaracji wekslowej nie jest konieczne. Bywa jednak z reguły korzystne z punktu widzenia dłużnika wekslowego i dlatego bardzo często podpisuje się taki dokument.

W deklaracji wekslowej (porozumieniu wekslowym) znajdują się informacje, kiedy i na jakich warunkach można wypełnić weksel in blanco . Deklaracji wekslowej nie trzeba sporządzać na piśmie. Jeśli jednak jesteś wystawcą weksla, radzę to zrobić - w przeciwnym razie remitent będzie mógł go wypełnić dowolnie, co na pewno nie będzie dla Ciebie korzystne.

Kiedy remitent może wypełnić weksel in blanco ?

Będzie mógł to zrobić, jeżeli dłużnik wekslowy nie zapłaci w określonym terminie kwoty wynikającej z umowy wskazanej w deklaracji wekslowej, np. umowy przewozu.

Jeśli jesteś dłużnikiem, postaraj się o umieszczenie w deklaracji wekslowej zapisu mówiącego, że wierzyciel zawiadomi Cię o wypełnieniu weksla listem poleconym na kilka dni wcześniej. Dlaczego jest to dla Ciebie korzystne? Opóźni moment wypisania weksla, a więc i możliwość egzekwowania przez wierzyciela praw na drodze sądowej. Ponadto masz pewność, że nie zapomnisz o takim zobowiązaniu.

Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o wekslach, zajrzyj do artykułu "W 08 Weksle - jak ich używać, żeby nie wpaść w kłopoty" w styczniowej aktualizacji "Poradnika Przewoźnika".

Michał Kuryłek
prawnik specjalizujący się w zakresie prawa cywilnego i ksh

Wypisuj urlopówki nawet dla kierowców, którzy jeżdżą rzadko

2010-01-22T02:49:00.000-08:00

Większość pracodawców sądzi, że kierowcy, którzy przez większą część czasu pracy nie prowadzą samochodu, nie muszą przedstawiać inspektorom ITD zaświadczeń. To nieprawda.

Załóżmy, że prowadzisz firmę zajmującą się sprzedażą pudeł klapowych. Zatrudniasz pracownika, który pracuje w magazynie, ale jeżeli jest taka potrzeba, jeździ samochodem ciężarowym z towarem do klientów. Wyjazdy te są raczej sporadyczne - mniej więcej 2 razy w tygodniu. W umowie o pracę określiłeś jego stanowisko jako magazynier - kierowca. Masz zezwolenie na transport ciężarowy na potrzeby własne. Jak w takim przypadku dokumentować jego okres pracy między wyjazdami? Czy możesz mu wypisywać tzw. urlopówki, mimo że pracuje w tym czasie w magazynie?

Owszem. Każdy kierowca, nawet ten, który jeździ tylko od czasu do czasu, musi mieć przy sobie dokument potwierdzający, że w danych dniach nie prowadził samochodu. A zatem obowiązek wystawiania zaświadczeń dotyczy także kierowców, którzy pracują na stanowiskach łączonych i w czasie, gdy nie przewożą towarów, wykonują inne prace.

Nieporozumienia w tym względzie rodzi zapewne używana powszechnie nazwa "urlopówka", która sugeruje, że dokument ten należy dawać kierowcy tylko wtedy, gdy jest po urlopie. To oczywiście nieprawda.

§ Podstawa prawna

Artykuł 31 ustawy o czasie pracy kierowców.

Łukasz Wilczkowski
prawnik, specjalista z zakresu transportu drogowego,
doradca ds. przewozów towarów niebezpiecznych ADR,
biegły sądowy z zakresu przepisów ADR/AETR,
w latach 2003-2006 młodszy inspektor ITD,
Kancelaria Doradztwa Transportowego DGSA w Gliwicach

Jak po 1 stycznia 2010 r. odzyskać VAT za towary i usługi kupione w Unii?

2010-01-20T02:52:00.000-08:00

Od 1 stycznia 2010 r. obowiązują nowe zasady regulujące odzyskiwanie VAT za zakupy dokonane w Unii. Kto może dostać zwrot?

Polscy przewoźnicy rocznie pozostawiają w innych państwach należących do UE co najmniej kilka milionów euro z tytułu podatku od wartości dodanej (odpowiednika polskiego VAT). Płacą go, kupując towary, których nie zamierzają przywieźć do Polski i usługi, np. paliwo, noclegi w hotelach albo posiłki w restauracjach. Naliczony w ten sposób podatek nie pomniejsza Twojego VAT należnego w Polsce. Możesz jednak te pieniądze odzyskać!

Jakie warunki musisz spełnić, żeby uzyskać zwrot?

Prawo do zwrotu podatku będzie Ci przysługiwało, jeżeli łącznie spełniasz następujące warunki:

podczas okresu, za który domagasz się zwrotu, nie masz na terytorium państwa zwrotu siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, z których dokonuje się transakcji gospodarczych; jeśli w ogóle nie masz siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej - nie posiadasz również na terenie tego państwa stałego miejsca zamieszkania ani zwykłego miejsca pobytu;
podczas okresu zwrotu nie dostarczałeś tam żadnych towarów ani też nie świadczyłeś usług, które zgodnie z przepisami o VAT tamtego państwa byłyby uważane za świadczone na jego terytorium, z wyjątkiem:

- usług transportu na rzecz tamtejszego podatnika VAT oraz usług pomocniczych do tych usług (spedycji, załadunku itp.), których cena została
wliczona przez dostawcę do ceny transportowanych towarów;

- dostawy towarów i świadczenia innych usług na rzecz innego podmiotu zobowiązanego do zapłaty VAT na terytorium państwa zwrotu.

Wykonywanie tych dwóch ostatnich rodzajów czynności nie pozbawia Cię prawa do żądania zwrotu. A zatem możesz ubiegać się o zwrot podatku od towarów i usług zakupionych w innych krajach Unii podczas wykonywania usług transportu.

Zwrot podatku przysługuje w stosunku do tych towarów i usług nabytych w państwie zwrotu, z których tytułu również i w Polsce przysługiwałoby Ci prawo do odliczenia lub do zwrotu podatku naliczonego.

Marian Szałucki
doradca podatkowy

Więcej na ten temat znajdziesz w artykule VAT - odzyskiwanie VAT zapłaconego za granicą wg nowych przepisów w styczniowej aktualizacji "Poradnika Przewoźnika".

Kiedy sad nie przywroci pracownika do pracy?

2010-01-13T02:23:00.000-08:00

Zdarza się, że podwładny, którego zwolniłeś, składa do sądu pozew o przywrócenie go do pracy. Najczęściej nie chciałbyś, żeby mu się to udało. Kiedy masz na to szanse?

Pracownik zatrudniony na czas nieokreślony, z którym rozwiązano umowę o pracę (za wypowiedzeniem lub bez zachowania okresu wypowiedzenia), ma możliwość złożenia do sądu roszczenia albo o wypłatę odszkodowania w związku z nieuzasadnionym rozwiązaniem z nim umowy, albo o przywrócenie do pracy. Takie same żądania będzie mógł zgłosić ktoś, kto został zatrudniony na podstawie dłuższej umowy na czas określony, gdy pracodawca rozwiązał ją bez zachowania okresu wypowiedzenia.

Sąd w obu tych przypadkach będzie mógł odmówić przywrócenia pracownika do pracy, jeśli uzna to za niecelowe lub niemożliwe. Oczywiście, aby sąd mógł podjąć taką decyzję, musisz przedstawić w trakcie rozprawy argumenty stanowiące podstawę do stwierdzenia, że przywrócenie pracownika do pracy będzie niecelowe lub niemożliwe.

Od czego zależy decyzja sądu?

Sąd podejmuje decyzję o odszkodowaniu lub przywróceniu do pracy na podstawie:

dokonanych ustaleń co do braku możliwości lub niecelowości przywrócenia do pracy (wyrok z 29 listopada 2000 r., I PKN 122/00; OSNP z 2002 r. nr 13, poz. 310),
stanu faktycznego istniejącego w chwili zamknięcia rozprawy (wyrok SN z 25 stycznia 2001 r., I PKN 206/00; OSNP z 2002 r. nr 19, poz. 460),
okoliczności, które zaszły przed wypowiedzeniem umowy i po nim (wyrok SN z 4 października 2000 r., I PKN 531/00; OSNP z 2002 r. nr 10, poz. 234),
stopnia i charakteru naruszenia przepisów o wypowiadaniu umów o pracę (wyrok SN z 14 października 1997 r.; I PKN 275/97; OSNP z 1998 r. nr 15, poz. 449) - przykładowo sąd może uznać przywrócenie do pracy za niecelowe, jeżeli pracodawca złamał przepisy formalne dotyczące wypowiadania umów o pracę, ale samo wypowiedzenie umowy było spowodowane naruszeniem przez pracownika jego obowiązków.

W wyroku z 10 stycznia 2003 r. (I PK 144/02; Pr. Pracy z 2003 r. nr 12, s. 32) Sąd Najwyższy podkreślił, że Pojęcie "niecelowości" przywrócenia do pracy ma szeroki zasięg. Niecelowość przywrócenia do pracy wymaga między innymi rozważenia z punktu widzenia przyczyn rozwiązania umowy o pracę i możliwości powrotu pracownika do pracy. "Niecelowość" wydania orzeczenia o przywróceniu do pracy uzasadniają niewątpliwie okoliczności wiążące się z jednej strony z funkcjonowaniem zakładu pracy, z drugiej - z na tyle nagannym postępowaniem pracownika, że jego powrót do pracy byłby niewskazany.

Kwestia niecelowości przywrócenia do pracy była przedmiotem wielu orzeczeń Sądu Najwyższego. Wśród najczęściej pojawiających się przyczyn uzasadniających brak celowości przywrócenia pracownika do pracy wymienia się konflikt z pracodawcą lub współpracownikami oraz utratę zaufania do pracownika.

Beata Naróg
prawnik, specjalista z zakresu prawa pracy,
firma doradcza Doradztwo i Usługi Kadrowe DEFIDE

Jeśli chcesz się dowiedzieć więcej o tym, jak zapobiec przywróceniu do pracy kłopotliwego pracownika, zajrzyj do artykułu P 44 Procesy sądowe - jak zapobiec przywróceniu przez sąd do pracy zwolnionego pracownika , który opublikowaliśmy w styczniowej aktualizacji "Poradnika Przewoźnika".

Co oferuje przewoźnikom Program Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013?

2010-01-06T02:39:00.000-08:00

W 2010 r. szykuje się nowy nabór w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Czy wiesz, że przewoźnicy mogą dostać dotację z tego programu?

Program Rozwoju Obszarów Wiejskich daje Ci możliwość uzyskania dotacji na utworzenie lub rozwój Twojego przedsiębiorstwa, poprzez zatrudnienie w nim od 1 do 5 osób. Procedura wnioskowania o dotację nie jest skomplikowana, wszystkie dokumenty są ogólnodostępne, a ponadto możesz korzystać z konsultacji i pomocy pracowników Oddziałów Regionalnych Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (OR ARiMR), która zajmuje się przyznawaniem funduszy.

Nawet jeśli nieprawidłowo wypełnisz wniosek o dotację albo nie dołączysz wymaganych załączników, nie przekreśli to Twoich szans na jej uzyskanie. W takim przypadku OR ARiMR wzywa w formie pisemnej wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 21 dni kalendarzowych od dnia otrzymania wezwania. Będziesz więc mógł poprawić wniosek, kierując się wskazówkami udzielonymi Ci przez urzędników z agencji. Osoby te z pewnością będą Ci służyły swoimi radami, więc nie rezygnuj z ubiegania się o tę dotację tylko dlatego, że obawiasz się, czy poradzisz sobie z formalnościami.

Jak przebiega przyznawanie dotacji?

Przyznawanie dotacji w ramach działania 312 ma służyć rozwojowi przedsiębiorstw na terenach wiejskich - skłaniać do tworzenia nowych miejsc pracy na tych obszarach. A zatem dofinansowanie możesz uzyskać, jeśli stworzysz nowe miejsce pracy - dla samego siebie (założysz przedsiębiorstwo i zatrudnisz samego siebie) lub dla innych (zatrudnisz nowych pracowników w swojej, już istniejącej firmie). Ponadto uzyskasz dofinansowanie na jej rozwój w postaci dotacji na środki trwałe.

Dofinansowanie, w największym uproszczeniu, będzie polegać na tym, że Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa zwróci Ci do 50% Twoich wydatków będących kosztami kwalifikowanymi na stworzenie przez Ciebie nowych miejsc pracy w Twoim przedsiębiorstwie. Oczywiście żeby dostać zwrot kosztów, musisz też spełniać odpowiednie warunki związane z Twoim przedsiębiorstwem.

Dotacja jest przyznawana na podstawie składanego przez Ciebie wniosku. Jeśli Twój wniosek zostanie pozytywnie rozpatrzony, Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa podpisze z Tobą umowę, w której zawrzecie warunki, na jakich będziesz mógł otrzymać dofinansowanie.

Tego, na co dokładnie przysługuje dotacja i jak ją otrzymać, możesz się dowiedzieć ze styczniowej aktualizacji "Poradnika Przewoźnika", z artykułu Fundusze europejskie - co oferuje przewoźnikom Program Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013 .

Paulina Cichalewska
prawnik,
specjalista w dziedzinie prawa Unii Europejskiej

Jak zmieni się miejsce świadczenia usług transportowych po 1 stycznia 2010 r.?

2009-12-22T10:12:00.000-08:00

W znowelizowanej ustawie o VAT wprowadzono zmiany w sposobie definiowania miejsca świadczenia usług transportowych. Jakie?
Od 1 stycznia 2010 r. będziemy rozróżniali następujące rodzaje usług transportowych:

* transport pasażerów,
* transport towarów poza UE oraz do UE na rzecz podmiotów niebędących podatnikami,
* transport towarów świadczony na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, którego rozpoczęcie i zakończenie odbywa się w dwóch różnych państwach członkowskich UE,
* transport towarów świadczony na rzecz podatników - przedsiębiorców wewnątrz UE oraz na rzecz przedsiębiorców spoza UE, uznawanych do celów świadczenia usług za podatników.

Transport pasażerów

W tym przypadku miejsce świadczenia usług zlokalizowane będzie tam, gdzie faktycznie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości. Ten przepis dotyczy zarówno transportu pomiędzy państwami członkowskimi UE, jak i przewozów poza granice Unii, czyli do państw trzecich.

Usługę transportu pasażerów musimy więc dzielić na odcinek krajowy oraz zagraniczny, jeżeli transport będzie się odbywał z przekroczeniem granicy Polski. Przy nabywaniu takiej usługi od zagranicznego przewoźnika na odcinku krajowym będziesz jej importerem.

Transport towarów poza UE oraz do UE dla niepodatników

W tym przypadku miejsce świadczenia usługi również będzie zlokalizowane tam, gdzie faktycznie odbywa się transport, z uwzględnieniem pokonanych odległości. Z tego względu taką usługę również dzielimy na odcinek krajowy oraz zagraniczny. Na odcinku krajowym zastosowanie będzie miała zerowa stawka VAT, gdyż mamy do czynienia z usługą transportu międzynarodowego towarów.

Transport towarów na rzecz podmiotów niebędących podatnikami wewnątrz terytorium UE

Inaczej będzie, w przypadku gdy transport towarów odbywa się na rzecz podmiotów niebędących podatnikami, a jego rozpoczęcie i zakończenie następuje w dwóch różnych państwach członkowskich UE.

W takiej sytuacji miejsce świadczenia usługi będzie zlokalizowane na terytorium tego państwa UE, gdzie transport się rozpoczyna. Jeżeli świadczona przez Ciebie usługa rozpoczyna się na terytorium Polski, to będziesz z jej tytułu podatnikiem VAT. Całość usługi musisz opodatkować 22% stawką VAT. Jeśli natomiast usługa (zlecona przez podmiot niebędący podatnikiem) rozpoczyna się na terytorium innego państwa UE, to w Polsce nie będzie podlegała opodatkowaniu.

Transport towarów na rzecz przedsiębiorców

W przypadku gdy świadczysz usługi transportu wewnątrz terytorium Unii oraz poza UE na rzecz przedsiębiorców - podatników, miejsce ich świadczenia będzie zlokalizowane tam, gdzie znajduje się siedziba nabywcy usługi lub inne stałe miejsce prowadzenia przez niego działalności.

Oznacza to, że opodatkować tę usługę transportu towarów także będzie trzeba w kraju zleceniodawcy usługi. Jeżeli więc przewóz odbywa się z Polski do innego państwa UE na rzecz zleceniodawcy z tego państwa, to usługa będzie opodatkowana w miejscu zakończenia transportu, właściwego dla nabywcy usługi. A zatem usługa ta nie będzie opodatkowana w Polsce.

Natomiast gdy to Ty jesteś nabywcą usługi transportowej, to stanowi ona dla Ciebie import usług, z którego tytułu będziesz podatnikiem. Stawka VAT wyniesie wówczas 22%.

Marian Szałucki
doradca podatkowy

Kiedy można zwolnić kierowcę, który popełnił przestępstwo?

2009-12-15T21:58:00.000-08:00

Przepisy Kodeksu pracy pozwalają na rozwiązanie umowy w trybie natychmiastowym, jeżeli pracownik popełni przestępstwo w trakcie trwania umowy o pracę.

Ponadto przestępstwo to musi być oczywiste lub stwierdzone prawomocnym wyrokiem sądu, a jego popełnienie - uniemożliwiać dalsze zatrudnienie pracownika na danym stanowisku.

Kiedy przestępstwo jest oczywiste?

Stwierdzenie, czy popełniony przez pracownika czyn jest oczywistym przestępstwem, należy do Ciebie jako pracodawcy. Odpowiednie zakwalifikowanie czynu pracownika wcale nie jest łatwe.

Przede wszystkim musisz mieć pewność, że zostało popełnione przestępstwo, a ponadto, iż fakt jego popełnienia jest bezsporny. Wówczas będziesz mógł zwolnić kierowcę w trybie natychmiastowym, nawet jeżeli ten nie był z tego powodu ścigany i skazany prawomocnym wyrokiem sądowym.

Takie stanowisko potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z 4 kwietnia 1979 r. (I PR 13/79; publ. OSNC z 1979 r. nr 11, poz. 221). W jego tezie czytamy: "Oczywistość popełnienia przestępstwa w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 2 kp może być stwierdzona nie tylko na podstawie prawomocnego wyroku skazującego, ale również na podstawie oceny konkretnego zdarzenia, które nie pozostawia wątpliwości, że przestępstwo zostało popełnione".

Przestępstwo będzie oczywiste wówczas, gdy:

* okoliczności jednoznacznie wskazują na to, że popełniono przestępstwo, oraz
* nie ma wątpliwości co do osoby, które je popełniła.

W wyroku z 31 stycznia 1977 r. (I PRN 141/76; publ. PiZS z 1978 r. nr 4, poz. 64) Sąd Najwyższy stwierdził, że "przestępstwo jest oczywiste, jeżeli nienasuwający wątpliwości stan faktyczny pozwala na pewne stwierdzenie, iż pracownik dopuścił się czynu zagrożonego sankcją karną przez ustawę. Nie można natomiast uznać oczywistości przestępstwa pracownika, jeżeli brak jest pewności, czy przestępstwo w ogóle zostało popełnione albo kto dopuścił się czynu przestępnego".

Kiedy przestępstwo nie jest oczywiste?

Pamiętaj, że tymczasowe aresztowanie pracownika samo w sobie nie stanowi jeszcze dowodu na oczywistość przestępstwa. Nie może więc być podstawą do rozwiązania z nim umowy w trybie dyscyplinarnym w związku z popełnionym przestępstwem (uchwała Sądu Najwyższego z 12 października 1976 r.; OSNC z 1977 r. nr 4, poz. 67).

Nawet wówczas, gdy według Twojej oceny nie ma wątpliwości, że przestępstwo zostało popełnione, sąd prowadzący postępowanie karne, na podstawie zebranych materiałów dowodowych, może dojść do innych wniosków.

Jeżeli zapadnie prawomocne orzeczenie sądu karnego, które uniewinni pracownika, wówczas nie można przyjąć, że przestępstwo miało charakter oczywisty (wyrok Sądu Najwyższego z 27 kwietnia 1993 r., I PRN 27/93; Monitor Prawny z 1993 r. nr 2, poz. 54).

Beata Naróg
prawnik, specjalista z zakresu prawa pracy,
firma doradcza Doradztwo i Usługi Kadrowe DEFIDE

Kto płaci kary za niesprawny tachograf - kierowca czy pracodawca?

2009-12-11T09:54:00.000-08:00

Zdarza się, że pracodawca nie dopełni obowiązków odnośnie do tachografu. Kto w takiej sytuacji płaci kary w razie kontroli ITD?

Bywa, że pracodawca wysyła w trasę kierowcę samochodem, w którym tachograf nie działa. Wówczas kierowca nie wkłada do niego tarczki, a zatem w trakcie kontroli nie może jej okazać inspektorowi ITD. Kto wówczas powinien zapłacić karę?

Art. 13 rozporządzenia EWG nr 3821/85 stanowi, że za czuwanie nad poprawnym funkcjonowaniem i odpowiednim użytkowaniem urządzenia rejestrującego są odpowiedzialni i pracodawcy, i kierowcy. A zatem karę poniesie zarówno kierowca, jak i pracodawca.

Potwierdzają to także przepisy ustawy o transporcie drogowym, która w art. 87 i art. 92a stanowi, że w przypadku braku wymaganych dokumentów (a wykresówka jest niewątpliwie takim dokumentem) oraz złamania zasad użytkowania urządzeń pomiarowo-kontrolnych kierowca realizujący przewóz drogowy podlega karze grzywny. Niemniej w takiej sytuacji ukaranie kierowcy nie wyklucza wszczęcia postępowania wobec przedsiębiorcy.

Należy też pamiętać o tym, że ustawa Prawo o ruchu drogowym już od kilkunastu lat nakłada na wszystkich kierowców obowiązek dbania o to, aby każde urządzenie znajdujące się w pojeździe było sprawne (zdatne do użycia). Jedynym dopuszczalnym przypadkiem, w którym można poruszać się bez tarczy tachografu, gdy istnieje obowiązek rejestracji czasu pracy, jest awaria urządzenia pomiarowo-kontrolnego.

W takiej sytuacji zgodnie z art. 16 rozporządzenia EWG nr 3821/85 kierowca powinien na rewersie tarczy tachografu (lub karcie zastępczej) nanosić odręcznie wszystkie swoje okresy aktywności, które nie zostały zarejestrowane przez urządzenie pomiarowo-kontrolne.

Jaki z tego wniosek?

A zatem poruszanie się pojazdem bez sprawnego tachografu grozi kierowcy sankcją w postaci mandatu karnego, pomimo że wina może leżeć po stronie przedsiębiorcy. Jedyne, co może zrobić kierowca, to nie przyjąć mandatu i spróbować podjąć obronę przed sądem grodzkim, do którego w takim przypadku zostanie skierowana sprawa.

Natomiast kara nałożona w formie decyzji administracyjnej na przedsiębiorcę obciąża tylko i wyłącznie jego.

§ Podstawa prawna

Artykuły 13 i 16 rozporządzenia EWG nr 3821/85, art. 87 i 92a uotd oraz art. 66 prawa o ruchu drogowym.

Łukasz Wilczkowski
prawnik, specjalista z zakresu
transportu drogowego, doradca ds. przewozów towarów
niebezpiecznych ADR, biegły sądowy z zakresu
przepisów ADR/AETR, w latach 2003-2006 młodszy
inspektor ITD, Kancelaria
Doradztwa Transportowego
DGSA w Gliwicach

Jak legalnie zatrudnić cudzoziemca w firmie transportowej?

2009-12-08T09:55:00.000-08:00

Sposobem na obniżenie kosztów w Twojej firmie może być zatrudnienie obcokrajowca. Jak to zrobić?

Powszechnie wiadomo, że pracownicy z krajów znajdujących się w gorszym położeniu gospodarczym niż Polska oferują swoją pracę za znacznie niższe uposażenie. Często nie ustępują przy tym Polakom, jeśli chodzi o jakość pracy, terminowość wykonania zadań czy rzetelność. Możesz zatem za mniejsze pieniądze mieć równie solidnego pracownika.

Od czego zacząć procedurę pozyskania pracownika?

Jeżeli chcesz zatrudnić obcokrajowca, powinieneś udać się do urzędu pracy (właściwego dla siedziby Twojej firmy) i zgłosić zapotrzebowanie na zatrudnienie pracownika (np. kierowcy).

Urząd zacznie od poszukania dla Ciebie pracownika spośród osób zarejestrowanych w nim jako bezrobotni. Niestety, musisz liczyć się z tym, że znajdzie kogoś takiego i wówczas nie otrzymasz pozwolenia na zatrudnienie obcokrajowca. Jest jednak bardzo prawdopodobne, że nikogo takiego nie będzie albo osoba znaleziona nie podejmie pracy. Wówczas możesz przejść do następnego etapu zatrudnienia obcokrajowca. A mianowicie - szukasz pracownika dla swojej firmy wśród obcokrajowców.

Gdy masz już odpowiedniego kandydata

Jeśli znajdziesz osobę, którą chciałbyś zatrudnić, występujesz do wojewody z wnioskiem o zgodę na zatrudnienie cudzoziemca.

Do wniosku musisz załączyć:

1. aktualny na dzień składania wniosku odpis z Krajowego Rejestru Sądowego lub wyciąg z ewidencji działalności gospodarczej,
2. kopię umowy spółki - w przypadku gdy podmiotem powierzającym wykonywanie pracy przez cudzoziemca jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji - lub kopie aktów notarialnych o zawiązaniu spółki - jeżeli podmiotem powierzającym wykonywanie pracy przez cudzoziemca jest spółka akcyjna w organizacji,
3. kopię wypełnionych stron z danymi z dokumentu podróży cudzoziemca, którego dotyczy wniosek,
4. kopie dokumentów potwierdzających wypełnienie przez cudzoziemca wymagań stawianych kierowcy zawodowemu,
5. kopie dokumentów potwierdzających legalność pobytu kandydata na pracownika na terenie RP oraz kopie dokumentów ukończenia szkoły w Polsce, jeżeli obcokrajowiec ją ukończył,
6. kopię dowodu wpłaty w wysokości 50 zł, jeżeli zezwolenie na pracę jest wystawione na czas nie dłuższy niż 3 miesiące lub 100 zł, gdy ten okres jest dłuższy,
7. kopie dokumentów potwierdzających spełnienie wymagań określonych w odrębnych przepisach, które mogą mieć wpływ na wynik postępowania (np. prawo jazdy dla kierowcy).

Jeżeli ubiegasz się o wydanie zezwoleń dla wielu cudzoziemców równocześnie, możesz dołączyć tylko jedną kopię dokumentów, które dotyczą Twojej firmy.

Wojewoda wyda zgodę na zatrudnienie cudzoziemca, jeżeli uzna, że kandydat na pracownika spełnia warunki uzyskania zezwolenia na pracę.

Joanna Wegner

adwokat, w latach 2004-2009 asystent sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, obecnie prowadzi własną kancelarię, specjalista w zakresie prawa cywilnego, karnego, administracyjnego, podatkowego, a także procedur sądowych i administracyjnych, w tym związanych z działalnością Inspekcji Transportu Drogowego oraz innych urzędów administracji państwowej

Czy składkę na PFRON można wpisać do kosztów?

2009-12-02T10:09:00.000-08:00

Czy kwoty wpłacane na PFRON wlicza się do kosztów uzyskania przychodów firmy? Jeżeli nie, to dlaczego należy od tej kwoty płacić 19% podatku dochodowego?

Wpłaty uiszczane przez pracodawców do PFRON nie mogą być zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. A zatem nie pomniejszają przychodu, w związku z czym przedsiębiorca osiąga większy dochód, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Dlaczego tak jest?

Wyjaśnienie znajdziemy w celu ustanowienia ustawy o rehabilitacji osób niepełnosprawnych (dalej: uron). Otóż uchwalono ją, żeby stworzyć dla osób niepełnosprawnych takie warunki, które pozwolą im uczestniczyć w życiu zawodowym i społecznym. Z tego względu w przepisach tej ustawy zamieszczono regulacje, które przyznają określone przywileje pracodawcom zatrudniającym osoby niepełnosprawne.

Ci pracodawcy nie tylko nie mają obowiązku wnoszenia wpłat do PFRON, ale mogą też uzyskać określone dofinansowanie ze środków funduszu do wydatków związanych z zatrudnianiem osób niepełnosprawnych. Ustawa ma więc zachęcać pracodawców do zatrudniania osób niepełnosprawnych, przyznając w zamian określone korzyści.

Inni pracodawcy muszą płacić

Natomiast na pracodawców, którzy nie zatrudniają osób niepełnosprawnych, ustawodawca nałożył obowiązek finansowania celów ustawy przez dokonywanie wpłat na fundusz. Dodatkowo, jako sankcję za aspołeczną postawę, zakazał im też zaliczania tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Taki sposób uregulowania tych spraw ma skłaniać pracodawców do zachowań prospołecznych, czyli do zatrudniania osób niepełnosprawnych, a także do nabywania usług od pracodawców zatrudniających takie osoby, co skutkuje zmniejszeniem wysokości kwot wpłacanych do funduszu (art. 22 uron).

Podstawa prawna

* Art. 21 ust. 1 oraz art. 23 ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnieniu osób niepełnosprawnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2008 r. nr 14, poz. 92) - uron.
* Art. 23 ust. 1 pkt 29 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. nr 14, poz. 176 ze zm.).
* Art. 16 ust. 1 pkt 36 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.).

Marian Szałucki
doradca podatkowy

Jak wręczyć pracownikowi zwolnienie dyscyplinarne, żeby uniknąć problemów?

2009-11-24T09:48:00.000-08:00

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika to najsurowszy sposób rozstania się z podwładnym. Jak tego dokonywać, aby nie narobić sobie kłopotów?

Zwolnienie dyscyplinarne wręczane jest bezpośrednio pracownikowi lub wysyłane pocztą. Niekiedy pracodawcy popełniają błąd i wysyłają zwolnienie dyscyplinarne razem ze świadectwem pracy. A przecież przesyłając, nie wiedzą jeszcze, kiedy pracownik odbierze zwolnienie dyscyplinarne, a zatem kiedy rozwiąże się stosunek pracy. Data rozwiązania stosunku pracy musi być wpisana w świadectwie pracy.

A jeśli pracownik nie przyjmie oświadczenia?

Oświadczenie woli o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia uznaje się za złożone pracownikowi z chwilą, gdy doszło do niego w taki sposób, że mógł się zapoznać z jego treścią, nawet gdy tego nie uczynił (wyrok SN z 16 marca 1995 r., I PRN 2/95). Jeśli zatem masz gotowe pismo o zwolnieniu dyscyplinarnym i odczytujesz je przy świadku pracownikowi, a ten mówi, że go nie przyjmuje, nie podpisze i wychodzi, to nie może potem skutecznie twierdzić, że nie został zapoznany z pismem. Miał możliwość to zrobić, tylko z niej nie skorzystał.

Możesz przesłać oświadczenie pocztą

A co, jeśli nie wręczasz pisma o zwolnieniu dyscyplinarnym osobiście pracownikowi, lecz wysyłasz je pocztą? Wówczas stosunek pracy rozwiąże się z chwilą, gdy pismo zostanie odebrane przez dorosłego domownika pod adresem, który pracownik podał Ci jako adres do korespondencji. Obowiązkiem pracownika jest poinformowanie pracodawcy, jeśli adres został zmieniony. Skoro pracownik nie zgłosił Ci zmiany adresu, powinieneś wysyłać pismo na ten, który znajduje się w aktach osobowych pracownika.

Pismo o rozwiązaniu umowy z pracownikiem wysyłaj zawsze listem poleconym za zwrotnym poświadczeniem odbioru. Dzięki temu będziesz miał dowód na to, że przesyłka została doręczona lub że adresat odmówił jej przyjęcia bądź nie mieszka pod tym adresem.

Złożenie oświadczenia woli o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia następuje także wtedy, gdy pracownik, mimo że miał realną szansę zapoznania się z jego treścią, z własnej woli nie podejmuje przesyłki pocztowej zawierającej to oświadczenie (wyrok SN z 11 grudnia 1996 r., I PKN 36/96).

Ponadto w przypadku wysłania pisma listem poleconym z tzw. zwrotką działa zasada, że nawet jeśli pracownik przesyłki nie odbierze, jej dwukrotne awizowanie oznacza, iż została skutecznie doręczona. Dwukrotne awizowanie przesyłki poleconej zawierającej oświadczenie pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy stwarza domniemanie, że pracownik miał możliwość zapoznania się z jego treścią. Jeżeli było inaczej, pracownik musi to udowodnić (wyrok SN z 5 października 2005 r., I PK 37/05, OSNP 2006/17-18/263).

Jeśli pracownik mógł się zapoznać z pismem pracodawcy, ale od tego się uchylał, oświadczenie woli o rozwiązaniu z pracownikiem umowy o pracę uznaje się za skutecznie doręczone z upływem siódmego dnia od chwili powtórnego awizowania przesyłki.

Magdalena Jaroszewska
specjalista do spraw pracowniczych

Jakie korzyści finansowe możesz odnieść z utworzenia funduszu szkoleniowego?

2009-11-17T10:42:00.000-08:00

Środki na dokształcanie pracowników możesz zbierać na specjalnym funduszu. Zapewni Ci to w razie potrzeby pieniądze na szkolenia, ale też pozwoli znacznie zaoszczędzić na podatkach. W jaki sposób?

Zakładowy fundusz szkoleniowy został przewidziany w art. 67-68 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Obecnie, na mocy przepisów ustawy antykryzysowej, regulacje te są dla przedsiębiorców jeszcze korzystniejsze.

Z chwilą utworzenia funduszu szkoleniowego przekazane nań środki pieniężne stają się wyodrębnioną częścią zasobów finansowych przedsiębiorcy, z których można korzystać jedynie w celu pokrycia kosztów szkolenia pracowników.

Dochodami funduszu szkoleniowego są wpłaty dokonywane ze środków pieniężnych przedsiębiorcy w wysokości nie niższej niż 0,25% funduszu płac. Oprócz Twoich wpłat dochodami funduszu mogą być także inne wpływy, np. dotacje do szkoleń otrzymane od starosty powiatowego za pośrednictwem urzędu pracy. Środki funduszu wolno Ci przeznaczyć zarówno na zapłatę dla podmiotów szkolących, jak i na wynagrodzenia dla pracowników uczestniczących w zajęciach.

Zapłacisz mniejszy podatek

Kiedy finansujesz wynagrodzenia ze środków funduszu, przeznaczone na to kwoty stają się kosztem z chwilą ich wpłaty na wyodrębniony rachunek bankowy, chociaż jeszcze nie zostały wydane na wypłatę wynagrodzeń pracowniczych. Ponadto kwota może być dowolnie wysoka (tylko nie mniejsza niż 0,25% funduszu płac), a termin wpłaty dowolny. To oznacza, że swoje obciążenia z tytułu podatku dochodowego możesz zmniejszyć poprzez dokonywanie wpłat na fundusz.

Jeśli w jakimś okresie roku podatkowego będziesz osiągał duże przychody i dochody, co wiąże się z koniecznością zapłaty znacznych kwot zaliczki na podatek dochodowy, dokonanie wpłaty na fundusz stanie się bardzo opłacalne. Pamiętaj tylko o tym, żebyś mógł wykazać, iż wpłacona kwota nie jest niższa od 0,25% funduszu płac.

Środki zgromadzone na funduszu szkoleniowym mogą zostać przez Ciebie wykorzystane w innym okresie roku, kiedy Twoje przychody ulegną obniżeniu, w związku z czym możesz mieć trudności z wypłaceniem wynagrodzeń pracowniczych. Wtedy wynagrodzenia uregulujesz ze środków funduszu szkoleniowego.

Jeżeli nie wykorzystasz środków funduszu w danym roku podatkowym, to bez uszczerbku dla kosztów uzyskania przychodów możesz to zrobić w roku następnym. Dopiero bowiem po dwóch latach niewykorzystane środki staną się Twoim przychodem z działalności gospodarczej.

Możesz się ubiegać o dofinansowanie

Kolejna korzyść z utworzenia funduszu szkoleniowego jest związana z możliwością uzyskania dofinansowania do szkolenia pracownika, któremu w tym celu udzielisz płatnego urlopu szkoleniowego. Okres tego urlopu musi trwać co najmniej 22 dni robocze w wymiarze równym wymiarowi czasu pracy. Ponadto żeby uzyskać to dofinansowanie, na czas szkolenia musisz zatrudnić bezrobotnego skierowanego do Ciebie z urzędu pracy. Po spełnieniu tych dwóch warunków dostaniesz dofinansowanie do:

- kosztów szkolenia pracownika - w wysokości do 80% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu rozpoczęcia szkolenia, na jednego szkolonego pracownika,
- wynagrodzenia osoby skierowanej przez powiatowy urząd pracy, wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne od tego wynagrodzenia, w wysokości nieprzekraczającej 40% przeciętnego wynagrodzenia obowiązującego w dniu rozpoczęcia szkolenia, za każdego skierowanego.

Marian Szałucki
doradca podatkowy

Jak sprawdzić wartość przesyłki?

2009-11-12T10:45:00.000-08:00

Sprawdzenie wartości przesyłki to jedno z wielu uprawnień, które przysługują przewoźnikowi na podstawie prawa przewozowego. Kiedy warto to zrobić?

Wartość przewożonych towarów ustala się na podstawie ich dokumentów sprzedażowych. Jednak gdy kwota ta nie wynika z żadnej dokumentacji, nadawca może wpisać w liście przewozowym deklarowaną przez niego wartość rzeczy.

Jeśli dokona takiego wpisu, to domniemywa się, że ta wartość jest zgodna z rzeczywistością. A to z kolei wpływa na wysokość odszkodowania, które będziesz musiał zapłacić, gdy przesyłce coś się stanie, a Ty nie będziesz potrafił udowodnić, że miała mniejszą wartość. W związku z tym masz prawo sprawdzić zgodność deklarowanej wartości przesyłki z rzeczywistą i w przypadku zastrzeżeń zaznaczyć to w liście przewozowym lub dołączonym do niego protokole sprawdzenia wartości.

W jaki sposób ma przebiegać sprawdzenie?

Sprawdzenia dokonujesz w obecności nadawcy, a jeżeli wezwanie go nie jest możliwe albo gdy nie zgłosi się w wyznaczonym terminie - wyłącznie w obecności osób zaproszonych przez Ciebie do tej czynności.

Jeśli w następstwie sprawdzenia nadal będziecie pozostawali w sporze co do wysokości deklarowanej wartości przesyłki, możesz domagać się, aby określił ją biegły rzeczoznawca - albo na miejscu, albo na podstawie pobranych komisyjnie próbek. Gdy deklarowana wartość przewyższa więcej niż o 20% wartość ustaloną przez rzeczoznawcę, to koszty ekspertyzy obciążą nadawcę (chyba że umówicie się inaczej).

Gdzie zapisać wynik sprawdzenia?

Niezależnie od wyniku sprawdzenia sam fakt jego dokonania powinien być odnotowany w liście przewozowym. Wynik sprawdzenia lub protokół muszą zostać podpisane przez wszystkie osoby uczestniczące w sprawdzeniu. Jeżeli którakolwiek ze stron zgłasza sprzeciw lub odmawia złożenia swojego podpisu, zamieszcza się na tych dokumentach zastrzeżenie z uzasadnieniem lub podaje przyczynę odmowy.

Dobra rada!

Sprawdzaj, czy ustalona wartość przesyłki nie przekracza wartości posiadanego przez Ciebie ubezpieczenia OC przewoźnika. Inaczej może się okazać, że będziesz musiał pokryć szkodę także z własnych środków.

Rafał Ratajczak
radca prawny,
Kancelaria Radcy Prawnego - Rafał Ratajczak
z siedzibą w Bydgoszczy

Kiedy i jak dokonuje się wpisów do KPiR?

2009-10-14T10:50:00.000-07:00

Wielu przedsiębiorców w ramach oszczędności rezygnuje z usług biura rachunkowego i zaczyna samodzielnie prowadzić księgę przychodów i rozchodów. Jak to się robi?

Niektórzy podatnicy mają wątpliwości, czy jeśli chodzi o dokonywanie wpisów do KPiR stosować terminy przewidziane w rozporządzeniu o KPiR czy w updof (daty, w których powstaje przychód oraz koszt uzyskania przychodów). Przepisy rozporządzenia mają charakter regulacji szczególnej w stosunku do ustawy, więc wpisów do księgi musisz dokonywać w terminach określonych w rozporządzeniu. Jakie to terminy?
Kiedy odnotowywać poniesione koszty?

Zakup towarów handlowych przeznaczonych do odsprzedaży i materiałów podstawowych musi zostać ujęty w księdze niezwłocznie po ich otrzymaniu (należy to rozumieć jako otrzymanie w miejscu prowadzenia działalności), a najpóźniej przed ich przekazaniem do magazynu lub do przerobu.

Wpisy dotyczące pozostałych kosztów ujmujesz w księdze raz dziennie, po zakończeniu dnia, a najpóźniej przed rozpoczęciem działalności w następnym dniu.
Kiedy odnotowywać przychody?
Przychody udokumentowane fakturami możesz ujmować w księdze raz dziennie, po zakończeniu dnia, nie później jednak niż do rozpoczęcia działalności w następnym dniu. Gdy z tytułu przychodów wystawiasz danego dnia więcej faktur, to cały przychód możesz ująć jednym wpisem, podając łączną kwotę ustaloną na podstawie zestawienia sprzedaży.

Taki dowód powinien zawierać co najmniej następujące dane: datę i kolejny numer zestawienia, numery („od .........do ........”) faktur objętych zestawieniem, sumę zbiorczą tych faktur oraz podpis podatnika lub osoby, która sporządziła zestawienie.

Przychody nieudokumentowane również wpisujesz raz na dzień po jego zakończeniu, a najpóźniej przed rozpoczęciem działalności w następnym dniu. W odniesieniu do przychodów nieudokumentowanych po zliczeniu kasy należy sporządzić dowód wewnętrzny, w którym wykażesz kwotę tak uzyskanego przychodu.

Jeśli prowadzisz księgę w innym miejscu niż faktyczne miejsce działalności, w związku z czym masz też ewidencję sprzedaży nieudokumentowanej, kwotę przychodu wynikającego z podsumowania ewidencji możesz ująć w księdze jednym wpisem na koniec danego miesiąca.

Gdy w miejscu prowadzenia działalności stosujesz kasę fiskalną, to kwotę przychodu (netto) wpisujesz na podstawie:
• wydruku raportów dobowych – wówczas odnotowujesz wynikające z nich kwoty w księdze po zakończeniu dnia, a najpóźniej przed rozpoczęciem działalności w następnym dniu,
• miesięcznego zestawienia raportów dobowych – ujmujesz wynikającą z niego kwotę do księgi na koniec miesiąca.

Zestawienie takie powinno zawierać co najmniej następujące dane: numer kolejny wpisu, numer unikatowy pamięci fiskalnej kasy, numery i daty raportów dobowych, wynikającą z raportów łączną kwotę należności, pomniejszoną o łączną kwotę podatku i skorygowaną o wartości dotyczące zwrotów towarów, wynikające z odrębnych ewidencji.

Jeżeli do celów VAT prowadzisz ewidencję (mogą nią być rejestry sprzedaży i faktury VAT oraz ewentualnie raporty z kasy fiskalnej), na podstawie której sporządzane są deklaracje VAT, przychód możesz ująć w księdze jako łączną kwotę na koniec miesiąca. Uzyskasz ją z zestawienia sporządzonego na podstawie ewidencji VAT.

Zestawienie to powinno zawierać co najmniej następujące dane:
• datę i kolejny numer zestawienia,
• sumę przychodów ze sprzedaży netto, pomniejszoną o wartość towarów i usług, niestanowiącą przychodów w rozumieniu updof i powiększoną o przychody nieobjęte obowiązkiem ewidencjonowania do celów VAT (np. o odsetki, otrzymane odszkodowania i inne tym podobne przychody).

Marian Szałucki
doradca podatkowy

Kiedy możesz postraszyć dłużnika zakazem prowadzenia działalności?

2009-09-23T10:54:00.000-07:00

Jeśli masz dłużników, którzy robią wszystko, żeby nie mieć z czego zapłacić Ci Twoich faktur, być może warto im zagrozić skierowaniem do sądu wniosku o orzeczenie takiego zakazu.

Nie musisz w tym celu od razu wchodzić na drogę sądową. Wystarczy, że poślesz do dłużnika wezwanie do zapłaty zawierające ostrzeżenie, że w razie nieuregulowania płatności złożysz wniosek o orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej. Jeśli poskutkuje - Ty odzyskasz pieniądze, a on nie będzie zagrożony tego rodzaju postępowaniem z Twojej strony.

Pamiętaj!
Jeżeli ta strategia nic nie da, zawsze możesz rozważyć, czy rzeczywiście nie złożyć do sądu takiego wniosku.

Jak uzyskać orzeczenie o zakazie prowadzenia działalności gospodarczej?

W naszym ustawodawstwie przewidziano dwie drogi pozbawienia kogoś prawa do prowadzenia działalności gospodarczej: w postępowaniu karnym oraz w związku z niewypłacalnością dłużnika i postępowaniem upadłościowym.

W postępowaniu karnym sąd może orzec zakaz prowadzenia działalności, jeżeli sprawca zostaje skazany za przestępstwo popełnione w związku z jej prowadzeniem, np. za działania na szkodę wierzycieli. Ten zakaz wydaje się na czas od roku do 10 lat, jeżeli dalsze prowadzenie działalności zagraża istotnym dobrom chronionym prawem. Natomiast orzeczenie zakazu prowadzenia działalności gospodarczej w związku z niewypłacalnością polega na tym, że w określonych przepisami przypadkach nieuczciwy dłużnik zostaje pozbawiony możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wskazanym przez sąd.

Zakaz obejmuje prawo do:
- prowadzenia działalności gospodarczej, czyli własnej firmy,
- pełnienia funkcji członka rady nadzorczej, reprezentanta lub pełnomocnika w spółce handlowej, przedsiębiorstwie państwowym, spółdzielni, fundacji lub stowarzyszeniu.

W wyniku orzeczenia sądu upadłościowego dłużnikowi nie wolno funkcjonować w obrocie gospodarczym w żadnej z tych form przez okres wskazany w postanowieniu sądu, który może wynieść od 3 do 10 lat.
Ile będzie Cię kosztować postępowanie?

Od wniosku pobiera się opłatę w wysokości 100 zł. Uiszcza ją ten, kto składa wniosek. Czy można potem odzyskać tę kwotę? To zależy od okoliczności. Jeżeli wniosek zostanie złożony w toku postępowania upadłościowego i sąd ogłosi upadłość, wówczas zasadą jest, że wierzycielowi przysługuje zwrot kosztów postępowania, jeśli tylko złoży w tej sprawie wniosek. W takiej sytuacji przysługuje Ci więc od dłużnika zwrot kosztów całego postępowania, w tym również uiszczonej opłaty.

Natomiast w sytuacji gdy postępowanie wszczynasz niezależnie od postępowania upadłościowego, raczej nie ma możliwości, abyś uzyskał zwrot kosztów. W takim przypadku sąd stosuje przepisy o postępowaniu nieprocesowym, a w nim zasadą jest, że każdy sam ponosi te koszty, które uiścił, i nie ma prawa do żądania ich zwrotu od innych uczestników procesu.

Joanna Wegner
adwokat, w latach 2004-2009 asystent sędziego
Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi,
obecnie prowadzi własną kancelarię,
specjalista w zakresie prawa cywilnego, karnego,
administracyjnego, podatkowego, a także procedur sądowych
i administracyjnych, w tym związanych z działalnością
Inspekcji Transportu Drogowego
oraz innych urzędów administracji państwowej